อพยพ15
1แล้วโมเสสกับชาวอิสราเอลร้องเพลงนี้แด่พระยาห์เวห์ ว่า“ฉันจะร้องเพลงแด่พระยาห์เวห์ เพราะพระองค์มีชัยอย่างยิ่งใหญ่พระองค์เหวี่ยงม้ากับคนขี่ลงทะเล2พระยาห์เวห์ คือกำลังของฉัน คือบทเพลงของฉันพระองค์ได้ช่วยฉันให้รอดพระองค์คือพระเจ้าของฉัน ฉันจะสรรเสริญพระองค์เป็นพระเจ้าของพ่อฉัน ฉันจะยกย่องพระองค์3พระยาห์เวห์เป็นนักรบพระยาห์เวห์ คือพระนามของพระองค์4พระองค์โยนรถศึกกับกองทัพของฟาโรห์ลงทะเลนายกองที่คัดไว้ของเขาจมลงในทะเลแดง5ห้วงน้ำลึกปกคลุมพวกเขาพวกเขาจมลงสู่ส่วนลึกเหมือนก้อนหิน6มือขวาของพระองค์ พระยาห์เวห์ เกรียงไกรด้วยฤทธิ์อำนาจมือขวาของพระองค์ พระยาห์เวห์ บดขยี้ศัตรู7ด้วยความยิ่งใหญ่ของพระองค์ พระองค์คว่ำผู้ที่ลุกขึ้นต่อต้านพระองค์ปล่อยความโกรธออกมา เผาผลาญพวกเขาเหมือนฟาง8ด้วยลมแรงที่พุ่งออกจากจมูกของพระองค์ น้ำก็พูนขึ้นเป็นกองกระแสน้ำตั้งขึ้นเป็นกองห้วงน้ำลึกจับตัวแน่นอยู่กลางทะเล9ศัตรูพูดว่า ‘ฉันจะไล่ตาม ฉันจะตามให้ทัน ฉันจะแบ่งของที่ยึดมาฉันจะจัดการพวกเขาให้สาแก่ใจฉันจะชักดาบ มือของฉันจะทำลายพวกเขา’10พระองค์เป่าลมของพระองค์ทะเลก็ปกคลุมพวกเขาพวกเขาจมเหมือนตะกั่วในสายน้ำมหาศาล11ในหมู่เทพเจ้า มีใครเหมือนพระองค์ พระยาห์เวห์?มีใครเหมือนพระองค์ ผู้รุ่งโรจน์ด้วยความศักดิ์สิทธิ์น่าเกรงขาม สมควรแก่คำสรรเสริญ และทำสิ่งอัศจรรย์?12พระองค์เหยียดมือขวาออกแผ่นดินก็กลืนพวกเขา13ด้วยความรักมั่นคงของพระองค์ พระองค์นำประชาชนที่ไถ่ไว้ด้วยกำลังของพระองค์ นำพวกเขาไปยังที่พำนักอันศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์14ชนชาติต่าง ๆ ได้ยินแล้วพวกเขาหวาดสั่นความเจ็บปวดบีบรัดชาวฟีลิสเตีย15หัวหน้าแห่งเอโดมตกตะลึงเหล่าผู้มีอำนาจแห่งโมอับสั่นกลัวชาวคานาอันทุกคนใจละลาย16ความหวาดกลัวและความสะพรึงเข้าครอบงำพวกเขาด้วยอำนาจอันยิ่งใหญ่ของแขนพระองค์ พวกเขานิ่งเหมือนก้อนหินจนประชาชนของพระองค์ผ่านไป พระยาห์เวห์จนประชาชนที่พระองค์ซื้อไว้ผ่านไป17พระองค์จะพาพวกเขาเข้าไปและปลูกไว้บนภูเขาที่เป็นมรดกของพระองค์สถานที่ที่พระองค์ พระยาห์เวห์ สร้างไว้ให้เป็นที่พำนักสถานศักดิ์สิทธิ์ที่พระองค์ผู้เป็นเจ้านายสร้างขึ้นด้วยมือของพระองค์18พระยาห์เวห์จะปกครองตลอดไปเป็นนิตย์”19เพราะม้าของฟาโรห์พร้อมรถศึกและทหารม้าลงไปในทะเล พระยาห์เวห์นำน้ำทะเลกลับมาท่วมพวกเขา แต่ชาวอิสราเอลเดินบนพื้นแห้งกลางทะเล20มิเรียม หญิงผู้เผยคำของพระเจ้า ซึ่งเป็นพี่น้องกับอาโรน ถือกลองแทมบูรีนไว้ในมือ และผู้หญิงทุกคนก็ออกตามเธอไปพร้อมกลองแทมบูรีนและเต้นรำ21มิเรียมร้องตอบพวกเธอว่า“จงร้องเพลงแด่พระยาห์เวห์ เพราะพระองค์มีชัยอย่างยิ่งใหญ่พระองค์เหวี่ยงม้ากับคนขี่ลงทะเล”22โมเสสนำอิสราเอลออกเดินทางต่อจากทะเลแดง พวกเขาเข้าไปในถิ่นทุรกันดารชูร์ เดินอยู่ 3 วันในถิ่นทุรกันดารโดยไม่พบน้ำ23เมื่อมาถึงมาราห์ พวกเขาดื่มน้ำที่นั่นไม่ได้เพราะน้ำขม จึงเรียกสถานที่นั้นว่า “มาราห์” 24ประชาชนบ่นต่อว่าโมเสสว่า “พวกเราจะดื่มอะไร?”25โมเสสจึงร้องทูลพระยาห์เวห์ พระยาห์เวห์ชี้ต้นไม้ต้นหนึ่งให้เขาเห็น เขาโยนมันลงในน้ำ แล้วน้ำก็หายขม ที่นั่นพระองค์ตั้งข้อกำหนดและกฎเกณฑ์ให้พวกเขา และทดสอบพวกเขาที่นั่น26พระองค์ตรัสว่า “ถ้าพวกเจ้าตั้งใจฟังเสียงของพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเจ้า ทำสิ่งที่ถูกต้องในสายตาของพระองค์ ใส่ใจคำสั่งของพระองค์ และรักษาข้อกำหนดทั้งหมดของพระองค์ เราจะไม่ให้พวกเจ้าต้องเป็นโรคใด ๆ อย่างที่เราเคยให้เกิดกับชาวอียิปต์ เพราะเราคือพระยาห์เวห์ผู้รักษาพวกเจ้า”27แล้วพวกเขามาถึงเอลิม ที่นั่นมีตาน้ำ 12 แห่งและต้นอินทผลัม 70 ต้น พวกเขาจึงตั้งค่ายอยู่ข้างแหล่งน้ำ