สดุดี137
1ที่ริมฝั่งแม่น้ำของบาบิโลน พวกเรานั่งลงและร่ำไห้เมื่อระลึกถึงศิโยน2พวกเราแขวนพิณของเราไว้ที่ต้นป็อปลาร์3เพราะที่นั่น ผู้คุมขอให้เราร้องเพลงพวกคนทรมานเรา สั่งให้เราร้องเพลงยินดีพวกเขาพูดว่า “ร้องเพลงแห่งศิโยนให้ฟังสักเพลงซิ!”4เราจะร้องเพลงของพระยาห์เวห์ในดินแดนของต่างชาติได้อย่างไร5เยรูซาเล็ม หากเราลืมเจ้าขอให้มือขวาของเราลืมฝีมือเสีย6ขอให้ลิ้นของเราติดเพดานปากหากเราลืมเจ้าหากเราไม่คิดว่าเยรูซาเล็มเป็นสุดยอดของความยินดี7พระยาห์เวห์ขอจดจำสิ่งที่ชาวเอโดมได้ทำในวันที่เยรูซาเล็มแตกพวกเขาโห่ร้องว่า “พังมันเลยทลายให้ถึงรากถึงโคน!”8ธิดาบาบิโลน เจ้าจะพินาศย่อยยับความสุขเป็นของผู้ที่คืนสนองเจ้าตามสิ่งที่เจ้าทำกับเรา9ความสุขเป็นของผู้ที่จับพวกทารกของเจ้าฟาดลงกับก้อนหิน
Biblica, Inc.