สดุดี132
(บทเพลงใช้แห่ขึ้นไปยังเยรูซาเล็ม)
1พระยาห์เวห์ขอระลึกถึงดาวิดและการปฏิเสธตนเองทั้งปวงของเขา2ดาวิดปฏิญาณต่อพระยาห์เวห์เขาสาบานต่อองค์ผู้มีฤทธิ์ของยาโคบไว้ว่า3“ข้าพเจ้าจะไม่เข้าบ้านหรือเข้านอน4ข้าพเจ้าจะไม่ยอมหลับตาหรือปล่อยหนังตาเคลิ้มหลับไป5จนกว่าข้าพเจ้าจะพบสถานที่สำหรับพระยาห์เวห์ที่พำนักขององค์ผู้มีฤทธิ์ของยาโคบ”6เราได้ยินเรื่องนี้ในเอฟราธาห์เราได้พบสิ่งนี้ในทุ่งแห่งยาอาร์ 7“ให้เราไปยังที่พำนักของพระองค์ให้เรานมัสการที่แท่นรองเท้าของพระองค์8พระยาห์เวห์ ขอลุกขึ้นมายังที่พำนักของพระองค์เถิดทั้งพระองค์และหีบพันธสัญญาแห่งฤทธิ์เดชของพระองค์9ขอให้ปุโรหิตของพระองค์สวมความชอบธรรมของพระองค์ขอให้ประชาชนผู้สัตย์ซื่อของพระองค์ร้องเพลงด้วยความยินดี”10เพื่อเห็นแก่ดาวิดผู้รับใช้ของพระองค์ขออย่าปฏิเสธผู้ที่เจิมไว้11เพราะพระยาห์เวห์ปฏิญาณไว้กับดาวิดเป็นคำปฏิญาณที่แน่นอน ซึ่งพระองค์จะไม่คืนคำว่า “เราจะให้ลูกหลานของเจ้าคนหนึ่งขึ้นครองบัลลังก์ของเจ้า12หากลูกหลานของเจ้ารักษาพันธสัญญาของเราและรักษากฎเกณฑ์ที่เราสั่งสอนเขาลูกหลานของพวกเขาจะนั่งบนบัลลังก์ของเจ้าสืบไปเป็นนิตย์”13เพราะพระยาห์เวห์เลือกศิโยนพระองค์ปรารถนาให้ที่นั่นเป็นที่พำนักโดยพูดว่า14“นี่คือที่พำนักของเราสืบไปเป็นนิตย์เราจะครองบัลลังก์อยู่ที่นี่ เพราะเราประสงค์เช่นนั้น15เราจะอวยพรให้เธออุดมสมบูรณ์และให้คนยากจนของเธอได้อิ่มหนำ16เราจะสวมความรอดให้ปุโรหิตของเมืองนั้นประชาชนที่สัตย์ซื่อของเธอจะร้องเพลงด้วยความยินดีเสมอไป17เราจะให้มีเขาสัตว์ เขาหนึ่งงอกขึ้นที่นี่เพื่อดาวิดและตั้งตะเกียงสำหรับผู้ที่เราเจิมไว้18ราจะให้ศัตรูของเขาสวมความอัปยศอดสูแต่ศีรษะของเขาจะประดับด้วยมงกุฎส่องประกายแวววับ”Biblica, Inc.