เศคาริยาห์11
1เลบานอน จงเปิดประตูทั้งหลายของเจ้าเพื่อไฟจะได้เผาผลาญเหล่าสนซีดาร์ของเจ้า!2ต้นสนจูนิเปอร์ จงร่ำไห้ เพราะต้นสนซีดาร์ล้มลงแล้วต้นไม้งามตระหง่านนั้นย่อยยับลงแล้ว!ต้นโอ๊กแห่งบาชาน จงร่ำไห้เถิดป่าทึบถูกตัดเตียนแล้ว!3จงฟังเสียงร่ำไห้ของพวกคนเลี้ยงแกะทุ่งหญ้าอันอุดมของพวกเขาถูกทำลาย!จงฟังเสียงคำรามของเหล่าสิงห์ป่าอันเขียวขจีของจอร์แดนพังทลายลงแล้ว!
แต่ข้าพเจ้ากลับเอือมระอาฝูงแกะคือชนชาตินี้ และพวกเขาก็เกลียดชังข้าพเจ้า9ข้าพเจ้าจึงกล่าวว่า “เราจะไม่เป็นคนเลี้ยงของเจ้าอีกแล้ว ใครจะตายก็ให้ตายไป ใครจะพินาศก็ให้พินาศไป ที่เหลือก็ให้กินเลือดกินเนื้อกันเอง”10แล้วข้าพเจ้าเอาไม้เท้าที่ชื่อว่า “พระคุณ” มาหักเสีย เป็นการล้มเลิกพันธสัญญาที่ข้าพเจ้าทำไว้กับชนชาติทั้งหมด11สัญญาจึงถูกยกเลิกในวันนั้น แล้วพวกกดขี่ฝูงแกะที่มองดูข้าพเจ้าอยู่ ก็รู้ว่าเป็นถ้อยคำของพระยาห์เวห์12ข้าพเจ้าบอกพวกเขาว่า “ถ้าท่านเห็นดี ก็จ่ายค่าจ้างให้เรา แต่ถ้าไม่ก็เก็บไว้เถิด” ดังนั้น พวกเขาจึงจ่ายให้ข้าพเจ้าเป็นเงินสามสิบแผ่น13พระยาห์เวห์พูดกับข้าพเจ้าว่า “จงโยนเงินนี้ให้กับช่างปั้นหม้อ คือค่าจ้างอย่างงามที่พวกเขาให้คุณค่าเรา” ข้าพเจ้าจึงนำเงินสามสิบแผ่นนั้นโยนให้ช่างปั้นที่วิหารของพระยาห์เวห์14แล้วข้าพเจ้าหักไม้เท้าอันที่สองที่ชื่อว่า “กลมเกลียว” ทำลายความสัมพันธ์ทางครอบครัวระหว่างยูดาห์กับอิสราเอล15แล้วพระยาห์เวห์พูดกับข้าพเจ้าว่า “จงหยิบเครื่องใช้ของคนเลี้ยงแกะโง่เขลาขึ้นมาอีก16เพราะเรากำลังจะตั้งคนเลี้ยงขึ้นมาคนหนึ่งให้ดินแดนนี้ ซึ่งจะไม่สนใจแกะที่หลงหาย ไม่มองหาลูกแกะ ไม่รักษาตัวที่บาดเจ็บ หรือเลี้ยงดูตัวที่แข็งแรง แต่จะกินเนื้อแกะตัวที่อ้วนพี ฉีกกีบเท้าของพวกมัน17วิบัติแก่คนเลี้ยงแกะที่ไร้ค่าผู้ซึ่งทอดทิ้งฝูงแกะ!ขอให้ดาบฟันแขนของเขา และตาขวาของเขา!ขอให้แขนของเขาลีบไปและให้ตาขวาของเขาบอดสนิท!”
คนเลี้ยงแกะทั้งสอง
4พระยาห์เวห์พระเจ้าของข้าพเจ้าพูดว่า “จงดูแลฝูงแกะที่จะต้องถูกฆ่า5พวกผู้ซื้อแกะฆ่าพวกมันและไม่ถูกลงโทษ พวกคนขายก็พูดว่า ‘สรรเสริญพระยาห์เวห์ เรารวยแล้ว!’ คนเลี้ยงแกะเองไม่ปราณีพวกมันเลย6เพราะเราจะไม่สงสารชาวแผ่นดินนี้อีกแล้ว” พระยาห์เวห์ประกาศดังนี้ “เราจะให้ทุกคนอยู่ในเงื้อมมือของเพื่อนบ้านและกษัตริย์ของเขา ผู้จะทำลายล้างแผ่นดินนี้ และเราจะไม่ช่วยใครจากเงื้อมมือเหล่านั้นเลย”7ดังนั้น ข้าพเจ้าจึงดูแลฝูงแกะที่จะถูกฆ่า โดยเฉพาะตัวที่ถูกรังแก แล้วข้าพเจ้าเอาไม้เท้าคนเลี้ยงแกะมาสองอัน อันหนึ่งตั้งชื่อว่า “พระคุณ” และอีกอันหนึ่งตั้งชื่อว่า “กลมเกลียว” แล้วข้าพเจ้าก็ดูแลฝูงแกะ8ภายในเดือนเดียวข้าพเจ้าได้กำจัดคนเลี้ยงแกะทั้งสามคนนั้นออกไปแต่ข้าพเจ้ากลับเอือมระอาฝูงแกะคือชนชาตินี้ และพวกเขาก็เกลียดชังข้าพเจ้า9ข้าพเจ้าจึงกล่าวว่า “เราจะไม่เป็นคนเลี้ยงของเจ้าอีกแล้ว ใครจะตายก็ให้ตายไป ใครจะพินาศก็ให้พินาศไป ที่เหลือก็ให้กินเลือดกินเนื้อกันเอง”10แล้วข้าพเจ้าเอาไม้เท้าที่ชื่อว่า “พระคุณ” มาหักเสีย เป็นการล้มเลิกพันธสัญญาที่ข้าพเจ้าทำไว้กับชนชาติทั้งหมด11สัญญาจึงถูกยกเลิกในวันนั้น แล้วพวกกดขี่ฝูงแกะที่มองดูข้าพเจ้าอยู่ ก็รู้ว่าเป็นถ้อยคำของพระยาห์เวห์12ข้าพเจ้าบอกพวกเขาว่า “ถ้าท่านเห็นดี ก็จ่ายค่าจ้างให้เรา แต่ถ้าไม่ก็เก็บไว้เถิด” ดังนั้น พวกเขาจึงจ่ายให้ข้าพเจ้าเป็นเงินสามสิบแผ่น13พระยาห์เวห์พูดกับข้าพเจ้าว่า “จงโยนเงินนี้ให้กับช่างปั้นหม้อ คือค่าจ้างอย่างงามที่พวกเขาให้คุณค่าเรา” ข้าพเจ้าจึงนำเงินสามสิบแผ่นนั้นโยนให้ช่างปั้นที่วิหารของพระยาห์เวห์14แล้วข้าพเจ้าหักไม้เท้าอันที่สองที่ชื่อว่า “กลมเกลียว” ทำลายความสัมพันธ์ทางครอบครัวระหว่างยูดาห์กับอิสราเอล15แล้วพระยาห์เวห์พูดกับข้าพเจ้าว่า “จงหยิบเครื่องใช้ของคนเลี้ยงแกะโง่เขลาขึ้นมาอีก16เพราะเรากำลังจะตั้งคนเลี้ยงขึ้นมาคนหนึ่งให้ดินแดนนี้ ซึ่งจะไม่สนใจแกะที่หลงหาย ไม่มองหาลูกแกะ ไม่รักษาตัวที่บาดเจ็บ หรือเลี้ยงดูตัวที่แข็งแรง แต่จะกินเนื้อแกะตัวที่อ้วนพี ฉีกกีบเท้าของพวกมัน17วิบัติแก่คนเลี้ยงแกะที่ไร้ค่าผู้ซึ่งทอดทิ้งฝูงแกะ!ขอให้ดาบฟันแขนของเขา และตาขวาของเขา!ขอให้แขนของเขาลีบไปและให้ตาขวาของเขาบอดสนิท!”
Biblica, Inc.