สดุดี105
1จงสรรเสริญพระยาห์เวห์ และประกาศนามของพระองค์ให้ชนชาติทั้งหลายได้รู้ถึงสิ่งที่พระองค์ทำ2จงร้องเพลงถวายพระองค์ ร้องสรรเสริญถวายพระองค์บอกถึงกิจอันมหัศจรรย์ทั้งสิ้นของพระองค์3จงเทิดทูนนามอันบริสุทธิ์ของพระองค์ให้จิตใจของคนที่แสวงหาพระยาห์เวห์ชื่นชมยินดี4จงมุ่งมองที่พระยาห์เวห์และกำลังของพระองค์จงแสวงหาใบหน้าของพระองค์เสมอ5จงระลึกถึงปาฏิหาริย์ที่พระองค์กระทำถึงการอัศจรรย์และคำพิพากษาที่พระองค์ประกาศ6เชื้อสายของอับราฮัมผู้รับใช้ของพระองค์ลูกหลานของยาโคบผู้รับการเลือกสรร7พระองค์คือพระยาห์เวห์พระเจ้าของเราการพิพากษาของพระองค์อยู่ทั่วพื้นแผ่นดินโลก8พระองค์ระลึกถึงพันธสัญญาของพระองค์ตลอดกาลระลึกถึงสัญญาที่ไว้ตลอดพันชั่วอายุคน9พันธสัญญาที่พระองค์ทำกับอับราฮัมคำปฏิญาณที่พระองค์ให้ไว้กับอิสอัค10พระองค์ยืนยันต่อยาโคบเป็นกฎเกณฑ์ต่ออิสราเอลเป็นพันธสัญญานิรันดร์11“เราจะยกดินแดนคานาอันให้เจ้าให้เป็นมรดกของเจ้าทั้งหลาย”12เมื่ออิสราเอลยังมีจำนวนน้อยนักน้อยเหลือเกิน และเป็นเพียงคนแปลกหน้าในดินแดนนั้น13พวกเขาร่อนเร่จากชนชาติหนึ่งไปอีกชนชาติหนึ่งจากอาณาจักรหนึ่งไปอีกอาณาจักรหนึ่ง14พระองค์ไม่ยอมให้ใครข่มเหงพวกเขาเพราะเห็นแก่เขา พระองค์กำราบกษัตริย์ทั้งหลายว่า15“อย่าแตะต้องบรรดาผู้ที่เราเจิมไว้อย่าทำอันตรายผู้เผยพระวจนะของเรา”16พระองค์สั่งให้เกิดการกันดารอาหารในดินแดนนั้นและทำลายเสบียงอาหารทั้งสิ้น17และพระองค์ส่งชายคนหนึ่งไปล่วงหน้าพวกเขาโยเซฟถูกขายไปเป็นทาส18เท้าของเขาฟกช้ำเพราะถูกตีตรวนคอของเขาค้ำอยู่คาเหล็ก19ตราบจนสิ่งที่เขาบอกไว้เป็นจริงขึ้นมาตราบจนพระวจนะของพระยาห์เวห์พิสูจน์ว่าเขาพูดจริง20ฟาโรห์ได้ส่งคนมาปล่อยตัวเขาประมุขของประชาชนปล่อยเขาเป็นอิสระ21ฟาโรห์ได้ตั้งเขาให้เป็นนายเหนือสำนักเป็นคนดูแลทุกสิ่งที่พระองค์ครอบครอง22เพื่อชี้แนะเจ้านายทั้งหลายตามใจชอบและสั่งสอนปัญญาให้กับที่ปรึกษาของกษัตริย์23แล้วอิสราเอลมาอยู่ในอียิปต์ยาโคบอาศัยอย่างคนต่างชาติในดินแดนของฮาม24พระยาห์เวห์ทำให้คนของพระองค์มีลูกดกจนพวกเขามีจำนวนมากเกินกว่าศัตรู25ศัตรูผู้ที่พระเจ้าเปลี่ยนใจให้มาเกลียดคนของพระองค์ให้คบคิดกันต่อต้านผู้รับใช้ของพระองค์26พระองค์ส่งโมเสสผู้รับใช้ของพระองค์กับอาโรนผู้ซึ่งพระองค์เลือกสรร27ทั้งสองแสดงหมายสำคัญของพระองค์ท่ามกลางพวกเขาแสดงปาฏิหาริย์ของพระองค์ในดินแดนของฮาม28พระองค์ส่งความมืดมาทำให้ดินแดนนั้นมืดเพราะพวกเขาขัดขืนถ้อยคำของพระองค์ไม่ใช่หรือ29พระองค์เปลี่ยนน้ำให้เป็นเลือดทำให้ปลาของพวกเขาตายหมด30ดินแดนของพวกเขาเต็มไปด้วยกบซึ่งเข้าไปถึงห้องนอนของบรรดาผู้มีอำนาจปกครอง31พระองค์พูด แล้วฝูงเหลือบและริ้นก็มาทั่วดินแดนของพวกเขา32พระองค์เปลี่ยนฝนให้เป็นลูกเห็บและฟ้าคำรนทั่วดินแดนนั้น33พระองค์ทำลายเถาองุ่นและต้นมะเดื่อและโค่นต้นไม้ในดินแดนของพวกเขาระเนระนาด34พระองค์พูด ฝูงตั๊กแตนก็มามืดฟ้ามัวดิน35มันกัดกินทุกอย่างที่เขียวชอุ่มในแผ่นดินกัดกินผลิตผลทั้งหมดจากพื้นดิน36จากนั้นพระองค์ประหารลูกหัวปีในดินแดนของเขาผลแรกจากวัยหนุ่มของเขา37พระองค์นำอิสราเอลออกมาพร้อมกับเงินและทองไม่มีใครสักคนในตระกูลต่างๆ ที่อิดออดลังเล38อียิปต์เปรมปรีดิ์เมื่อพวกเขาออกไปเพราะพวกเขากลัวอิสราเอลยิ่งนัก39พระองค์แผ่เมฆเป็นร่มกำบังและไฟเพื่อให้แสงสว่างยามค่ำคืน40พวกเขาร้องขอ พระองค์ก็ส่งนกคุ่มมาพระองค์เลี้ยงพวกเขาให้อิ่มด้วยอาหารจากสวรรค์41พระองค์เปิดศิลา น้ำก็พุ่งออกมามันไหลดั่งแม่น้ำในถิ่นทุรกันดาร42เพราะพระองค์ระลึกถึงสัญญาอันศักดิ์สิทธิ์ที่ให้แก่อับราฮัมผู้รับใช้ของพระองค์43พระองค์จึงนำคนของพระองค์ออกมาด้วยความชื่นบานคนที่พระองค์เลือกสรรด้วยเสียงโห่ร้องยินดี44พระองค์ให้ดินแดนของชนชาติทั้งหลายแก่พวกเขาและเขาได้ครองสิทธิ์ในสิ่งที่คนอื่นลงแรงไว้45เพื่อพวกเขาจะได้รักษาข้อบังคับและทำตามกฎบัญญัติของพระองค์จงสรรเสริญพระยาห์เวห์เถิด
Biblica, Inc.