โยบ9
โยบ
1โยบจึงโต้ตอบว่า2“จริงอยู่ ข้ารู้ว่าเป็นอย่างนั้นจริงแต่มนุษย์จะพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตนต่อหน้าพระเจ้าได้อย่างไร3แม้พวกเขาปรารถนาจะโต้แย้งกับพระเจ้าแต่ไม่สามารถตอบพระองค์ได้ แม้สักครั้งเดียวจากพันครั้ง4เพราะสติปัญญาของพระเจ้าลึกซึ้ง และฤทธิ์เดชมหาศาลมีใครบ้างต่อต้านพระองค์ แล้วออกมารอดปลอดภัย5พระองค์เคลื่อนภูเขาโดยพวกมันไม่รู้ตัวและคว่ำพวกมันด้วยความโกรธ6พระองค์เขย่าโลกให้ออกจากที่ทำให้เสาหลักของมันสั่นคลอน7เมื่อพระองค์สั่ง ดวงอาทิตย์ก็ไม่ส่องแสงพระองค์ผนึกแสงของดวงดาวไว้8พระองค์ผู้เดียวที่กางฟ้าสวรรค์ออกและย่ำบนคลื่นทะเล9พระองค์คือผู้สร้างหมู่ดาวหมีใหญ่ และดาวไถดาวลูกไก่และหมู่ดาวทิศใต้10พระองค์ทำการอัศจรรย์อันเกินจะหยั่งรู้และปาฏิหาริย์ที่ไม่อาจนับได้11เมื่อพระองค์ผ่านมา ข้าไม่เห็นพระองค์เมื่อพระองค์ผ่านไป ข้าก็ไม่หยั่งรู้12ถ้าพระองค์คว้าไป ใครจะหยุดพระองค์ได้ใครจะกล้าถามพระองค์ว่า ‘พระองค์ทำอะไรนั่น’13พระเจ้าไม่ยับยั้งความโกรธของพระองค์แม้แต่กองกำลังของราหับก็หมอบแทบเท้าพระองค์14แล้วข้าจะกล้าโต้แย้งกับพระเจ้าหรือจะหาคำไหนมาโต้เถียงกับพระองค์15แม้ข้าไม่ผิด ข้าก็ไม่อาจโต้ตอบพระองค์ได้แต่วอนขอความเมตตาจากองค์ตุลาการ16ถึงแม้ว่าข้าร้องเรียก และพระองค์ขานตอบข้าก็ไม่เชื่อว่าพระองค์จะยอมฟัง17พระองค์คงจะบดขยี้ข้าด้วยพายุและทวีบาดแผลให้ข้าโดยไม่มีสาเหตุ18พระองค์จะไม่ยอมให้ข้าได้หายใจแต่จะเติมความทุกข์เข็ญให้ข้าจนล้นปรี่19ถ้าเป็นเรื่องพละกำลัง พระองค์ก็แข็งแกร่ง!ถ้าเป็นเรื่องความยุติธรรม ใครจะท้าทายพระองค์ ได้20แม้ข้าไร้ความผิด ปากข้าจะกล่าวโทษตัวเองแม้ข้าดีไม่มีที่ติ มันจะพูดว่ามีความผิด21แม้ว่าข้าดีไม่มีที่ติข้าก็ไม่ห่วงตัวเองข้าชังชีวิตของตัวเอง22มันก็เหมือนกันหมด ข้าจึงพูดว่า‘พระองค์ทำลายทั้งคนดีไม่มีที่ติและคนชั่วร้าย’23เมื่อโทษทัณฑ์นำความตายมาฉับพลันพระองค์ยิ้มเยาะความสิ้นหวังของผู้ไม่มีความผิด24เมื่อแผ่นดินตกอยู่ในมือของคนชั่วพระเจ้าปิดตาบรรดาผู้พิพากษาให้มืดบอดหากไม่ใช่พระองค์แล้วจะเป็นใคร25วันคืนของข้าไวกว่านักวิ่งโบยบินไปโดยไม่มีความชื่นใจแม้แต่น้อย26มันแล่นปราดไปเหมือนเรือพาไพรัสเหมือนนกอินทรีโฉบลงมาหาเหยื่อ27หากพูดว่า ‘ข้าจะลืมคำพร่ำบ่นของตนข้าจะเปลี่ยนสีหน้าและยิ้มแย้ม’28ข้าก็ยังขยาดความทุกข์ทั้งสิ้นที่มีเพราะรู้ว่าพระองค์ยังถือว่าข้ามีความผิด29ในเมื่อข้าถูกตัดสินแล้วว่าผิดแล้วจะดิ้นรนให้เปล่าประโยชน์ไปทำไม30ถึงข้าจะล้างตัวด้วยสบู่เอาด่างล้างมือให้สะอาด31พระองค์ก็จะเหวี่ยงข้าลงบ่อโคลนแม้แต่เสื้อผ้าของข้าก็จะรังเกียจตัวข้าเอง32พระเจ้าไม่ใช่มนุษย์เหมือนข้า ที่ข้าจะโต้ตอบได้ที่เราจะไปเผชิญหน้ากันในศาล33อยากให้มีใครสักคนเป็นคนกลางระหว่างเราเพื่อจะได้ช่วยไกล่เกลี่ย34ใครสักคนที่จะเอาไม้เรียวของพระเจ้าไปจากข้าเพื่อว่าความน่าสะพรึงกลัวของพระองค์จะไม่ทำให้ข้าหวาดกลัวอีก35แล้วข้าจะพูดขึ้นได้โดยไม่ต้องกลัวพระองค์แต่ตอนนี้ข้าทำอย่างนั้นไม่ได้”Biblica, Inc.