ลูกา1
บทนำ
1มีหลายคนได้เรียบเรียงเรื่องราวต่างๆ ที่เกิดขึ้น ในหมู่พวกเรา2ตามที่ส่งต่อมาถึงเราจากคนเหล่านั้นที่ได้เห็นกับตาเองตั้งแต่ต้น และเป็นผู้รับใช้พระวจนะ3ด้วยเหตุนี้ หลังจากที่ข้าพเจ้าได้สืบสวนทุกสิ่งอย่างละเอียดมาตั้งแต่แรก จึงตัดสินใจเขียนลำดับเหตุการณ์เพื่อท่านเธโอฟีลัสที่เคารพยิ่ง4เพื่อท่านจะทราบว่า สิ่งที่ได้รับการสอนมานั้นเชื่อถือได้แน่นอนทำนายการเกิดยอห์นผู้ให้บัพติศมา
5ในรัชสมัยของกษัตริย์เฮโรดแห่งยูเดีย มีปุโรหิตคนหนึ่งชื่อเศคาริยาห์ อยู่ในสังกัดกองเวรอาบียาห์ เอลีซาเบธภรรยาของเขาก็สืบเชื้อสายมาจากอาโรนด้วย6ทั้งคู่เป็นคนชอบธรรมในสายตาของพระเจ้า ยึดถือคำบัญชาและกฎเกณฑ์ทั้งสิ้นขององค์พระผู้เป็นเจ้าอย่างดีไม่มีที่ติ7แต่พวกเขาไม่มีลูกเพราะเอลีซาเบธเป็นหมัน และทั้งสองก็ชราแล้ว8ครั้งหนึ่งเมื่อกองเวรของเศคาริยาห์ปฏิบัติหน้าที่ เขาทำหน้าที่ปุโรหิตรับใช้ต่อหน้าพระเจ้า9เขาได้รับเลือกโดยการจับฉลากตามธรรมเนียมของปุโรหิต ให้เข้าไปในวิหารขององค์พระผู้เป็นเจ้า และเผาเครื่องหอม10เมื่อถึงเวลาเผาเครื่องหอม ผู้มาชุมนุมนมัสการทั้งหมดก็อธิษฐานอยู่ข้างนอก11แล้วทูตสวรรค์องค์หนึ่งขององค์พระผู้เป็นเจ้ามาปรากฏ และยืนด้านขวาของแท่นเผาเครื่องหอม12พอเศคาริยาห์เห็นก็ตกใจกลัวมาก13แต่ทูตสวรรค์พูดกับเขาว่า “อย่ากลัวเลย เศคาริยาห์ พระเจ้าได้ยินคำอธิษฐานของเจ้าแล้ว เอลีซาเบธภรรยาของเจ้าจะคลอดลูกชาย จงตั้งชื่อเขาว่ายอห์น14เขาจะเป็นความสุขและความยินดีของเจ้า และผู้คนมากมายจะดีใจที่เขาเกิดมา15เพราะเขาจะยิ่งใหญ่ในสายตาขององค์พระผู้เป็นเจ้า เขาจะต้องไม่ดื่มเหล้าองุ่นหรือของมึนเมาเลย และเขาจะเปี่ยมด้วยพระวิญญาณบริสุทธิ์ตั้งแต่อยู่ในครรภ์16เขาจะนำคนอิสราเอลมากมายกลับมาหาองค์พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าของพวกเขา17และเขาจะนำหน้าองค์พระผู้เป็นเจ้าด้วยจิตวิญญาณและฤทธิ์เดชของเอลียาห์ เพื่อทำให้จิตใจของพ่อแม่หันมาหาลูก และให้คนดื้อรั้นหันมาสู่ปัญญาของคนชอบธรรม เพื่อเตรียมชนชาติหนึ่งไว้ให้พร้อมสำหรับองค์พระผู้เป็นเจ้า”18เศคาริยาห์ถามทูตสวรรค์นั้นว่า “ข้าพเจ้าจะแน่ใจเรื่องนี้ได้อย่างไร ข้าพเจ้าเป็นชายชราและภรรยาก็อายุมากแล้ว”19ทูตสวรรค์ตอบเขาว่า “เราคือกาเบรียล เรายืนต่อหน้าพระเจ้า พระองค์ส่งเรามาพูดกับเจ้าและบอกข่าวดีนี้20ตอนนี้เจ้าจะเป็นใบ้จนกว่าสิ่งนี้จะเกิดขึ้น เพราะเจ้าไม่เชื่อคำของเรา ซึ่งจะเป็นจริงเมื่อถึงเวลาที่กำหนด”21ขณะเดียวกันนั้น ผู้คนกำลังรอเศคาริยาห์และสงสัยว่าทำไมเขาถึงอยู่ในวิหารนานนัก22เมื่อเขาออกมาก็พูดไม่ได้ คนจึงตระหนักว่าเขาได้เห็นนิมิตในวิหาร เพราะเขาสื่อสารด้วยมือแต่ก็ยังพูดไม่ได้23เมื่อหมดหน้าที่แล้ว เขาก็กลับบ้าน24ภายหลังเอลีซาเบธภรรยาของเขาก็ตั้งครรภ์ และเก็บตัวเงียบอยู่ห้าเดือน25เธอพูดว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้าทำการนี้เพื่อฉัน เวลานี้พระองค์แสดงความโปรดปรานและทำให้ฉันไม่ต้องอับอายผู้คนอีก”ทำนายการเกิดของพระเยซู
26เมื่อเอลีซาเบธท้องเข้าเดือนที่หก พระเจ้าส่งทูตสวรรค์กาเบรียลไปยังนาซาเร็ธเมืองหนึ่งในกาลิลี27ให้มาหาหญิงพรหมจารีชื่อมารีย์ คู่หมั้นของโยเซฟซึ่งสืบเชื้อสายมาจากดาวิด28ทูตสวรรค์เข้าไปหามารีย์และพูดว่า “มารีย์ พระเจ้าโปรดปรานเธอยิ่งนัก องค์พระผู้เป็นเจ้าอยู่กับเจ้า”29มารีย์ฟังคำนี้แล้วก็งุนงงและสงสัยว่า การทักทายเช่นนี้หมายถึงอะไร30ทูตสวรรค์บอกเธอว่า “ไม่ต้องกลัว มารีย์ พระเจ้าโปรดปรานเจ้า31เจ้าจะตั้งครรภ์และคลอดลูกชาย จงตั้งชื่อเขาว่าเยซู32เขาจะยิ่งใหญ่และได้ชื่อว่าเป็นพระบุตรของพระเจ้าสูงสุด องค์พระผู้เป็นเจ้าจะให้บัลลังก์ดาวิดผู้เป็นบรรพบุรุษแก่เขา33เขาจะปกครองพงศ์พันธุ์ของยาโคบตลอดไป อาณาจักรของเขาจะไม่มีวันสิ้นสุดเลย”34มารีย์ถามทูตสวรรค์ว่า “จะเป็นไปได้อย่างไร ในเมื่อดิฉันเป็นหญิงพรหมจารี”35ทูตสวรรค์ตอบว่า “พระวิญญาณบริสุทธิ์จะมาเหนือเจ้า และฤทธิ์เดชของพระเจ้าสูงสุดจะปกคลุมเจ้า ดังนั้นองค์บริสุทธิ์ที่เกิดมาจะได้ชื่อ ว่าเป็นพระบุตรของพระเจ้า36แม้แต่เอลีซาเบธญาติของเจ้า ก็จะได้ลูกชายในวัยชรา หญิงที่คนว่าเป็นหมันก็ตั้งครรภ์ได้หกเดือนแล้ว37เพราะถ้อยคำของพระเจ้าไม่มีวันล้มเหลว”38มารีย์ตอบว่า “ดิฉันเป็นผู้รับใช้ขององค์พระผู้เป็นเจ้า ขอให้เป็นจริงตามคำของท่าน” แล้วทูตสวรรค์ก็จากไปมารีย์ไปเยี่ยมเอลีซาเบธ
39ขณะนั้นมารีย์เตรียมตัวและรีบไปเมืองหนึ่งในแถบเทือกเขาแห่งยูเดีย40เธอเข้าไปในบ้านของเศคาริยาห์ และทักทายเอลีซาเบธ41เมื่อเอลีซาเบธได้ยินคำทักทายของมารีย์ ลูกในท้องของเธอก็ดิ้น และเอลีซาเบธเปี่ยมด้วยพระวิญญาณบริสุทธิ์42จึงพูดเสียงดังว่า “ในหมู่ผู้หญิงทั้งหมด เธอได้รับพระพรที่สุดและลูกที่จะคลอดก็ได้รับพระพรด้วย!43แต่ทำไมฉันถึงได้รับความโปรดปรานเพียงนี้ที่แม่ขององค์พระผู้เป็นเจ้าของฉันมาเยี่ยม44ทันทีที่ได้ยินเสียงทักทายของเธอ ลูกในท้องของฉันดิ้นด้วยความยินดี45พระพรเป็นของเธอที่เชื่อว่าองค์พระผู้เป็นเจ้าจะทำตามสัญญา”บทเพลงของมารีย์
46แล้วมารีย์กล่าวว่า“จิตใจของฉันยกย่ององค์พระผู้เป็นเจ้า47และจิตวิญญาณของฉันยินดีในพระเจ้า ผู้ช่วยให้รอดของฉัน48เพราะพระองค์ใส่ใจผู้รับใช้ที่ต่ำต้อยของพระองค์จากนี้ไปคนทุกยุคจะเรียกฉันว่าผู้ได้รับพร49เพราะองค์ผู้มีฤทธิ์ได้ทำสิ่งยิ่งใหญ่เพื่อฉันนามของพระองค์บริสุทธิ์50ความเมตตาของพระองค์แผ่มาถึงคนที่ยำเกรงพระองค์จากรุ่นสู่รุ่น51พระองค์กระทำการยิ่งใหญ่ด้วยแขนของพระองค์พระองค์ทำให้คนที่มีใจเย่อหยิ่งกระเจิงไป52พระองค์ปลดพวกผู้มีอำนาจปกครองจากบัลลังก์แต่ยกคนต่ำต้อยขึ้น53พระองค์ให้คนหิวอิ่มด้วยของดีแต่ส่งคนมั่งมีไปมือเปล่า54พระองค์ช่วยอิสราเอลผู้รับใช้ของพระองค์โดยไม่ลืมที่จะเมตตา55ต่ออับราฮัมและลูกหลานของเขาตลอดไปตามที่พระองค์สัญญาไว้กับบรรพบุรุษของเรา”56มารีย์พักอยู่กับเอลีซาเบธราวสามเดือน แล้วจึงกลับบ้านการเกิดของยอห์นผู้ให้บัพติศมา
57เมื่อถึงกำหนดคลอด เอลีซาเบธก็คลอดลูกชาย58เพื่อนบ้านและญาติได้ยินว่าองค์พระผู้เป็นเจ้าแสดงความเมตตาต่อเธออย่างยิ่งจึงมาร่วมยินดี59ในวันที่แปด พวกเขาให้เด็กนั้นเข้าสุหนัต และกำลังจะตั้งชื่อว่าเศคาริยาห์ตามพ่อ60แต่แม่ของเด็กท้วงขึ้นว่า “ไม่ได้ ต้องตั้งชื่อว่ายอห์น”61พวกเขาบอกเธอว่า “ไม่มีใครในหมู่ญาติของเธอที่ใช้ชื่อนั้น”62พวกเขาทำท่าทางถามพ่อของเด็กว่า อยากตั้งชื่อลูกว่าอะไร63เขาจึงขอแผ่นกระดานมาเขียนว่า “ชื่อของเด็กคือยอห์น” ทุกคนก็ประหลาดใจ64ทันใดนั้น ปากของเขาก็เปิด ลิ้นก็หายติดขัด แล้วเขาก็เริ่มสรรเสริญพระเจ้า65เพื่อนบ้านทั้งหมดต่างเกรงกลัว และเรื่องนี้โจษจันไปทั่วแถบเทือกเขายูเดีย66ทุกคนที่ได้ยินก็สงสัยว่า “แล้วเด็กคนนี้จะเป็นอย่างไร” เพราะมือขององค์พระผู้เป็นเจ้าอยู่กับเขาบทเพลงของเศคาริยาห์
67เศคาริยาห์ผู้เป็นพ่อก็เปี่ยมด้วยพระวิญญาณบริสุทธิ์ และเผยพระวจนะว่า68“สรรเสริญองค์พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าของอิสราเอลเพราะพระองค์มาและไถ่คนของพระองค์69พระองค์ชูเขาสัตว์ แห่งความรอดเพื่อเราในเชื้อสายของดาวิดผู้รับใช้ของพระองค์70(ตามที่พระองค์กล่าวไว้ตั้งแต่โบราณ ผ่านพวกผู้เผยพระวจนะผู้บริสุทธิ์ของพระองค์)71ให้รอดพ้นจากพวกศัตรูและจากเงื้อมมือของทุกคนที่เกลียดชังเรา72เพื่อแสดงความเมตตาแก่บรรพบุรุษของเราและระลึกถึงพันธสัญญาอันบริสุทธิ์ของพระองค์73คือ คำปฏิญาณที่พระองค์ให้ไว้กับอับราฮัมบรรพบุรุษของเรา74เพื่อช่วยเราให้พ้นจากเงื้อมมือของศัตรูและรับใช้พระองค์ได้โดยปราศจากความกลัว75ด้วยความบริสุทธิ์และชอบธรรมต่อหน้าพระองค์ตลอดชีวิต76แล้วเจ้า ลูกของพ่อ จะได้ชื่อว่าผู้เผยพระวจนะขององค์สูงสุดเพราะเจ้าจะนำหน้าองค์พระผู้เป็นเจ้า เพื่อเตรียมทางให้พระองค์77เพื่อให้คนของพระองค์รู้ถึงความรอดผ่านการยกโทษบาปให้พวกเขา78เพราะโดยความเมตตาอันอ่อนโยนของพระเจ้าแสงอรุณจากสวรรค์จึงมาเยือนเรา79ส่องสว่างแก่คนที่อยู่ในความมืดและในเงาของความตายเพื่อนำเท้าของเราไปสู่ทางสันติสุข”80และเด็กน้อยผู้นี้เติบโตและแข็งแรงฝ่ายวิญญาณ ก็เข้มแข็ง เขาอาศัยอยู่ในถิ่นทุรกันดารจนกระทั่งมาเปิดเผยตนแก่ชนอิสราเอลBiblica, Inc.