มัทธิว15
สิ่งที่เป็นมลทิน
1พวกฟาริสีและครูสอนกฎบัญญัติบางคนจากเยรูซาเล็มมาถามพระเยซูว่า2“ทำไมสาวกของท่านละเมิดธรรมเนียมของผู้อาวุโส พวกเขาไม่ล้างมือก่อนกินอาหาร”3พระเยซูตอบว่า “แล้วทำไมพวกท่านละเมิดพระบัญญัติของพระเจ้าเพราะเห็นแก่ธรรมเนียมของตัวเอง4เพราะพระเจ้าพูดว่า ‘จงให้เกียรติพ่อแม่ของเจ้า’ และ ‘ใครแช่งด่าพ่อแม่ต้องมีโทษถึงตาย’ 5แต่พวกท่านพูดว่า ถ้าใครประกาศว่าสิ่งใดที่เคยใช้เพื่อช่วยเหลือพ่อแม่ก็เป็นสิ่งที่ ‘อุทิศถวายแด่พระเจ้าแล้ว’6พวกเขาจึงไม่ต้อง ‘ให้เกียรติพ่อหรือแม่’ ดังนั้นพวกท่านทำให้พระวจนะของพระเจ้าเป็นโมฆะ เพราะเห็นแก่ธรรมเนียมของตัวเอง7พวกคนหน้าซื่อใจคด! อิสยาห์พูดถูกเมื่อเผยพระวจนะถึงพวกท่านว่า8‘คนพวกนี้ยกย่องเราแต่ปากแต่ใจห่างไกลจากเรา9พวกเขานมัสการเราโดยเปล่าประโยชน์คำสอนของเขาเป็นเพียงกฎเกณฑ์ของมนุษย์’ ”10พระเยซูเรียกฝูงชนเข้ามาหาและพูดว่า “จงฟังและเข้าใจ11สิ่งที่เข้าไปในปากมนุษย์ ไม่ได้ทำให้เขาเป็นมลทิน แต่สิ่งที่ออกจากปากต่างหากที่ทำให้เป็นมลทิน”12จากนั้นพวกสาวกมาถามว่า “พระองค์รู้ไหมว่าพวกฟาริสีขุ่นเคืองมากเมื่อได้ยินเช่นนี้”13พระองค์ตอบว่า “ต้นไม้ทุกต้นที่พระบิดาในสวรรค์ของเราไม่ได้ปลูกไว้จะถูกถอนราก14ช่างเขาเถิด เขาเป็นคนนำทางที่ตาบอด ถ้าคนตาบอดนำทางคนตาบอด ทั้งคู่ก็จะตกหลุม”15เปโตรพูดว่า “ขออธิบายอุปมานี้แก่พวกเราเถิด”16พระเยซูถามว่า “พวกเจ้ายังไม่เข้าใจอีกหรือ17ไม่เห็นหรือว่าสิ่งใดที่เข้าไปในปากก็ลงท้องแล้วขับถ่ายออกไป18แต่สิ่งที่ออกจากปากนั้นออกมาจากใจ และทำให้มนุษย์เป็นมลทิน19เพราะความคิดชั่ว การเข่นฆ่า การคบชู้ การทำบาปทางเพศ การลักขโมย การเป็นพยานเท็จ การนินทาว่าร้าย ล้วนออกมาจากใจ20สิ่งเหล่านี้ทำให้มนุษย์เป็นมลทิน ส่วนการกินอาหารโดยไม่ล้างมือ ไม่ทำให้เป็นมลทิน”ความเชื่อของหญิงชาวคานาอัน
21จากที่นั่นพระเยซูเข้าสู่เขตเมืองไทระและไซดอน22มีหญิงชาวคานาอันคนหนึ่งจากละแวกนั้นมาร่ำร้องต่อพระองค์ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า บุตรดาวิด ขอเมตตาดิฉันด้วย ลูกสาวของดิฉันถูกผีสิงทรมานเหลือเกิน”23พระเยซูไม่ตอบสักคำ พวกสาวกจึงมาและรบเร้าพระองค์ว่า “ให้หญิงนี้ไปเถิดเพราะเธอมาร่ำร้องไม่หยุด”24พระองค์ตอบว่า “เราถูกส่งมาเพื่อแกะหลงของอิสราเอลเท่านั้น”25หญิงนั้นมาคุกเข่าพูดว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ช่วยดิฉันด้วย!”26พระองค์ตอบว่า “การเอาอาหารของลูกโยนให้สุนัขก็ไม่ถูกต้อง”27หญิงนั้นพูดว่า “จริงเช่นนั้นองค์พระผู้เป็นเจ้า แต่สุนัขยังได้กินเศษอาหารที่หล่นจากโต๊ะของนาย”28พระเยซูจึงตอบว่า “หญิงเอ๋ย เจ้ามีความเชื่อยิ่งใหญ่ ให้เป็นไปตามที่เจ้าขอเถิด”และลูกสาวของเธอก็หายเป็นปกติในทันทีพระเยซูเลี้ยงอาหารสี่พันคน
29พระเยซูออกจากที่นั่นไปตามชายฝั่งทะเลสาบกาลิลี แล้วขึ้นไปนั่งบนเนินเขา30ฝูงชนกลุ่มใหญ่มาหาพระองค์ โดยนำคนง่อย คนตาบอด คนพิการ คนใบ้ และคนป่วยอื่นๆ มาวางแทบเท้าของพระองค์ และพระองค์ก็รักษาพวกเขา31ผู้คนล้วนประหลาดใจเมื่อเห็นคนใบ้พูดได้ คนพิการหายเป็นปกติ คนง่อยเดินได้ และคนตาบอดมองเห็น พวกเขาจึงสรรเสริญพระเจ้าแห่งอิสราเอล32พระเยซูจึงเรียกพวกสาวกมาและพูดว่า “เราสงสารคนเหล่านี้ พวกเขามาอยู่กับเราสามวันแล้วและไม่มีอะไรกิน เราไม่อยากให้พวกเขากลับไปทั้งที่ยังหิวอยู่ เขาอาจหมดแรงกลางทาง”33พวกสาวกตอบว่า “ในที่ห่างไกลเช่นนี้ เราจะหาอาหารจากที่ไหนมาพอเลี้ยงคนมากมายได้”34พระเยซูถามว่า “พวกเจ้ามีขนมปังกี่ก้อน”เขาตอบว่า “เจ็ดก้อนกับปลาเล็กๆ สองสามตัว”35พระองค์บอกฝูงชนให้นั่งลงที่พื้น36จากนั้นจึงรับขนมปังเจ็ดก้อนกับปลา เมื่อขอบคุณพระเจ้าแล้ว พระองค์ก็หักขนมปังส่งให้พวกสาวก และพวกเขาก็แจกให้ผู้คน37ทุกคนได้กินจนอิ่ม หลังจากนั้นพวกสาวกเก็บเศษอาหารที่เหลือได้เจ็ดตะกร้าเต็ม38จำนวนคนที่กินอาหารมีสี่พันคนไม่รวมผู้หญิงและเด็ก39หลังจากพระเยซูให้ฝูงชนกลับไปแล้ว ก็ลงเรือไปแถบบริเวณมากาดาน
Biblica, Inc.