สดุดี144
(บทประพันธ์ของดาวิด)
1ขอสรรเสริญแด่พระยาห์เวห์ ศิลาของข้าพเจ้าผู้ฝึกมือของข้าพเจ้าให้ทำศึกฝึกนิ้วของข้าพเจ้าให้สู้รบ2พระองค์เป็นพระเจ้าผู้เปี่ยมด้วยความรักและเป็นป้อมปราการของข้าพเจ้าเป็นที่มั่นและเป็นผู้ช่วยกู้ของข้าพเจ้าเป็นโล่ของข้าพเจ้า ผู้ซึ่งข้าพเจ้าเข้าลี้ภัยผู้สยบชนชาติต่างๆ ไว้ใต้อำนาจของข้าพเจ้า3พระยาห์เวห์ มนุษย์เป็นใครเล่า พระองค์จึงห่วงใยพวกเขามนุษย์ธรรมดาเป็นใครหนอ พระองค์จึงคิดถึง4พวกเขาเป็นเพียงลมหายใจวันเวลาของพวกเขาเหมือนเงาที่ผ่านไปรวดเร็ว5พระยาห์เวห์ ขอโน้มฟ้าสวรรค์ และลงมาขอแตะภูเขาเพื่อให้ควันพวยพุ่งขึ้น6ขอให้สายฟ้าและลูกธนูของพระองค์พุ่งเข้าใส่ศัตรูให้พวกเขาแตกกระเจิงไป7ขอยื่นมือจากเบื้องสูงลงมาช่วยข้าพเจ้าขอปลดปล่อยข้าพเจ้าและช่วยกู้ข้าพเจ้าจากกระแสน้ำหลากจากเงื้อมมือของคนต่างชาติ8ผู้ซึ่งปากของเขามีแต่คำมุสามือขวาของเขามีแต่การหลอกลวง9พระเจ้า ข้าพเจ้าจะร้องเพลงบทใหม่แด่พระองค์ข้าพเจ้าจะบรรเลงพิณสิบสายแด่พระองค์10แด่พระองค์ผู้มอบชัยชนะแก่กษัตริย์ทั้งหลายผู้ช่วยกู้ดาวิดผู้รับใช้ของพระองค์ให้รอดจากคมดาบ11ขอปลดปล่อยและช่วยข้าพเจ้า จากเงื้อมมือของคนต่างชาติผู้ซึ่งปากของเขามีแต่คำมุสามือขวาของเขามีแต่การหลอกลวง12แล้วลูกชายของพวกเราซึ่งอยู่ในวัยฉกรรจ์จะเป็นเหมือนต้นไม้จะเติบโตอย่างดีและลูกสาวของพวกเราจะเป็นดั่งเสาสลักเพื่อตกแต่งวัง13ยุ้งฉางของเราจะมีธัญญาหารทุกชนิดเต็มบริบูรณ์ฝูงแกะของเราจะเพิ่มขึ้นนับพันนับหมื่นในทุ่งหญ้าของเรา14ฝูงวัวของเราจะบรรทุกของหนัก จะไม่มีการเจาะกำแพงไม่ตกเป็นเชลยไม่มีเสียงร้องคร่ำครวญตามถนนของเรา15พระพรเป็นของชนชาติที่ได้รับสิ่งเหล่านี้พระพรเป็นของชนชาติที่มีพระยาห์เวห์เป็นพระเจ้าBiblica, Inc.