สดุดี44

(ถึง​หัวหน้า​นัก​ร้อง มัสคิล ของ​ลูกหลาน​โคราห์)

1ข้าแต่​พระเจ้า เรา​ทั้งหลาย​ได้ยิน​กับ​หูบรรพบุรุษ​ของ​พวก​เรา​ได้​เล่า​ให้​ฟังถึง​สิ่ง​ที่​พระองค์​ทำ​ใน​สมัย​ของ​พวก​เขานาน​มา​แล้ว2ด้วย​มือ​ของ​พระองค์ พระองค์​ขับไล่​ชนชาติ​ต่าง​ๆ ออก​ไปและ​ปลูกฝัง​บรรพบุรุษ​ของ​เราพระองค์​บด​ขยี้​ชนชาติ​ทั้งหลายและ​ทำ​ให้​บรรพบุรุษ​ของ​เรา​เจริญ​รุ่งเรือง3ไม่​ใช่​ด้วย​ดาบ​ที่​ทำ​ให้​พวก​เขา​พิชิต​ดินแดน​ได้ไม่​ใช่​ด้วย​แขน​ที่​นำ​ชัยชนะ​มาแต่​ด้วย​มือ​ขวา​ของ​พระองค์ แขน​ของ​พระองค์และ​ด้วย​แสง​สว่าง​บน​ใบหน้า​ของ​พระองค์ เพราะ​พระองค์​รัก​พวก​เขา
4พระองค์​เป็น​กษัตริย์​และ​เป็น​พระเจ้า​ของ​ข้าพเจ้าผู้​กำหนด  ​ชัยชนะ​แก่​ยาโคบ5โดย​พระองค์ ข้าพเจ้า​ทั้งหลาย​จึง​ขับไล่​ศัตรู​ให้​ล่าถอยโดย​นาม​ของ​พระองค์ พวก​เรา​จึง​บด​ขยี้​ข้าศึก6ข้าพเจ้า​ไม่​วาง​ใจ​ใน​คันธนู​ของ​ตนเองดาบ​ไม่​ได้​นำ​ชัยชนะ​มา​ให้​ข้าพเจ้า7แต่​เป็น​พระองค์​ทำ​ให้​เรา​ชนะ​ศัตรูพระองค์​ทำ​ให้​ปฏิปักษ์​อับอาย​ขายหน้า8เรา​ทั้งหลาย​จะ​อวด​พระเจ้า​เรื่อย​ไปจะ​สรรเสริญ​นาม​ของ​พระองค์​เป็น​นิตย์ 
9แต่​บัดนี้​พระองค์​ทอดทิ้ง​และ​ปล่อย​ให้​พวก​เรา​ตกต่ำพระองค์​ไม่​ร่วม​ทัพ​ไป​กับ​เรา​อีก​แล้ว10พระองค์​ให้​พวก​เรา​ล่าถอย​ต่อหน้า​ศัตรูปฏิปักษ์​ก็​ปล้น​พวก​เรา11พระองค์​ปล่อย​ให้​พวก​เรา​ถูก​ขย้ำ​กิน​เหมือน​แกะและ​กระจัดกระจาย​ไป​ใน​ชนชาติ​ต่าง​ๆ12พระองค์​ขาย​ประชาชน​ของ​พระองค์​ไป​ด้วย​ราคา​ถูกไม่​ได้​อะไร​จาก​การ​ขาย​นั้น​เลย
13พระองค์​ทำ​ให้​พวก​เรา​ตก​เป็น​ขี้ปาก​ของ​เพื่อนบ้านผู้​คน​รอบ​ข้าง​เหยียดหยาม​และ​เยาะเย้ย14พระองค์​ทำ​ให้​พวก​เรา​กลาย​เป็น​คำ​เปรียบเปรย​ใน​หมู่​ชนชาติพวก​เขา​ส่ายหน้า​ใส่​พวก​เรา15ข้าพเจ้า​ใช้​ชีวิต​ด้วย​ความ​อัปยศ​ทั้ง​วันและ​หน้า​ของ​ข้าพเจ้า​ก็​คลุม​ด้วย​ความ​อับอาย16ด้วย​เสียง​เยาะเย้ย​ของ​คน​ที่​ประณาม​และ​แช่ง​ด่า​ข้าพเจ้าเพราะ​ศัตรู​ที่​พยายาม​แก้แค้น
17ทั้งหมด​นี้​มา​ถึง​พวก​เราทั้ง​ที่​พวก​เรา​ไม่​ได้​ลืม​พระองค์หรือ​ทำ​ผิด​ต่อ​พันธสัญญา​ของ​พระองค์18หัวใจ​ของ​พวก​เรา​ไม่​ได้​หัน​จาก​พระองค์เท้า​ก็​ไม่​ได้​คลาด​จาก​ทาง​ของ​พระองค์19แต่​พระองค์​บด​ขยี้​เรา และ​ทำ​ให้​เรา​เป็น​ที่​อาศัย​ของ​หมาป่าพระองค์​คลุม​เรา​ไว้​ด้วย​ความ​มืดมิด
20หาก​เรา​ได้​ลืม​นาม​พระเจ้า​ของ​เราหรือ​ยก​มือ​ไหว้​พระ​ต่างด้าว21พระเจ้า​จะ​ไม่​รู้​หรือใน​เมื่อ​พระองค์​รู้​ถึง​ความ​ลับ​ใน​ใจ22แต่​เพราะ​เห็น​แก่​พระองค์ พวก​เรา​จึง​เผชิญ​ความ​ตาย​โดย​ตลอดพวก​เรา​ถูก​นับ​ว่า​เป็น​แกะ​ที่​จะ​โดน​เชือด
23องค์​เจ้านาย ตื่น​เถิด เหตุใด​พระองค์​หลับ​อยู่ลุก​ขึ้น​เถิด! อย่า​ทอดทิ้ง​พวก​เรา​ตลอด​ไป24เหตุใด​พระองค์​ซ่อน​หน้า​เสียและ​ลืม​ความ​ทุกข์​ยาก​และ​การ​ข่มเหง​ของ​เรา
25พวก​เรา​ถูก​เหยียบ​จม​ดินร่างกาย​ติด​แนบ​กับ​พื้น26ขอ​ลุก​ขึ้น​มา​ช่วย​เรา​ด้วย​เถิดโปรด​ช่วย​เรา​เพื่อ​เห็น​แก่​ความ​รัก​มั่นคง​ของ​พระองค์

Biblica, Inc.

https://app.library.bible/content/a62f327aa0179709