กิจการ12
1ประมาณช่วงเวลานั้น กษัตริย์เฮโรดเริ่มลงมือข่มเหงบางคนในประชาคม2เขาฆ่ายากอบพี่น้องของยอห์นด้วยดาบ3เมื่อเห็นว่าชาวยิวพอใจ เขาก็จับเปโตรด้วย เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นในช่วงเทศกาลขนมปังไร้เชื้อ4เมื่อจับเปโตรได้แล้ว เขาก็ขังคุกและมอบให้ทหารสี่ผลัด ผลัดละสี่คนเฝ้าไว้ โดยตั้งใจจะนำตัวเขาออกมาต่อหน้าประชาชนหลังเทศกาลปัสกา5ดังนั้นเปโตรจึงถูกคุมไว้ในคุก แต่ประชาคมอธิษฐานต่อพระเจ้าเพื่อเขาอย่างไม่หยุดหย่อน6คืนก่อนวันที่เฮโรดจะนำตัวเขาออกมา เปโตรกำลังนอนหลับอยู่ระหว่างทหารสองคน ถูกล่ามด้วยโซ่สองเส้น และมียามเฝ้าอยู่หน้าประตูคุก7แล้วทูตสวรรค์องค์หนึ่งขององค์พระผู้เป็นเจ้าก็มายืนข้างเขา และมีแสงสว่างขึ้นในห้องขัง ทูตสวรรค์ตีเปโตรที่สีข้างและปลุกเขา กล่าวว่า “รีบลุกขึ้น!” แล้วโซ่ก็หลุดจากมือของเขา8ทูตสวรรค์กล่าวกับเขาว่า “จงแต่งตัวและสวมรองเท้าแตะ” เปโตรก็ทำตาม แล้วทูตสวรรค์กล่าวว่า “จงสวมเสื้อคลุมและตามเรามา”9เปโตรออกไปตามทูตสวรรค์ เขาไม่รู้ว่าสิ่งที่ทูตสวรรค์กำลังทำอยู่นั้นเป็นเรื่องจริง แต่คิดว่าตนกำลังเห็นนิมิต10เมื่อผ่านยามชุดแรกและชุดที่สองแล้ว พวกเขามาถึงประตูเหล็กที่นำเข้าเมือง ประตูนั้นเปิดเอง พวกเขาจึงออกไป เดินไปตามถนนสายหนึ่ง แล้วทันใดนั้นทูตสวรรค์ก็จากเขาไป11เมื่อเปโตรได้สติ เขากล่าวว่า “ตอนนี้ข้าพเจ้ารู้แน่แล้วว่า องค์พระผู้เป็นเจ้าส่งทูตสวรรค์ของพระองค์มาช่วยข้าพเจ้าให้พ้นจากอำนาจของเฮโรด และจากทุกสิ่งที่ชาวยิวกำลังคาดหวังว่าจะเกิดขึ้น”12เมื่อคิดดูแล้ว เขาก็ไปที่บ้านของมารีย์มารดาของยอห์นซึ่งมีอีกชื่อหนึ่งว่ามาระโก ที่นั่นมีคนจำนวนมากมารวมกันและกำลังอธิษฐาน13เมื่อเปโตรเคาะประตูรั้ว หญิงรับใช้คนหนึ่งชื่อโรดาก็ออกมาดูว่าใครมา14เมื่อนางจำเสียงของเปโตรได้ นางดีใจจนไม่ได้เปิดประตู แต่รีบวิ่งเข้าไปบอกว่าเปโตรยืนอยู่หน้าประตู15พวกเขากล่าวกับนางว่า “เธอบ้าไปแล้ว!” แต่นางยืนยันว่าเป็นเรื่องจริง พวกเขาจึงกล่าวว่า “นั่นคงเป็นทูตสวรรค์ของเขา”16แต่เปโตรยังคงเคาะประตูอยู่ เมื่อพวกเขาเปิดประตูและเห็นเขาก็ประหลาดใจ17เปโตรยกมือเป็นสัญญาณให้พวกเขาเงียบ แล้วเล่าให้ฟังว่าองค์พระผู้เป็นเจ้าพาเขาออกจากคุกอย่างไร เขากล่าวว่า “จงบอกเรื่องเหล่านี้แก่ยากอบและพี่น้องด้วย” แล้วเขาก็ออกไปยังที่อื่น18พอรุ่งเช้า เกิดความวุ่นวายอย่างมากในหมู่ทหารว่าเปโตรหายไปไหน19เมื่อเฮโรดค้นหาเขาไม่พบ ก็สอบสวนพวกยามแล้วสั่งให้ประหาร จากนั้นเฮโรดลงจากแคว้นยูเดียไปเมืองซีซารียาและพักอยู่ที่นั่น20เวลานั้นเฮโรดโกรธชาวเมืองไทระและไซดอนอย่างมาก พวกเขาจึงพร้อมใจกันมาหาเฮโรด ผูกมิตรกับบลาสทัสผู้ช่วยส่วนตัวของกษัตริย์ แล้วขอเจรจาสันติภาพ เพราะบ้านเมืองของพวกเขาต้องพึ่งอาหารจากดินแดนของกษัตริย์21เมื่อถึงวันที่กำหนด เฮโรดสวมเครื่องแต่งกายอย่างกษัตริย์ นั่งบนบัลลังก์ และกล่าวปราศรัยแก่พวกเขา22ประชาชนร้องว่า “นี่เป็นเสียงของเทพเจ้า ไม่ใช่เสียงของมนุษย์!”23ทันใดนั้นทูตสวรรค์องค์หนึ่งขององค์พระผู้เป็นเจ้าก็ลงโทษเขาทันที เพราะเขาไม่ได้ถวายพระสิริแด่พระเจ้า แล้วหนอนก็กัดกินเขาจนตาย24แต่พระวจนะของพระเจ้าเจริญขึ้นและแพร่ขยายออกไป25เมื่อบารนาบัสกับเซาโลทำงานรับใช้เสร็จแล้ว ทั้งสองก็กลับไปยัง กรุงเยรูซาเล็ม และพายอห์นซึ่งมีอีกชื่อหนึ่งว่ามาระโกไปด้วย