มาระโก11
พระเยซูเข้ากรุงเยรูซาเล็มอย่างกษัตริย์
1เมื่อพระเยซูกับพวกสาวกใกล้ถึงกรุงเยรูซาเล็ม ที่หมู่บ้านเบธฟายีและเบธานีตรงภูเขามะกอกเทศ พระเยซูส่งสาวกสองคนไป2สั่งว่า “จงไปที่หมู่บ้านข้างหน้านั้น พอเข้าถึงเขตหมู่บ้าน เจ้าจะพบลูกลาตัวหนึ่งผูกอยู่ ยังไม่เคยมีใครขี่มันมาก่อน จงแก้เชือกแล้วจูงมาที่นี่3ถ้ามีใครถามเจ้าว่า ‘ทำไมถึงทำอย่างนี้’ จงบอกว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้าต้องการลูกลาตัวนี้ แล้วจะรีบส่งกลับคืนให้ที่เดิม’ ”4พวกเขาก็ไปและพบลูกลาผูกอยู่นอกประตูที่ถนน ขณะกำลังแก้เชือก5คนที่ยืนอยู่แถวนั้นก็ถามว่า “นั่นกำลังทำอะไร ท่านแก้เชือกผูกลูกลานั้นทำไม”6พวกเขาตอบตามที่พระเยซูบอกไว้ คนเหล่านั้นจึงยอมให้เอาไป7เมื่อพวกเขาจูงลูกลามาให้พระเยซู และเอาเสื้อคลุมของตนปูบนหลังลาให้พระองค์นั่งบนลานั้น8ผู้คนมากมายเอาเสื้อคลุมของตนมาปูลงตามทาง บางคนเอากิ่งไม้ที่ตัดในทุ่งมาปู9คนเหล่านั้นทั้งที่นำหน้าและตามหลังโห่ร้องว่า“โฮซันนา! ขอพระพรเป็นของพระองค์ผู้มาในนามขององค์พระผู้เป็นเจ้า 10ขอให้อาณาจักรของดาวิดบรรพบุรุษของเราที่กำลังจะมานี้จงเจริญ!โฮซันนาในสวรรค์ที่สูงสุด!”11พระเยซูเข้าสู่เยรูซาเล็มและไปที่วิหาร พระองค์มองทุกสิ่ง แต่เนื่องจากใกล้ค่ำแล้วจึงออกไปยังเบธานีกับสาวกทั้งสิบสองคนพระเยซูสาปต้นมะเดื่อและชำระวิหาร
12วันรุ่งขึ้นขณะที่พวกเขาออกจากเบธานี พระเยซูรู้สึกหิว13พระองค์เห็นต้นมะเดื่อใบดกแต่ไกลก็เข้าไปดูว่ามีผลหรือไม่ เมื่อพบว่ามีแต่ใบไม่มีผลเพราะยังไม่ถึงฤดูออกผล14จึงพูดกับต้นนั้นว่า “ตั้งแต่นี้ไป จะไม่มีใครได้กินผลจากเจ้าอีก” และพวกสาวกได้ยินที่พระองค์พูด15เมื่อมาถึงเยรูซาเล็ม พระเยซูเข้าไปในบริเวณวิหาร และเริ่มขับไล่พวกคนที่ซื้อขายของกันที่นั่น คว่ำโต๊ะของคนรับแลกเงิน และม้านั่งของคนขายนกพิราบ16และห้ามใครขนสินค้าผ่านลานวิหาร17พระองค์สอนพวกเขาว่า “มีคำเขียนไว้ไม่ใช่หรือว่า ‘บ้านของเราจะได้ชื่อว่า บ้านแห่งการอธิษฐานสำหรับชนทุกชาติ’ แต่พวกเจ้าทำให้กลายเป็น ‘ซ่องโจร’ ”18พวกหัวหน้าปุโรหิตและครูสอนกฎบัญญัติได้ยินอย่างนั้น ก็เริ่มหาทางจะฆ่าพระเยซูเพราะกลัวพระองค์ เพราะประชาชนอัศจรรย์ใจในคำสอนของพระองค์19พอตกเย็นมา พระเยซูกับสาวก ก็ออกจากกรุง20ในเวลาเช้าขณะมาตามทางพวกเขาเห็นต้นมะเดื่อเหี่ยวแห้งไปจนถึงราก21เปโตรนึกขึ้นได้จึงบอกพระเยซูว่า “รับบี ดูสิ ต้นมะเดื่อที่สาปไว้เหี่ยวแห้งไปแล้ว”22พระเยซูตอบว่า “จงมีความเชื่อในพระเจ้า23เราบอกความจริง ว่า ถ้าใครสั่งภูเขานี้ว่า ‘จงทิ้งตัวลงทะเลไป’ และไม่สงสัยในใจ แต่เชื่อว่าจะเป็นไปตามที่พูด ก็จะเป็นเช่นนั้น24เพราะฉะนั้น เราบอกเจ้าว่า ไม่ว่าอธิษฐานขอสิ่งใด จงเชื่อว่าได้รับแล้วเจ้าจะได้สิ่งนั้น25เมื่อยืนอธิษฐาน จงให้อภัยคนที่เจ้าไม่พอใจ เพื่อพระบิดาของเจ้าในสวรรค์จะยกโทษบาปของเจ้า”26ปัญหาเรื่องสิทธิอำนาจของพระเยซู
27พวกเขามาถึงเยรูซาเล็มอีกครั้ง ขณะพระเยซูกำลังเดินอยู่ในบริเวณวิหาร พวกหัวหน้าปุโรหิต ครูสอนกฎบัญญัติ และผู้อาวุโสมาถามพระองค์ว่า28“ท่านทำสิ่งเหล่านี้ด้วยสิทธิอำนาจใด แล้วใครให้สิทธิอำนาจนี้กับท่าน”29พระเยซูตอบว่า “เราจะถามท่านสักข้อ จงตอบมา แล้วเราก็จะบอกว่าทำสิ่งเหล่านี้ด้วยสิทธิอำนาจใด30บัพติศมาของยอห์นมาจากสวรรค์หรือจากมนุษย์ จงบอกเรามา!”31พวกเขาหารือกันว่า “ถ้าตอบว่า ‘มาจากสวรรค์’ เขาก็จะถามว่า ‘แล้วทำไมท่านไม่เชื่อยอห์น’32แต่ถ้าเราตอบว่า ‘มาจากมนุษย์’…” (พวกเขาก็กลัวผู้คน เพราะทุกคนถือว่ายอห์นเป็นผู้เผยพระวจนะจริงๆ)33พวกเขาจึงตอบว่า “เราไม่รู้”พระเยซูพูดว่า “เราก็จะไม่บอกเช่นกันว่า เราทำสิ่งเหล่านี้ด้วยสิทธิอำนาจอะไร”
Biblica, Inc.