สุภาษิต19
1คนยากจนที่ดำเนินชีวิตอย่างดีไม่มีที่ติดีกว่าคนโง่ที่พูดตลบตะแลง2ความปรารถนาที่ปราศจากความรู้นั้นไม่ดีคนที่รีบร้อนจะพลาดทางนั้นไปไกลเพียงใด3ความโง่ของคนนำตนเองไปสู่หายนะแต่ใจของเขากลับโกรธโทษพระยาห์เวห์4ความมั่งคั่งดึงดูดเพื่อนฝูงมากมายแม้แต่เพื่อนสนิทของคนจนก็ทิ้งเขาไป5พยานเท็จจะไม่ลอยนวลและใครที่โกหกจะไม่พ้นผิด6คนมากมายเอาใจผู้มีอำนาจและทุกคนเป็นเพื่อนกับคนใจกว้าง7ถ้าญาติพี่น้องของคนจนยังรังเกียจเขาเพื่อนฝูงจะหนีหน้าพวกเขามากกว่านั้นสักเท่าใด!ถึงแม้คนยากจนจะตามอ้อนวอนแต่ทุกคนก็หายหน้ากันไปหมด 8คนที่มีปัญญาก็รักชีวิตคนที่ยึดความเข้าใจไม่ช้าก็เจริญรุ่งเรือง9พยานเท็จจะไม่พ้นโทษและใครที่โกหกจะพินาศ10ถ้าคนโง่ไม่เหมาะจะอยู่อย่างหรูหราทาสปกครองเจ้านายจะเลวร้ายกว่านั้นสักเท่าใด!11สติปัญญาของมนุษย์ทำให้เขาอดทนและเป็นเกียรติที่มองข้ามความผิดของคนอื่น12ความโกรธของกษัตริย์ดั่งเสียงราชสีห์คำรามแต่ความโปรดปรานของเขาดังน้ำค้างบนต้นหญ้า13ลูกโง่เขลาคือความหายนะของพ่อภรรยาชอบหาเรื่องก็เหมือนหลังคารั่วที่น้ำหยดไม่หยุด14บ้านและทรัพย์สินเป็นมรดกจากพ่อแม่ส่วนภรรยาที่สุขุมรอบคอบมาจากพระยาห์เวห์15ความขี้เกียจทำให้หลับสนิทและคนเกียจคร้านก็หิวโหย16ใครรักษาพระบัญญัติก็รักษาชีวิตของตนแต่ใครที่ดูหมิ่นทางของตนจะต้องตาย17ใครเมตตาคนยากจนก็ให้พระยาห์เวห์ยืมและพระองค์จะให้รางวัลตอบแทนสิ่งที่พวกเขาทำ18จงฝึกวินัยให้ลูก เพราะมีความหวังอย่าเป็นใจให้เขาต้องตาย19คนใจร้อนจะต้องรับโทษของตนเองถ้าเจ้าช่วยพวกเขา ก็ต้องช่วยอีกร่ำไป20จงฟังคำแนะนำและยอมรับวินัยและในที่สุดเจ้าจะได้นับอยู่ในหมู่คนฉลาด21มนุษย์มีแผนมากมายในใจแต่เป็นความประสงค์ของพระยาห์เวห์ ที่สำเร็จ22สิ่งที่คนเราปรารถนาคือความรักอันยั่งยืน และเป็นคนยากจนก็ดีกว่าเป็นคนโกหก23ความยำเกรงพระยาห์เวห์นำไปสู่ชีวิตและเขาจะพักสบายไร้ความทุกข์ร้อน24คนเกียจคร้านแช่มือคาอยู่ในชามไม่แม้แต่จะหยิบอาหารใส่ปากตนเอง!25จงเฆี่ยนคนชอบเยาะเย้ย แล้วคนอ่อนต่อโลกจะเรียนรู้ความสุขุมรอบคอบจงเตือนคนที่มีวิจารณญาณและเขาจะเรียนรู้26ใครที่ปล้นพ่อและขับไล่แม่เป็นลูกที่นำความอัปยศอดสูมาให้27ลูกเอ๋ย ถ้าไม่ฟังคำสั่งสอนเจ้าก็จะหลงไปจากคำแห่งความรู้28พยานทุจริตเยาะเย้ยความยุติธรรมและปากของคนชั่วกลืนกินความชั่วร้าย29โทษเตรียมพร้อมสำหรับคนชอบเยาะเย้ยและการโบยหลังของคนโง่
Biblica, Inc.