สุภาษิต9
คำเชิญของปัญญาและความโง่เขลา
1“ปัญญาได้สร้างบ้านของเธอและได้ตั้ง เสาบ้านเจ็ดต้น2เธอได้เตรียมเนื้อและผสมเหล้าองุ่นทั้งจัดโต๊ะอาหารไว้ด้วย3ปัญญาได้ส่งคนรับใช้ออกไปเธอร้องเชิญจากจุดสูงสุดของเมืองว่า4‘ให้บรรดาคนอ่อนต่อโลกมาบ้านของเราเถิด!’เธอพูดกับคนไม่รู้จักคิดว่า5‘มากินอาหารและดื่มเหล้าองุ่นที่เราผสมไว้6ละทิ้งวิถีอ่อนต่อโลกของเจ้า แล้วเจ้าจะมีชีวิตอยู่จงเดินในทางแห่งความเข้าใจอันลึกซึ้ง’7ใครตักเตือนคนที่ชอบเยาะเย้ย มีแต่จะถูกตอกกลับใครตักเตือนคนชั่วร้าย ก็จะถูกทำร้าย8อย่าไปเตือนคนที่ชอบเยาะเย้ย เพราะพวกเขาจะเกลียดเจ้าจงตักเตือนคนฉลาด แล้วพวกเขาจะรักเจ้า9จงสอนคนฉลาด แล้วพวกเขาจะฉลาดยิ่งขึ้นจงสอนคนชอบธรรม แล้วพวกเขาจะเรียนรู้มากขึ้น10ความยำเกรงพระยาห์เวห์เป็นบ่อเกิดของปัญญาและการรู้จักองค์บริสุทธิ์ก่อให้เกิดความเข้าใจ11เพราะโดยปัญญา วันเวลาของเจ้าจะยืนยาวและปีในชีวิตของเจ้าจะเพิ่มพูน 12ถ้าเจ้าฉลาด ปัญญาจะให้รางวัลกับเจ้าแต่ถ้าเจ้าชอบเยาะเย้ย เจ้าก็จะทนทุกข์ตามลำพัง13ความโง่เขลาเป็นหญิงเกเรเธออ่อนต่อโลกและไม่รู้อะไรเลย14เธอนั่งอยู่ที่ประตูบ้านหรือที่จุดสูงสุดของเมือง15คอยร้องเรียกคนที่ผ่านไปมาซึ่งมุ่งหน้าไปตามทางของตน16ให้บรรดาคนอ่อนต่อโลกมาบ้านของเราเถิด!เธอพูดกับคนไม่รู้จักคิดว่า17น้ำที่ลักดื่มก็หวานดีอาหารที่แอบกินก็อร่อย!18แต่พวกเขาไม่ว่าที่นั่นมีคนตายและแขกของเธออยู่ลึกในแดนคนตาย”Biblica, Inc.