มัทธิว27
ยูดาสผูกคอตาย
1ตอนเช้าตรู่ พวกหัวหน้าปุโรหิตและผู้อาวุโสทั้งหมดในหมู่ประชาชนได้ตกลงกันว่าจะประหารพระเยซู2พวกเขามัดพระองค์แล้วนำตัวไปมอบให้ปีลาตผู้ว่าราชการ3เมื่อยูดาสคนทรยศพระเยซูเห็นว่าพระองค์ถูกตัดสินลงโทษจึงรู้สึกผิดมาก เขานำเงินสามสิบเหรียญไปคืนพวกหัวหน้าปุโรหิตและผู้อาวุโส4เขากล่าวว่า “ข้าพเจ้าทำบาปแล้วด้วยการทรยศทำให้ผู้บริสุทธิ์หลั่งโลหิต”พวกนั้นตอบว่า “แล้วเราเกี่ยวอะไรด้วย นั่นเป็นความรับผิดชอบของเจ้า”5ยูดาสจึงขว้างเงินนั้นเข้าไปในวิหาร แล้วออกไปผูกคอตาย6พวกหัวหน้าปุโรหิตเก็บเงินมาแล้วกล่าวว่า “ผิดกฎบัญญัติที่จะเก็บเงินนี้เข้าคลังวิหาร เพราะเป็นเงินเปื้อนเลือด”7เขาจึงตกลงว่าจะใช้เงินนั้นซื้อที่นาของช่างปั้นหม้อไว้เป็นที่ฝังศพคนต่างด้าว8นั่นเป็นสาเหตุให้ที่นาดังกล่าวมีชื่อว่า ที่นาเลือด จนถึงทุกวันนี้9แล้วก็เป็นจริงตามที่ผู้เผยพระวจนะเยเรมีย์กล่าวไว้ว่า “คนเหล่านั้นนำเงินสามสิบเหรียญซึ่งชนอิสราเอลได้ตั้งเป็นค่าตัวของเขา10ไปซื้อที่นาของช่างปั้นหม้อตามที่องค์พระผู้เป็นเจ้าสั่งข้าพเจ้าไว้”
พระเยซูต่อหน้าปีลาต
11ขณะที่พระเยซูยืนอยู่ต่อหน้าผู้ว่าราชการซึ่งถามพระองค์ว่า “เจ้าเป็นกษัตริย์ของชาวยิวหรือ”พระเยซูตอบว่า “ท่านว่าอย่างนั้น”12เมื่อพระองค์ถูกพวกหัวหน้าปุโรหิตและผู้อาวุโสกล่าวหา พระองค์ไม่ได้ตอบอะไรเลย13ปีลาตจึงถามว่า “เจ้าไม่ได้ยินข้อกล่าวหาที่พวกเขาฟ้องเจ้าหรือ”14แต่พระเยซูไม่ตอบเลย แม้สักข้อกล่าวหาเดียว ผู้ว่าราชการจึงประหลาดใจยิ่งนัก15เป็นธรรมเนียมในเทศกาลนั้นที่ผู้ว่าราชการจะปล่อยตัวนักโทษหนึ่งคนตามที่ประชาชนเลือก16เวลานั้นมีนักโทษคดีร้ายแรงชื่อเยซู บารับบัส17เมื่อประชาชนมารวมตัวกัน ปีลาตจึงถามว่า “เจ้าต้องการให้เราปล่อยคนไหน เยซูบารับบัสหรือเยซูที่เรียกกันว่าพระเมสสิยาห์”18เนื่องจากปีลาตรู้ว่าประชาชนจับพระเยซูมามอบให้เขาเพราะความเห็นแก่ตัว19ขณะปีลาตนั่งอยู่บนบัลลังก์พิพากษา ภรรยาของท่านส่งคนมาเรียนว่า “อย่าไปเกี่ยวข้องกับผู้บริสุทธิ์คนนี้เลย เนื่องจากวันนี้ดิฉันฝันร้ายไม่สบายใจมากเพราะท่านผู้นี้”20แต่พวกหัวหน้าปุโรหิตและผู้อาวุโสโน้มน้าวฝูงชนให้ขอปีลาตปล่อยบารับบัสและประหารพระเยซู21ผู้ว่าราชการถามว่า “พวกเจ้าต้องการให้ปล่อยคนไหนในสองคนนี้”
พวกเขาตอบว่า “บารับบัส”22ปีลาตถามว่า “แล้วจะให้เราทำอย่างไรกับเยซูที่เรียกกันว่าพระเมสสิยาห์นี้”
พวกนั้นทั้งหมดตอบว่า “ตรึงเขาที่ไม้กางเขน!”23ปีลาตถามว่า “ทำไม เขาทำผิดคดีอะไร”
แต่พวกเขาก็ตะโกนดังขึ้นอีกว่า “ตรึงเขาที่ไม้กางเขน!”24เมื่อปีลาตเห็นว่าไม่ได้การ มีแต่จะลุกฮือขึ้น เขาจึงเอาน้ำล้างมือต่อหน้าฝูงชนและกล่าวว่า “เราไม่มีความผิดเรื่องโลหิตของชายผู้นี้ เป็นความรับผิดชอบของพวกเจ้า!”25คนทั้งหมดตอบว่า “ให้เลือดของเขาตกอยู่กับเราและลูกหลานเถิด!”26แล้วปีลาตจึงปล่อยบารับบัสให้พวกเขา แต่ให้คนโบยตีพระเยซู และมอบตัวให้ไปตรึงที่ไม้กางเขน
พวกทหารเยาะเย้ยพระเยซู
27จากนั้นพวกทหารของผู้ว่าราชการนำพระเยซูเข้าไปในปรีโทเรียม และระดมทหารทั้งกองมารุมล้อมพระองค์28พวกเขาเปลื้องเสื้อผ้าของพระองค์ออก แล้วเอาเสื้อคลุมสีแดงเข้มมาสวมให้29จากนั้นจึงสานมงกุฎหนามสวมที่ศีรษะและหยิบไม้ใส่มือขวาของพระองค์ พวกเขาคุกเข่าต่อหน้าพระองค์และเยาะเย้ยว่า “ขอให้กษัตริย์ของชาวยิว จงเจริญ!”30พวกเขาถ่มน้ำลายใส่พระองค์และเอาไม้นั้นฟาดศีรษะครั้งแล้วครั้งเล่า31หลังจากเยาะเย้ยพระองค์จนพอแล้ว พวกเขาก็ถอดเสื้อคลุมนั้นออก และเอาเสื้อผ้าของพระองค์มาสวมให้ จากนั้นนำพระองค์ไปตรึงที่ไม้กางเขนการตรึงที่ไม้กางเขน
32ขณะออกไปก็พบชายคนหนึ่งชาวไซรีนชื่อซีโมน พวกทหารจึงเกณฑ์ให้แบกไม้กางเขนนั้น33เมื่อมาถึงที่แห่งหนึ่งซึ่งเรียกว่า กลโกธา (แปลว่า สถานหัวกะโหลก)34ก็เอาเหล้าองุ่นผสมน้ำดีรสขมมาให้ แต่หลังจากพระเยซูชิมแล้ว พระองค์ก็ไม่ดื่ม35เมื่อตรึงพระองค์ที่ไม้กางเขนแล้ว พวกเขาเอาเสื้อผ้าของพระองค์มาจับฉลากแบ่งกัน36และนั่งเฝ้าพระองค์อยู่ที่นั่น37เหนือศีรษะของพระองค์มีป้ายเขียนข้อหาว่า“นี่คือเยซูกษัตริย์ของชาวยิว”38โจรสองคนถูกตรึงที่ไม้กางเขนพร้อมกับพระองค์ คนหนึ่งอยู่ข้างขวาและอีกคนอยู่ข้างซ้าย39ผู้คนที่ผ่านไปมาต่างส่ายหน้าพูดดูหมิ่นพระองค์40ว่า “เจ้าคนที่จะทำลายวิหารแล้วสร้างขึ้นใหม่ในสามวัน จงช่วยตัวเองให้รอด! ลงมาจากกางเขนสิ ถ้าเจ้าเป็นพระบุตรของพระเจ้า!”41เช่นเดียวกันพวกหัวหน้าปุโรหิต ครูสอนกฎบัญญัติ และผู้อาวุโสก็เยาะเย้ยพระองค์ว่า42“เขาช่วยคนอื่นให้รอดได้ แต่ช่วยตัวเองให้รอดไม่ได้! เขาเป็นกษัตริย์ของอิสราเอล ให้เขาลงมาจากไม้กางเขนเดี๋ยวนี้สิ แล้วเราจะเชื่อเขา43เขาวางใจในพระเจ้า ถ้าพระองค์ยังต้องการเขาอยู่ ก็ให้พระองค์ช่วยเขาตอนนี้สิ เพราะเขาพูดว่า ‘เราเป็นบุตรของพระเจ้า’ ”44พวกโจรที่ถูกตรึงพร้อมกับพระองค์ก็พากันพูดดูหมิ่นพระองค์ด้วย
การตายของพระเยซู
45ตั้งแต่เที่ยงวันจนถึงบ่ายสามโมง ก็เกิดความมืดมัวไปทั่วแผ่นดิน46ประมาณบ่ายสามโมง พระเยซูร้องเสียงดังว่า “เอลี เอลี ลามา สะบักธานี” แปลว่า “พระเจ้าของข้าพเจ้า พระเจ้าของข้าพเจ้า ทำไมทอดทิ้งข้าพเจ้า” 47บางคนที่ยืนอยู่ที่นั่น เมื่อได้ยินก็พูดว่า “เขาร้องเรียกเอลียาห์”48ทันใดนั้นคนหนึ่งในพวกเขาก็วิ่งไปเอาฟองน้ำจุ่มเหล้าองุ่นเปรี้ยว เสียบไม้ยื่นให้พระเยซูดื่ม49คนที่เหลือพูดว่า “อย่าไปยุ่งกับเขา ให้เราดูซิว่าเอลียาห์จะมาช่วยเขาหรือไม่”50และเมื่อพระเยซูร้องเสียงดังอีกครั้ง พระองค์ก็สิ้นใจ51ขณะนั้น ม่านในวิหารขาดเป็นสองส่วนจากบนลงล่าง เกิดแผ่นดินไหว ศิลาแตกออกจากกัน52อุโมงค์วางศพเปิดออกและร่างของบรรดาคนของพระเจ้าที่ตายแล้วก็ฟื้นขึ้นสู่ชีวิต53พวกเขาออกมาจากอุโมงค์หลังจากพระเยซูฟื้นขึ้นจากความตาย แล้ว เข้าสู่นครบริสุทธิ์และปรากฏแก่คนเป็นอันมาก54เมื่อนายร้อยและทหารที่เฝ้าพระเยซูอยู่ด้วยกัน เห็นแผ่นดินไหวและทุกสิ่งที่เกิดขึ้น พวกเขาก็ตกใจกลัวร้องว่า “ท่านผู้นี้เป็นพระบุตรของพระเจ้าอย่างแน่นอน”55ผู้หญิงหลายคนอยู่ที่นั่นเฝ้าดูอยู่ห่างๆ พวกเธอติดตามพระเยซูมาจากกาลิลีเพื่อคอยดูแลพระองค์56ในพวกนั้นมีมารีย์ชาวมักดาลา มารีย์แม่ของยากอบกับโยเซฟ และแม่ของลูกชายเศเบดีการฝังศพพระเยซู
57เมื่อเวลาเย็นใกล้เข้ามา เศรษฐีคนหนึ่งมาจากอาริมาเธียชื่อโยเซฟ เขาเป็นสาวกของพระเยซู58เขาไปพบปีลาตเพื่อขอรับศพพระเยซู และปีลาตสั่งให้มอบศพแก่เขา59โยเซฟนำศพมา เอาผ้าลินินสะอาดพันศพ60แล้วไปวางไว้ในอุโมงค์หินใหม่ซึ่งสกัดไว้ และกลิ้งหินใหญ่ปิดปากอุโมงค์ แล้วเขาก็ไป61มารีย์ชาวมักดาลากับมารีย์อีกคนหนึ่งนั่งอยู่ที่นั่นตรงข้ามอุโมงค์ทหารยามที่อุโมงค์วางศพ
62วันรุ่งขึ้นถัดจากวันเตรียม พวกหัวหน้าปุโรหิตและฟาริสีไปพบปีลาต63และเรียนว่า “นายท่าน พวกข้าพเจ้าจำได้ว่า ขณะที่เจ้าคนหลอกลวงคนนั้นยังมีชีวิตอยู่ เขาพูดว่า ‘หลังจากสามวันเราจะฟื้นขึ้นมาอีก’64ด้วยเหตุนี้ ขอนายท่านสั่งให้คนเฝ้าอุโมงค์วางศพอย่างแน่นหนาจนถึงวันที่สาม ไม่เช่นนั้นแล้ว พวกสาวกของเขาอาจมาลักศพไป และบอกผู้คนว่าเขาฟื้นขึ้นจากความตายแล้ว การหลอกลวงครั้งนี้จะเลวร้ายยิ่งกว่าครั้งแรก”65ปีลาตบอกว่า “เอายามไปเฝ้าอุโมงค์ให้แน่นหนาเท่าที่พวกท่านจะทำได้เถิด”66ดังนั้นพวกเขาจึงไปและทำให้อุโมงค์แน่นหนา โดยการประทับตราที่หินและวางยามเฝ้าอยู่Biblica, Inc.