เอเสเคียล26
1ในปีที่สิบเอ็ด วันที่หนึ่งของเดือน พระดำรัสของพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าว่า2“มนุษย์เอ๋ย เพราะไทระพูดถึงเยรูซาเล็มว่า ‘สะใจ! ประตูสู่ชนชาติต่าง ๆ พังแล้ว การค้าของนางจะหันมาหาเรา เราจะมั่งคั่งขึ้นเพราะนางร้างเปล่า’3เพราะฉะนั้น พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ ‘ไทระเอ๋ย เราเป็นศัตรูกับเจ้า เราจะนำประชาชาติมากมายขึ้นมาต่อสู้เจ้า เหมือนทะเลซัดคลื่นขึ้นมา4พวกเขาจะทำลายกำแพงไทระและพังหอคอย เราจะกวาดแม้แต่ดินออกจากเมืองนั้น จนเหลือเพียงหินเปลือย5นางจะกลายเป็นที่ตากอวนกลางทะเล เพราะเราได้พูดไว้แล้ว’ พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ ‘นางจะเป็นของปล้นแก่ประชาชาติ6เมืองบริวารของนางบนแผ่นดินจะถูกฆ่าด้วยดาบ แล้วพวกเขาจะรู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์’7“เพราะพระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ ‘เราจะนำนาบูคัดเนสซาร์ กษัตริย์แห่งบาบิโลน ผู้เป็นกษัตริย์เหนือกษัตริย์ทั้งหลาย มาจากทิศเหนือต่อสู้ไทระ พร้อมม้า รถศึก ทหารม้า และกองทัพประชาชนมากมาย8เขาจะฆ่าชาวเมืองบริวารของเจ้าบนแผ่นดินด้วยดาบ จะสร้างป้อมล้อม ก่อเชิงเทิน และยกโล่เข้าประชิดเจ้า9เขาจะตั้งเครื่องกระทุ้งกำแพงของเจ้า และใช้ขวานพังหอคอย10ฝุ่นจากม้าจำนวนมากจะคลุมเจ้า กำแพงจะสั่นด้วยเสียงทหารม้า เกวียนลำเลียง และรถศึก เมื่อเขาเข้าประตูของเจ้าเหมือนคนบุกเข้าเมืองที่กำแพงแตก11กีบม้าของเขาจะเหยียบย่ำถนนทุกสาย เขาจะฆ่าประชาชนของเจ้าด้วยดาบ และเสาหลักแห่งกำลังของเจ้าจะล้มลงกับพื้น12พวกเขาจะปล้นทรัพย์สมบัติและสินค้าของเจ้า พังกำแพงและทำลายบ้านงดงาม แล้วโยนก้อนหิน ไม้ และดินของเจ้าลงกลางน้ำ13เราจะทำให้เสียงเพลงของเจ้าหยุดลง และจะไม่ได้ยินเสียงพิณของเจ้าอีก14เราจะทำให้เจ้าเป็นหินเปลือย เป็นที่ตากอวน และจะไม่มีใครสร้างเจ้าขึ้นใหม่ เพราะเรา พระยาห์เวห์ ได้พูดไว้แล้ว’ พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้15“พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสแก่ไทระว่า ‘เมื่อเจ้าถูกโค่นล้ม เสียงผู้บาดเจ็บคร่ำครวญและเสียงการสังหารภายในเจ้า จะไม่ทำให้หมู่เกาะสั่นสะเทือนหรือ?16แล้วผู้นำแห่งทะเลทั้งหมดจะลงจากบัลลังก์ ถอดเสื้อคลุมและเสื้อปักออก สวมความสั่นกลัวแทน พวกเขาจะนั่งบนพื้น ตัวสั่นไม่หยุด และตกตะลึงเพราะเจ้า17พวกเขาจะเปล่งบทคร่ำครวญถึงเจ้าและกล่าวว่า“เจ้าถูกทำลายเสียแล้วเมืองที่คนเดินเรือมาอาศัยเมืองเลื่องชื่อผู้เคยเข้มแข็งกลางทะเลทั้งนางและชาวเมืองเคยทำให้ทุกคนรอบข้างหวาดกลัว!18บัดนี้หมู่เกาะสั่นสะเทือนในวันที่เจ้าล้มหมู่เกาะกลางทะเลตกตะลึงเมื่อเจ้าสูญสิ้น”19“เพราะพระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ ‘เมื่อเราทำให้เจ้าเป็นเมืองร้างเหมือนเมืองไร้ผู้คน เมื่อเรานำห้วงลึกขึ้นมาท่วมเจ้าและน้ำมหาศาลคลุมเจ้า20เราจะนำเจ้าลงไปอยู่กับคนที่ลงสู่หลุม กับคนสมัยโบราณ และให้เจ้าอาศัยในส่วนลึกของแผ่นดิน ในที่ร้างมาตั้งแต่โบราณร่วมกับคนที่ลงสู่หลุม เพื่อเจ้าจะไม่มีผู้คนอาศัย ส่วนเราจะให้ความรุ่งโรจน์อยู่ในแผ่นดินของคนเป็น21เราจะทำให้เจ้าเป็นสิ่งน่าสะพรึง แล้วเจ้าจะไม่มีอยู่อีก ถึงคนจะค้นหา ก็จะไม่มีวันพบเจ้าอีก’ พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้”