ยอห์น5
การรักษาโรคที่สระน้ำ
1ต่อมาพระเยซูได้ขึ้นไปที่เยรูซาเล็มเพื่อร่วมเทศกาลของชาวยิว2ในเยรูซาเล็ม ใกล้ประตูแกะ มีสระน้ำแห่งหนึ่ง เรียกตามภาษาอารเมคว่า เบเธสดา ซึ่งรายล้อมด้วยศาลาห้าหลัง3ที่นี่มีคนพิการมากมายนอนอยู่ ทั้งคนตาบอด คนง่อย คนเป็นอัมพาต4 5ที่นั่นมีชายคนหนึ่งพิการมา 38 ปีแล้ว6เมื่อพระเยซูเห็นเขานอนอยู่ และรู้ว่าเขาอยู่ในสภาพนี้มานาน จึงถามเขาว่า “เจ้าอยากหายโรคไหม”7คนพิการนั้นพูดว่า “นายท่าน เวลาน้ำกระเพื่อมไม่มีใครช่วยข้าพเจ้าลงสระ ขณะที่ข้าพเจ้าพยายามจะลงไป คนอื่นก็ลงไปก่อนแล้ว”8พระเยซูจึงพูดกับเขาว่า “จงลุกขึ้น! แบกเสื่อแล้วเดินไปเถิด”9ชายคนนั้นก็หายโรคทันที เขาแบกเสื่อเดินไปวันที่เกิดเหตุการณ์นี้เป็นวันสะบาโต10พวกยิวจึงพูดกับคนที่หายโรคนั้นว่า “นี่เป็นวันสะบาโต กฎบัญญัติห้ามเจ้ายกที่นอน”11แต่เขาตอบว่า “ชายคนที่รักษาข้าพเจ้าให้หายบอกข้าพเจ้าว่า ‘แบกเสื่อเดินไปเถิด’ ”12พวกเขาถามว่า “ใครคือคนที่บอกให้เจ้าแบกเสื่อเดินไป”13คนที่หายโรคไม่รู้ว่าพระองค์คือใคร เพราะพระเยซูหายไปท่ามกลางฝูงชนที่นั่น14ต่อมาพระเยซูพบเขาที่วิหารและพูดว่า “ดูเถิด เจ้ากลับมาปกติดีแล้ว จงเลิกทำบาป ไม่เช่นนั้นสิ่งเลวร้ายกว่าเดิมอาจเกิดกับเจ้า”15เขาจึงไปและบอกพวกหัวหน้าชาวยิวว่า พระเยซูคือคนที่ทำให้เขาหายเป็นปกติ
สิทธิอำนาจของพระบุตร
16เพราะพระเยซูทำสิ่งเหล่านี้ในวันสะบาโต ดังนั้นพวกหัวหน้าชาวยิวจึงเริ่มต้นข่มเหงพระองค์17พระเยซูตอบโต้พวกเขาว่า “พระบิดาของเราทำงานของพระองค์เสมอตราบจนทุกวันนี้ และเราก็กำลังทำด้วยเช่นกัน”18เพราะเหตุนี้ พวกยิวจึงยิ่งพยายามทุกวิถีทางเพื่อจะฆ่าพระเยซู ไม่เพียงพระองค์ละเมิดกฎบัญญัติวันสะบาโต แต่ยังเรียกพระเจ้าว่าพระบิดาของตน ซึ่งเป็นการยกตนเองเสมอพระเจ้า19พระเยซูตอบพวกเขาว่า “เราบอกความจริงว่า พระบุตรไม่อาจทำสิ่งใดโดยพระองค์เอง แต่สามารถทำได้เพียงสิ่งที่เห็นพระบิดาทำ เพราะสิ่งใดที่พระบิดาทำ พระบุตรก็ทำสิ่งนั้นด้วย20พระบิดารักพระบุตร และเปิดเผยทุกสิ่งที่กระทำให้พระบุตรเห็น และพระองค์จะเปิดเผยการงานที่ยิ่งใหญ่กว่านี้อีก และพวกท่านจะประหลาดใจ21เพราะเหมือนที่พระบิดาให้คนตายแล้วกลับมีชีวิตขึ้นมาใหม่ พระบุตรก็จะให้ชีวิตแก่คนที่พระองค์ต้องการจะให้22ยิ่งกว่านั้น พระบิดาไม่พิพากษาใคร แต่มอบการพิพากษาทั้งหมดให้พระบุตร23เพื่อทั้งสิ้นจะถวายเกียรติแด่พระบุตรเหมือนถวายแด่พระบิดา ใครไม่ถวายเกียรติแด่พระบุตรก็ไม่ถวายเกียรติแด่พระบิดาผู้ส่งพระบุตรมา24เราบอกความจริงว่า ใครฟังคำของเราและเชื่อพระองค์ผู้ส่งเรามา คนนั้นก็มีชีวิตนิรันดร์และไม่ถูกพิพากษา แต่ได้ข้ามความตายมาถึงชีวิตแล้ว25เราบอกความจริงว่า ใกล้ถึงเวลาแล้ว และตอนนี้ก็ถึงเวลาแล้วที่คนตายจะได้ยินเสียงพระบุตรของพระเจ้าและบรรดาคนที่ได้ยินจะมีชีวิต26เพราะเหมือนที่พระบิดามีชีวิตในพระองค์เอง พระองค์ก็ให้พระบุตรมีชีวิตในพระองค์เองด้วย27และพระบิดาให้พระบุตรมีสิทธิอำนาจที่จะพิพากษา เพราะพระบุตรคือบุตรมนุษย์28อย่าประหลาดใจในเรื่องนี้ เพราะจะถึงเวลาที่ทุกคนในหลุมฝังศพจะได้ยินเสียงของพระบุตร29และออกมา พวกคนที่ทำดีจะฟื้นขึ้นสู่ชีวิต ส่วนคนที่ทำชั่วจะฟื้นขึ้นสู่การลงโทษ30เราทำสิ่งใดโดยตัวเราเองไม่ได้ เราพิพากษาตามที่เราได้ยินเท่านั้น และคำพิพากษาของเรายุติธรรม เพราะเราไม่ได้มุ่งทำให้ตนเองพอใจแต่มุ่งให้พระองค์ผู้ส่งเรามาพอใจพยานรับรองพระเยซู
31ถ้าเราเป็นพยานให้ตนเอง คำพยานของเราก็ไม่น่าเชื่อถือ32มีอีกคนหนึ่งที่เป็นพยานให้เรา และเรารู้ว่าคำพยานของเขาเกี่ยวกับเราเชื่อถือได้33พวกท่านส่งคนไปหายอห์น และยอห์นได้เป็นพยานถึงความจริง34ไม่ใช่ว่าเรายอมรับคำพยานของมนุษย์ แต่เรากล่าวถึงเรื่องนี้เพื่อท่านจะรอด35ยอห์นเป็นตะเกียงที่จุดอยู่และให้แสงสว่าง และท่านเลือกที่จะชื่นชมความสว่างของยอห์นชั่วขณะหนึ่ง36เรามีคำพยานที่หนักแน่นยิ่งกว่าคำพยานของยอห์น เพราะงานทั้งสิ้นที่พระบิดามอบหมายให้เราทำให้สำเร็จ คืองานที่เรากำลังทำอยู่นั้น เป็นพยานว่าพระบิดาส่งเรามา37และพระบิดาผู้ส่งเรามาก็เป็นพยานให้เรา ท่านไม่เคยได้ยินเสียงหรือเห็นพระองค์38และถ้อยคำของพระองค์ก็ไม่ได้อยู่ในท่านเพราะท่านไม่เชื่อผู้ที่พระองค์ส่งมา39ท่านขยันศึกษา พระคัมภีร์ เพราะคิดว่าจะได้ชีวิตนิรันดร์โดยสิ่งที่อยู่ในพระคัมภีร์ สิ่งที่อยู่ในพระคัมภีร์นั้นเองเป็นพยานเกี่ยวกับเรา40แต่ท่านก็ปฏิเสธที่จะมาหาเราเพื่อได้ชีวิต41เราไม่ยอมรับการยกย่องจากมนุษย์42แต่เรารู้จักท่าน เรารู้ว่าท่านไม่ได้มีความรักของพระเจ้าในใจ43เราได้มาในนามของพระบิดาและท่านไม่ยอมรับเรา แต่ถ้าคนอื่นมาในนามของเขาเอง ท่านจะยอมรับคนนั้น44ท่านจะเชื่อได้อย่างไร หากท่านยอมรับการยกย่องกันเอง แต่ไม่แสวงหาการยกย่องจากพระเจ้าผู้เป็นพระเจ้าองค์เดียว 45อย่าคิดว่าเราจะฟ้องท่านต่อพระบิดา คนที่ฟ้องคือโมเสสซึ่งท่านได้ตั้งความหวังไว้กับเขา46หากท่านเชื่อโมเสส ท่านก็จะเชื่อเรา เพราะโมเสสได้เขียนเกี่ยวกับเรา47แต่หากท่านไม่เชื่อสิ่งที่โมเสสเขียนไว้ แล้วจะเชื่อสิ่งที่เราพูดได้อย่างไร”Biblica, Inc.