ปฐมกาล15
1หลังจากเหตุการณ์เหล่านี้ อับรามได้รับถ้อยคำจากพระยาห์เวห์ในนิมิตว่า “อย่ากลัวเลย อับราม เราเป็นโล่ของเจ้า และเราเองคือรางวัลอันยิ่งใหญ่ของเจ้า”2อับรามตอบว่า “พระยาห์เวห์ผู้เป็นเจ้านาย พระองค์จะให้อะไรแก่ผม ในเมื่อผมยังไม่มีลูก และคนที่จะรับมรดกของผมคือเอลีเอเซอร์ชาวดามัสกัส”3อับรามพูดต่อว่า “พระองค์ไม่ได้ให้ลูกแก่ผมเลย และคนที่เกิดในเรือนของผมกลับจะเป็นทายาทของผม”4แล้วถ้อยคำจากพระยาห์เวห์ก็มาถึงเขาว่า “คนนี้จะไม่เป็นทายาทของเจ้า ลูกที่เกิดจากเจ้าเองต่างหากจะเป็นทายาท”5พระยาห์เวห์พาเขาออกไปข้างนอก แล้วกล่าวว่า “มองขึ้นไปบนท้องฟ้า แล้วลองนับดาวดู ถ้าเจ้านับได้” แล้วกล่าวกับอับรามว่า “ลูกหลานของเจ้าจะมากมายอย่างนั้น”6อับรามเชื่อพระยาห์เวห์ และพระองค์นับความเชื่อนั้นเป็นความชอบธรรมแก่เขา7พระองค์กล่าวกับอับรามว่า“เราคือพระยาห์เวห์ผู้พาเจ้าออกจากอูร์แห่งชาวเคลเดียเพื่อมอบดินแดนนี้ให้เจ้าเป็นมรดก”8อับรามถามว่า “พระยาห์เวห์ผู้เป็นเจ้านาย ผมจะรู้ได้อย่างไรว่าดินแดนนี้จะเป็นมรดกของผม”9พระองค์กล่าวว่า“นำลูกวัวตัวเมียอายุ 3 ปีแพะตัวเมียอายุ 3 ปีแกะตัวผู้อายุ 3 ปีนกเขาหนึ่งตัวและลูกนกพิราบหนึ่งตัวมาให้เรา”10อับรามนำสัตว์ทั้งหมดมา แล้วผ่าแต่ละตัวออกเป็นสองซีก วางแต่ละซีกตรงข้ามกัน แต่ไม่ได้ผ่านก11เมื่อนกล่าเหยื่อบินลงมาที่ซากสัตว์อับรามก็ไล่พวกมันไป12ขณะดวงอาทิตย์กำลังลับลงอับรามก็หลับสนิท แล้วความหวาดกลัวกับความมืดมิดอันหนักหน่วงก็ครอบงำเขา13พระองค์กล่าวกับอับรามว่า “รู้ไว้ให้แน่ว่าลูกหลานของเจ้าจะไปอยู่เป็นคนต่างถิ่นในดินแดนที่ไม่ใช่ของพวกเขา และจะรับใช้คนที่นั่น พวกเขาจะถูกกดขี่อยู่ 400 ปี14เราจะพิพากษาชนชาติที่พวกเขารับใช้ด้วย หลังจากนั้นพวกเขาจะออกมาพร้อมทรัพย์สินมากมาย15ส่วนเจ้าจะไปหาบรรพบุรุษของเจ้าอย่างสงบและจะถูกฝังเมื่อมีอายุยืนยาว16ในรุ่นที่ 4 ลูกหลานของเจ้าจะกลับมาที่นี่เพราะความชั่วของชาวอาโมไรต์ยังไม่ถึงขีดสุด”17เมื่อดวงอาทิตย์ลับลงและมืดแล้ว ปรากฏว่ามีเตาไฟที่ควันโขมง และคบเพลิงที่ลุกเป็นไฟ ผ่านไประหว่างชิ้นเนื้อเหล่านั้น18วันนั้นพระยาห์เวห์ทำพันธสัญญากับอับรามว่า“เราได้มอบดินแดนนี้ให้ลูกหลานของเจ้าตั้งแต่แม่น้ำแห่งอียิปต์ไปจนถึงแม่น้ำใหญ่คือแม่น้ำยูเฟรติส19คือดินแดนของชาวเคไนต์ชาวเคนิสซีชาวคัดโมไนต์20ชาวฮิตไทต์ชาวเปริสซีชาวเรฟาอิม21ชาวอาโมไรต์ชาวคานาอันชาวเกอร์กาชีและชาวเยบุส”