สุภาษิต7
คำเตือนเรื่องหญิงแพศยา
1ลูกเอ๋ย จงปฏิบัติตามคำของเราจงเก็บสะสมคำสั่งของเราไว้กับตัว2จงทำตามคำสั่งของเรา และเจ้าจะมีชีวิตอยู่จงรักษาคำสอนของเราไว้ดั่งแก้วตา3จงพันมันไว้รอบนิ้วเป็นเครื่องเตือนใจและจงจารึกมันไว้ในดวงใจ4จงพูดกับปัญญาว่า “เธอเป็นพี่สาวของฉัน”จงเรียกความเข้าใจว่า “ญาติของฉัน”5สิ่งเหล่านี้จะคุ้มกันเจ้าจากหญิงแพศยาจากคำเย้ายวนของหญิงเสเพล6เพราะที่หน้าต่างบ้านของเราเรามองลอดโครงตาข่ายลงไป7เรามองไปในหมู่คนอ่อนต่อโลกเราสังเกตเห็นชายหนุ่มคนหนึ่งที่ไม่รู้จักคิด8เขาเดินไปตามถนนใกล้หัวมุมบ้านของเธอเดินไปตามทางบ้านของเธอ9ในเวลาพลบค่ำ ใกล้หมดวันเมื่อราตรีย่างเข้ามา10มีหญิงคนหนึ่งออกมาพบเขาแต่งตัวเหมือนโสเภณีและมีเจตนาเจ้าเล่ห์11(เธอหัวรั้นและไร้ยางอายเท้าไม่เคยอยู่ติดบ้าน12เดี๋ยวอยู่ที่ถนน เดี๋ยวอยู่ที่ลานเมืองซุ่มดักอยู่ทุกมุมถนน)13เธอโผกอดเขาและจูบเขาและพูดหน้าไม่อายว่า14“วันนี้ฉันได้แก้บนหลายเรื่องแล้วและฉันมีอาหารจากเครื่องบูชาแห่งมิตรภาพอยู่ที่บ้าน15ฉันจึงออกมาพบเธอฉันตามหาเธอและก็พบเธอแล้ว16ฉันปูเตียงไว้ด้วยผ้าลินินสีสวยจากอียิปต์17ฉันพรมที่นอนให้หอมด้วยมดยอบกฤษณาและอบเชย18มาสิ มาดื่มด่ำความรักกันจนถึงรุ่งเช้าเรามาสำราญกับความรักกัน19สามีของฉันไม่อยู่บ้านเขาเดินทางไปไกล20เขาเอาเงินไปเต็มกระเป๋ากว่าจะกลับมาก็วันพระจันทร์เต็มดวง”21เธอทำให้เขาหลงด้วยคำออดอ้อนยั่วยวนเขาด้วยคำหวานหู22เขาก็เดินตามเธอไปทันทีเหมือนวัวตัวผู้เดินเข้าโรงฆ่าสัตว์เหมือนกวาง ก้าวไปติดกับ 23จนกระทั่งลูกธนูแทงลึกถึงตับเหมือนนกที่พุ่งเข้าหากับดักไม่รู้ว่าจะต้องตาย24ลูกเอ๋ย บัดนี้จงฟังเราเถิดจงตั้งใจฟังสิ่งที่เราจะพูด25อย่าปล่อยใจไปตามทางของเธออย่าหลงไปตามทางนั้น26มีเหยื่อที่เธอฟาดฟันมากมายคนยิ่งใหญ่ก็ตายเพราะเธอ27บ้านของเธอเป็นทางหลวงไปสู่หลุมศพนำไปสู่ห้องแห่งความตายBiblica, Inc.