มีคาห์7
ความทุกข์ยากของอิสราเอล
1หมดหวังเสียแล้ว!ข้าพเจ้าเป็นเหมือนคนไปเก็บผลไม้ในฤดูร้อนหลังจากเขาเก็บเกี่ยวองุ่นไปหมดสวนแล้วไม่มีองุ่นสักพวงให้กินไม่มีมะเดื่อต้นฤดูสักลูกที่ปรารถนา2คนสัตย์ซื่อสิ้นไปจากแผ่นดินไม่มีคนซื่อตรงเหลืออยู่เลยทุกคนซุ่มรอฆ่าคนพวกเขาล่ากันด้วยตาข่าย3มือสองข้างช่ำชองในการทำชั่วผู้ปกครองเรียกร้องของกำนัลตุลาการรับสินบนผู้มีอิทธิพลบงการตามใจชอบพวกเขาทั้งหมดคบคิดกัน4คนที่ดีที่สุดในพวกเขาก็เหมือนต้นหนามคนที่ซื่อตรงที่สุดก็เลวกว่าพงหนามวันที่พระเจ้ามาเยือนเจ้ามาถึงแล้ววันที่ยามของเจ้าตื่นตระหนกบัดนี้คือเวลาที่เจ้าสับสนอลหม่าน5อย่าวางใจเพื่อนบ้านอย่ามั่นใจในมิตรสหายแม้แต่ผู้หญิงในอ้อมอกของเจ้าจงระวังคำพูดจากริมฝีปากของเจ้า6เพราะลูกชายดูหมิ่นพ่อลูกสาวลุกขึ้นต่อต้านแม่ลูกสะใภ้แตกแยกกับแม่สามีคนในบ้านเป็นศัตรูกันเอง7ส่วนข้าพเจ้าจะมุ่งหวังในพระยาห์เวห์รอคอยพระเจ้าพระผู้ช่วยของข้าพเจ้าพระเจ้าของข้าพเจ้าจะฟังข้าพเจ้าอิสราเอลจะลุกขึ้นมา
8ศัตรูของข้า! อย่ายิ้มเยาะข้าเลยแม้ว่าข้าล้มลง ข้าจะลุกขึ้นอีกแม้ข้านั่งในความมืดพระยาห์เวห์จะเป็นความสว่างของข้า9เพราะข้าพเจ้าได้ทำบาปต่อพระองค์ข้าพเจ้าจะทนรับความโกรธของพระยาห์เวห์จนกว่าพระองค์ว่าความคดีให้และสู้คดีของข้าพเจ้าพระองค์จะนำข้าพเจ้าออกมาสู่ความสว่างข้าพเจ้าจะเห็นความชอบธรรมของพระองค์10แล้วศัตรูของข้าพเจ้าจะเห็นและความอับอายจะคลุมเขาเธอที่พูดกับข้าพเจ้าว่า“ไหนล่ะพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่าน”ตาของข้าพเจ้าจะเห็นเธอล้มลงตอนนี้เธอจะถูกเหยียบย่ำอยู่ใต้ฝ่าเท้าเหมือนโคลนบนถนน11วันเพื่อสร้างกำแพงของเจ้าจะมาถึงเป็นวันเพื่อขยายอาณาเขตของเจ้า12ในวันนั้นผู้คนจะมาหาเจ้าจากอัสซีเรียและเมืองต่างๆ ของอียิปต์แม้จากอียิปต์ถึงยูเฟรติสจากทะเลจดทะเลและจากภูเขาจดภูเขา13โลกจะร้างเพราะชาวโลกเป็นผลจากการกระทำของเขาคำอธิษฐานและสรรเสริญ
14ขอเลี้ยงดูคนของพระองค์ด้วยไม้เท้าเลี้ยงดูฝูงแกะที่เป็นกรรมสิทธิ์ของพระองค์ซึ่งอาศัยอยู่โดยลำพังในป่าในทุ่งหญ้าอุดมสมบูรณ์ ให้พวกเขาหากินในบาชานและกิเลอาดเหมือนในอดีตนานมาแล้ว15“เหมือนเมื่อเจ้าออกมาจากอียิปต์เราจะแสดงให้เจ้าเห็นการอัศจรรย์ของเรา”16ชนชาติต่างๆ จะเห็นแล้วอับอายและจะหมดอำนาจอย่างสิ้นเชิงพวกเขาจะยกมือปิดปากและหูก็จะหนวกไป17พวกเขาจะเลียฝุ่นเหมือนงูเหมือนสัตว์เลื้อยคลานตามพื้นดินพวกเขาจะตัวสั่นออกมาจากถ้ำเขาจะหันมาหาพระยาห์เวห์พระเจ้าของเราด้วยความยำเกรงและจะกลัวพระองค์18ผู้ใดจะเป็นพระเจ้าเหมือนพระองค์ผู้ยกบาปและอภัยการละเมิดให้คนที่เหลือรอดซึ่งเป็นกรรมสิทธิ์ของพระองค์พระองค์ไม่ได้โกรธตลอดไปแต่ยินดีที่จะแสดงความเมตตา19พระองค์จะสงสารเราอีกจะเหยียบบาปของเราไว้ใต้ฝ่าเท้าและโยนความชั่วช้าทั้งหมดของเราลงสู่ทะเลลึก20พระองค์จะสัตย์ซื่อต่อยาโคบและจะแสดงความรักแก่อับราฮัมดังที่พระองค์ปฏิญาณไว้กับบรรพบุรุษของเราเมื่อนานมาแล้วBiblica, Inc.