1 ซามูเอล8
1เมื่อซามูเอลชราลง เขาตั้งลูกชายให้เป็นผู้วินิจฉัยอิสราเอล2ลูกชายคนโตชื่อโยเอล คนรองชื่ออาบียาห์ ทั้งสองทำหน้าที่ผู้วินิจฉัยที่เบเออร์เชบา3แต่ลูกชายของเขาไม่ดำเนินตามทางของพ่อ พวกเขาแสวงหาผลประโยชน์ที่ไม่สุจริต รับสินบนและบิดเบือนความยุติธรรม4ผู้อาวุโสทั้งหมดของอิสราเอลจึงมารวมตัวกัน แล้วไปหาซามูเอลที่รามาห์5พวกเขากล่าวว่า “ท่านชราแล้ว ลูกชายของท่านก็ไม่ดำเนินตามทางของท่าน ขอให้ท่านตั้งกษัตริย์มาปกครองและตัดสินคดีให้เราเหมือนชนชาติอื่น ๆ”6คำขอที่ว่า “ตั้งกษัตริย์มาตัดสินคดีให้เรา” ทำให้ซามูเอลไม่พอใจ
ซามูเอลจึงอธิษฐานต่อพระยาห์เวห์7พระยาห์เวห์ตรัสกับซามูเอลว่า “จงฟังทุกสิ่งที่ประชาชนบอกเจ้า เพราะพวกเขาไม่ได้ปฏิเสธเจ้า แต่ปฏิเสธเราไม่ให้เป็นกษัตริย์ปกครองพวกเขา8ตั้งแต่วันที่เรานำพวกเขาออกจากอียิปต์จนถึงวันนี้ พวกเขาทอดทิ้งเราไปรับใช้เทพเจ้าอื่นอย่างไร บัดนี้ก็ทำกับเจ้าอย่างนั้น9ฉะนั้นจงฟังพวกเขา แต่เจ้าต้องเตือนพวกเขาอย่างจริงจัง และบอกให้รู้ว่ากษัตริย์ที่จะปกครองพวกเขาจะทำอะไรบ้าง”10ซามูเอลจึงบอกพระดำรัสทั้งหมดของพระยาห์เวห์แก่ประชาชนที่ขอกษัตริย์11เขากล่าวว่า “กษัตริย์ที่จะปกครองพวกคุณจะทำดังนี้ เขาจะเอาลูกชายของพวกคุณไปเป็นคนรับใช้ประจำรถรบและเป็นทหารม้า ให้พวกเขาวิ่งนำหน้ารถรบ12เขาจะตั้งบางคนเป็นหัวหน้าทหารพันคนและบางคนเป็นหัวหน้าทหารห้าสิบคน ให้บางคนไถและเก็บเกี่ยวในที่ดินของเขา หรือทำอาวุธและอุปกรณ์สำหรับรถรบของเขา13เขาจะเอาลูกสาวของพวกคุณไปทำเครื่องหอม ทำอาหาร และทำขนมปัง14เขาจะยึดทุ่งนา สวนองุ่น และสวนมะกอกที่ดีที่สุดของพวกคุณไปให้คนรับใช้ของเขา15เขาจะเก็บหนึ่งในสิบของเมล็ดพืชและผลจากสวนองุ่นของพวกคุณไปให้เจ้าหน้าที่และคนรับใช้ของเขา16เขาจะเอาคนรับใช้ชายหญิง ชายหนุ่มที่ดีที่สุด และลาของพวกคุณไปทำงานให้เขา17เขาจะเอาหนึ่งในสิบของฝูงสัตว์ของพวกคุณ แล้วพวกคุณเองก็จะเป็นคนรับใช้ของเขา18เมื่อถึงวันนั้น พวกคุณจะร้องขอความช่วยเหลือเพราะกษัตริย์ที่พวกคุณเลือกเอง แต่พระยาห์เวห์จะไม่ทรงตอบพวกคุณในวันนั้น”19ถึงกระนั้นประชาชนก็ไม่ยอมฟังซามูเอล พวกเขากล่าวว่า “ไม่! เราต้องมีกษัตริย์ปกครองเรา20เราจะได้เป็นเหมือนชนชาติอื่น ๆ ให้กษัตริย์ตัดสินคดี ออกนำหน้าเรา และทำศึกให้เรา”21ซามูเอลฟังทุกคำของประชาชน แล้วนำไปทูลพระยาห์เวห์22พระยาห์เวห์ตรัสกับซามูเอลว่า “จงฟังพวกเขาและตั้งกษัตริย์ให้พวกเขา”
ซามูเอลจึงบอกชาวอิสราเอลว่า “ทุกคนกลับเมืองของตนเถิด”
ซามูเอลจึงอธิษฐานต่อพระยาห์เวห์7พระยาห์เวห์ตรัสกับซามูเอลว่า “จงฟังทุกสิ่งที่ประชาชนบอกเจ้า เพราะพวกเขาไม่ได้ปฏิเสธเจ้า แต่ปฏิเสธเราไม่ให้เป็นกษัตริย์ปกครองพวกเขา8ตั้งแต่วันที่เรานำพวกเขาออกจากอียิปต์จนถึงวันนี้ พวกเขาทอดทิ้งเราไปรับใช้เทพเจ้าอื่นอย่างไร บัดนี้ก็ทำกับเจ้าอย่างนั้น9ฉะนั้นจงฟังพวกเขา แต่เจ้าต้องเตือนพวกเขาอย่างจริงจัง และบอกให้รู้ว่ากษัตริย์ที่จะปกครองพวกเขาจะทำอะไรบ้าง”10ซามูเอลจึงบอกพระดำรัสทั้งหมดของพระยาห์เวห์แก่ประชาชนที่ขอกษัตริย์11เขากล่าวว่า “กษัตริย์ที่จะปกครองพวกคุณจะทำดังนี้ เขาจะเอาลูกชายของพวกคุณไปเป็นคนรับใช้ประจำรถรบและเป็นทหารม้า ให้พวกเขาวิ่งนำหน้ารถรบ12เขาจะตั้งบางคนเป็นหัวหน้าทหารพันคนและบางคนเป็นหัวหน้าทหารห้าสิบคน ให้บางคนไถและเก็บเกี่ยวในที่ดินของเขา หรือทำอาวุธและอุปกรณ์สำหรับรถรบของเขา13เขาจะเอาลูกสาวของพวกคุณไปทำเครื่องหอม ทำอาหาร และทำขนมปัง14เขาจะยึดทุ่งนา สวนองุ่น และสวนมะกอกที่ดีที่สุดของพวกคุณไปให้คนรับใช้ของเขา15เขาจะเก็บหนึ่งในสิบของเมล็ดพืชและผลจากสวนองุ่นของพวกคุณไปให้เจ้าหน้าที่และคนรับใช้ของเขา16เขาจะเอาคนรับใช้ชายหญิง ชายหนุ่มที่ดีที่สุด และลาของพวกคุณไปทำงานให้เขา17เขาจะเอาหนึ่งในสิบของฝูงสัตว์ของพวกคุณ แล้วพวกคุณเองก็จะเป็นคนรับใช้ของเขา18เมื่อถึงวันนั้น พวกคุณจะร้องขอความช่วยเหลือเพราะกษัตริย์ที่พวกคุณเลือกเอง แต่พระยาห์เวห์จะไม่ทรงตอบพวกคุณในวันนั้น”19ถึงกระนั้นประชาชนก็ไม่ยอมฟังซามูเอล พวกเขากล่าวว่า “ไม่! เราต้องมีกษัตริย์ปกครองเรา20เราจะได้เป็นเหมือนชนชาติอื่น ๆ ให้กษัตริย์ตัดสินคดี ออกนำหน้าเรา และทำศึกให้เรา”21ซามูเอลฟังทุกคำของประชาชน แล้วนำไปทูลพระยาห์เวห์22พระยาห์เวห์ตรัสกับซามูเอลว่า “จงฟังพวกเขาและตั้งกษัตริย์ให้พวกเขา”
ซามูเอลจึงบอกชาวอิสราเอลว่า “ทุกคนกลับเมืองของตนเถิด”