สดุดี142

(มัสคิล ของ​ดาวิด ขณะ​ที่​เขา​อยู่​ใน​ถ้ำ คำ​อธิษฐาน)

1ข้าพเจ้า​ร้อง​เสียง​ดัง​ต่อ​พระยาห์เวห์ข้าพเจ้า​เปล่ง​เสียง​ขอ​ความ​เมตตา​จาก​พระยาห์เวห์2ข้าพเจ้า​ระบาย​ความ​ทุกข์​ต่อหน้า​พระองค์ข้าพเจ้า​เล่า​ความ​เดือดร้อน​ต่อหน้า​พระองค์
3เมื่อ​จิต​วิญญาณ​ของ​ข้าพเจ้า​อ่อนล้า​อยู่​ภายในพระองค์​คือ​ผู้​ดูแล​ทาง​ของ​ข้าพเจ้าบน​เส้นทาง​ที่​ข้าพเจ้า​เดินคน​ได้​ซ่อน​บ่วง​ดัก​ข้าพเจ้า4ดู​สิ ไม่​มี​ใคร​อยู่​ทาง​ขวา​มือ​ข้าพเจ้า​เลยไม่​มี​ใคร​เหลียว​แล​ข้าพเจ้าข้าพเจ้า​ไร้​ที่​พึ่งไม่​มี​ใคร​ห่วงใย​ชีวิต​ข้าพเจ้า
5พระยาห์เวห์ ข้าพเจ้า​ร้อง​เรียก​พระองค์​ว่า“พระองค์​เป็น​ที่​ลี้​ภัย​ของ​ข้าพเจ้าเป็น​มรดก​ส่วน​ของ​ข้าพเจ้า​ใน​ดินแดน​ของ​คน​เป็น”
6ขอ​ฟัง​เสียง​ร่ำร้อง​ของ​ข้าพเจ้าเพราะ​ข้าพเจ้า​อับจน​นักขอ​ช่วย​กู้​ข้าพเจ้า​จาก​ผู้​ไล่ล่าเพราะ​พวก​เขา​แข็งแกร่ง​เกิน​กำลัง​ของ​ข้าพเจ้า7ขอ​ปล่อย​ข้าพเจ้า​ออก​จาก​คุกเพื่อ​ข้าพเจ้า​จะ​สรรเสริญ​นาม​ของ​พระองค์แล้ว​คน​ชอบธรรม​จะ​ห้อมล้อม​ข้าพเจ้าเพราะ​พระองค์​ดี​ต่อ​ข้าพเจ้า

Biblica, Inc.

https://app.library.bible/content/a62f327aa0179709