สดุดี74
(มัสคิล ของอาสาฟ)
1ข้าแต่พระเจ้า เหตุใดจึงทอดทิ้งข้าพเจ้าทั้งหลายเป็นนิตย์เหตุใดความโกรธของพระองค์จึงคุกรุ่นขึ้นต่อแกะในทุ่งหญ้าของพระองค์2ขอระลึกถึงชนชาติที่ซื้อมาตั้งแต่เก่าก่อนประชาชนที่ไถ่ไว้เป็นกรรมสิทธิ์ของพระองค์ภูเขาศิโยนที่พำนักของพระองค์3ขอหันย่างเท้ามายังซากปรักหักพังตลอดกาลความย่อยยับทั้งหลายซึ่งศัตรูนำมาสู่สถานนมัสการ4บรรดาคู่อริของพระองค์โห่ร้องในบ้านของพระองค์พวกเขาตั้งธงรบของตนขึ้นเป็นหมายสำคัญ5พวกเขาทำตัวเหมือนคนตัดไม้เงื้อขวานโค่นป่า6พวกเขาจามไม้ที่แกะสลักทั้งสิ้นพังลงด้วยขวานด้ามใหญ่น้อย7พวกเขาเผาสถานนมัสการของพระองค์วอดวายพวกเขาย่ำยีที่สถาปนานามของพระองค์8พวกเขาคิดในใจว่า “เราจะขยี้ให้แหลกลาญ!”พวกเขาเผาผลาญที่นมัสการพระเจ้าทุกแห่งในแผ่นดิน9เราไม่ได้รับหมายสำคัญใดจากพระเจ้าเลยไม่มีผู้เผยพระวจนะเหลืออยู่สักคนเดียวไม่มีใครในพวกเรารู้ว่า จะเป็นเช่นนี้ไปนานสักเท่าใด10พระเจ้า ศัตรูจะเย้ยหยันพระองค์ไปนานเท่าใดข้าศึกจะจาบจ้วงนามของพระองค์ตลอดไปหรือ11เหตุใดจึงยั้งมือขวาของพระองค์ไว้ขอยื่นมือขวาของพระองค์ออกมา และทำลายพวกเขา!12แต่พระเจ้าเป็นกษัตริย์ของข้าพเจ้านานมาแล้วพระองค์นำความรอดมาบนแผ่นดินโลก13พระองค์นี่แหละคือผู้ที่แยกทะเลด้วยฤทธิ์เดชของพระองค์พระองค์ทำให้หัวของสัตว์ร้ายแห่งห้วงทะเลแหลกลาญ14พระองค์นี่แหละคือผู้ที่ขยี้หัวทั้งหลายของเลวีอาธานและโยนให้เป็นอาหารของสัตว์ในถิ่นทุรกันดาร15พระองค์นี่แหละคือผู้ที่เปิดบ่อน้ำพุและลำธารให้แม่น้ำที่ไหลอยู่เสมอนั้นแห้งขอด16วันและคืนล้วนเป็นของพระองค์พระองค์ตั้งดวงอาทิตย์และดวงจันทร์17พระองค์คือผู้ที่กำหนดพรมแดนของโลกพระองค์สร้างทั้งฤดูร้อนและฤดูหนาว18พระยาห์เวห์ขอระลึกว่าศัตรูเย้ยหยันพระองค์อย่างไรชนชาติโง่เขลาหมิ่นนามของพระองค์อย่างไร19ขออย่ายื่นชีวิตนกพิราบของพระองค์แก่สัตว์ป่าขออย่าลืมคนทุกข์ยากของพระองค์ตลอดไป20โปรดระลึกถึงสัญญาของพระองค์เพราะความรุนแรงแฝงอยู่ทั่วทุกมุมมืดของแผ่นดิน21ขออย่าให้คนถูกข่มเหงต้องจมอยู่ในความอัปยศขอให้คนยากไร้และขัดสนสรรเสริญนามของพระองค์22ข้าแต่พระเจ้า ขอลุกขึ้น และแก้คดีของพระองค์ขอระลึกว่าคนโง่เย้ยหยันพระองค์วันยังค่ำ23ขออย่าเพิกเฉยต่อเสียงโห่ร้องของศัตรูของพระองค์และเสียงอึกทึกของศัตรูที่ดังขึ้นเรื่อยๆBiblica, Inc.