กิจการ14
1ที่เมืองอิโคนิยูม เปาโลกับบารนาบัสเข้าไปในธรรมศาลาของชาวยิวด้วยกัน และพูดจนชาวยิวกับชาวกรีกจำนวนมากเชื่อ2แต่ชาวยิวที่ไม่เชื่อ ยุยงคนต่างชาติ และทำให้พวกเขาเป็นปฏิปักษ์ต่อพี่น้อง3ดังนั้น ทั้งสองจึงอยู่ที่นั่นเป็นเวลานาน และกล่าวอย่างกล้าหาญโดยพึ่งองค์พระผู้เป็นเจ้า พระองค์เป็นพยานยืนยันถ้อยคำแห่งพระคุณของพระองค์ โดยประทานให้หมายสำคัญและการอัศจรรย์เกิดขึ้นผ่านมือของทั้งสอง4แต่ประชาชนในเมืองแบ่งออกเป็นสองฝ่าย ฝ่ายหนึ่งอยู่ข้างชาวยิว อีกฝ่ายหนึ่งอยู่ข้างเหล่าอัครทูต5เมื่อคนต่างชาติกับชาวยิว พร้อมทั้งเหล่าผู้นำของพวกเขา พยายามใช้ความรุนแรงทำร้ายและเอาหินขว้างพวกเขา6ทั้งสองรู้ตัวจึงหนีไปยังเมืองลิสตรา เมืองเดอร์บี และเมืองอื่น ๆ ในแคว้นลิคาโอเนียกับบริเวณโดยรอบ7และประกาศข่าวดีที่นั่น8ที่เมืองลิสตรา มีชายคนหนึ่งนั่งอยู่ เท้าของเขาไม่มีกำลัง เขาพิการมาตั้งแต่อยู่ในครรภ์มารดา และไม่เคยเดินเลย9ชายคนนี้กำลังฟังเปาโลพูด เปาโลจ้องมองเขา และเห็นว่าเขามีความเชื่อที่จะหายดี10จึงพูดเสียงดังว่า “จงยืนขึ้นให้ตรง!” ชายนั้นก็กระโดดขึ้นและเดิน11เมื่อฝูงชนเห็นสิ่งที่เปาโลทำ พวกเขาก็ร้องเสียงดังเป็นภาษาลิคาโอเนียว่า “พวกเทพเจ้าลงมาหาพวกเราในรูปร่างมนุษย์แล้ว!”12พวกเขาเรียกบารนาบัสว่า “จูปิเตอร์” และเรียกเปาโลว่า “เมอร์คิวรี” เพราะเปาโลเป็นคนพูดหลัก13ปุโรหิตของเทพจูปิเตอร์ ซึ่งมีวิหารอยู่หน้าเมือง นำวัวกับพวงมาลัยมาที่ประตู และตั้งใจจะถวายเครื่องบูชาร่วมกับฝูงชน14แต่เมื่ออัครทูตบารนาบัสกับเปาโลได้ยินเรื่องนี้ ทั้งสองฉีกเสื้อผ้าของตน แล้ววิ่งเข้าไปกลางฝูงชนพร้อมร้องว่า15“พวกคุณ ทำไมถึงทำอย่างนี้? พวกเราก็เป็นมนุษย์ที่มีธรรมชาติเหมือนพวกคุณ และนำข่าวดีมาบอกพวกคุณ เพื่อให้พวกคุณหันจากสิ่งไร้ค่าเหล่านี้มาหาพระเจ้าผู้มีชีวิต ผู้สร้างท้องฟ้า แผ่นดินโลก ทะเล และทุกสิ่งที่อยู่ในนั้น16ในยุคก่อน ๆ พระองค์ปล่อยให้ชนชาติทั้งปวงดำเนินไปตามทางของตน17ถึงกระนั้น พระองค์ก็ไม่ได้ปล่อยให้ไม่มีพยานถึงพระองค์ เพราะพระองค์ทำดี ประทานฝนจากท้องฟ้าแก่พวกคุณ และประทานฤดูกาลที่เกิดผล ทำให้พวกเรามีอาหารอิ่มและใจชื่นบาน”18แม้กล่าวอย่างนี้ ทั้งสองก็แทบห้ามฝูงชนไม่ให้ถวายเครื่องบูชาแก่พวกเขาไม่ได้19แต่มีชาวยิวจากเมืองอันทิโอกและอิโคนิยูมมาถึง พวกเขาชักจูงฝูงชน แล้วเอาหินขว้างเปาโล จากนั้นลากเขาออกไปนอกเมือง เพราะคิดว่าเขาตายแล้ว20แต่เมื่อเหล่าสาวกมายืนล้อมเขา เขาก็ลุกขึ้นและเข้าเมือง วันรุ่งขึ้นเขาออกเดินทางไปเมืองเดอร์บีกับบารนาบัส21เมื่อประกาศข่าวดีในเมืองนั้น และทำให้คนจำนวนมากเป็นสาวกแล้ว พวกเขาก็กลับไปเมืองลิสตรา อิโคนิยูม และอันทิโอก22พวกเขาเสริมกำลังเหล่าสาวก หนุนใจให้ยืนหยัดอยู่ในความเชื่อ และกล่าวว่า “พวกเราต้องผ่านความทุกข์ยากมากมายจึงจะเข้าอาณาจักรของพระเจ้า”23เมื่อแต่งตั้งผู้อาวุโสให้แก่พวกเขาในทุกประชาคมแล้ว เปาโลกับบารนาบัสก็อธิษฐานและอดอาหาร แล้วฝากพวกเขาไว้กับองค์พระผู้เป็นเจ้า ผู้ที่พวกเขาเชื่อ24จากนั้นทั้งสองเดินทางผ่านแคว้นปิสิเดียมาถึงแคว้นปัมฟีเลีย25เมื่อประกาศพระวจนะที่เมืองเปอร์กาแล้ว ก็ลงไปเมืองอัตตาลิยา26จากที่นั่น พวกเขาแล่นเรือกลับไปเมืองอันทิโอก ซึ่งเป็นเมืองที่พวกเขาเคยถูกฝากไว้กับพระคุณของพระเจ้า เพื่อทำงานที่บัดนี้พวกเขาทำสำเร็จแล้ว27เมื่อมาถึง พวกเขาเรียกประชาคมมารวมตัวกัน และรายงานทุกสิ่งที่พระเจ้าทำร่วมกับพวกเขา และเปิดประตูให้ชนชาติต่าง ๆ เข้าสู่ความเชื่อ28แล้วพวกเขาพักอยู่กับเหล่าสาวกเป็นเวลานาน