โยบ39
1“เจ้ารู้ไหมว่าแพะภูเขาตกลูกเมื่อใดเจ้าเฝ้าดูกวางตัวเมียออกลูกหรือ2เจ้ารู้หรือว่ามันตั้งท้องกี่เดือนเจ้ารู้เวลาที่มันตกลูกไหม3พวกมันหมอบลงและตกลูกออกมาแล้วการเจ็บท้องคลอดก็สิ้นสุดลง4ลูกอ่อนของมันเติบโตแข็งแรงในป่าแล้วก็จากไปไม่กลับมาอีก5ใครปล่อยลาป่าให้เป็นอิสระใครแก้เชือกที่ผูกมันไว้6เราให้ที่กันดารเป็นบ้านของมันและให้ดินเค็มเป็นที่อาศัยของมัน7มันหัวเราะเยาะเสียงอึกทึกในเมืองและไม่ได้ยินเสียงตะโกนของผู้ขับขี่8มันท่องไปตามเนินเขาเพื่อหาทุ่งหญ้าและเสาะหาทุกสิ่งที่เขียวขจี9วัวป่าจะยอมรับใช้เจ้าหรือมันจะอยู่ข้างรางหญ้าของเจ้าตอนกลางคืนหรือ10เจ้าสามารถเอาสายรัดมันมาลากไถให้เจ้าได้หรือมันจะยอมไถที่ลุ่มตามเจ้าไปหรือ11เจ้าจะพึ่งพากำลังมหาศาลของมันหรือเจ้าจะมอบงานหนักให้มันหรือ12เจ้าจะเชื่อใจให้มันขนเมล็ดข้าวของเจ้าไปที่ลานนวดข้าวหรือ13นกกระจอกเทศกระพือปีกอย่างร่าเริงแต่ปีกของมันไม่อาจเทียบกับปีกและขนของนกกระสาดำได้14มันวางไข่ที่พื้นและปล่อยให้อุ่นอยู่ในทราย15ไม่สนใจว่าอาจจะถูกเหยียบแตกหรือสัตว์ป่าจะมาเหยียบย่ำ16มันทำกับลูกอ่อนอย่างดุดัน ราวกับไม่ใช่ลูกและมันไม่สนใจแม้มันจะเหนื่อยเปล่า17เพราะพระเจ้าไม่ได้ให้สติปัญญาแก่มันหรือให้มันรู้จักคิด18แต่เมื่อมันกางปีกวิ่งไปมันก็ยิ้มเยาะม้าและผู้ขี่19เจ้าให้พละกำลังแก่ม้าและให้แผงคอปลิวไสวแก่มันหรือ20เจ้าให้มันเผ่นโผนเหมือนตั๊กแตนหรือเสียงหายใจของมันน่าสะพรึงกลัว21มันตะกุยดิน ปีติยินดีในพละกำลังของมันและตรงเข้าพุ่งเข้าไปต่อสู้22มันหัวเราะเยาะความกลัว ไม่หวาดกลัวอะไรและไม่หนีคมดาบ23ลูกธนูพุ่งมาทางด้านข้างพร้อมกับทวนและหอกที่ส่องประกายวาววับ24มันตะกุยพื้นดินอย่างดุเดือดและยืนนิ่งอยู่ไม่ได้เมื่อเสียงแตรดังขึ้น25เมื่อได้ยินเสียงแตร มันร้อง ‘ฮี่แฮ่!’มันได้กลิ่นสงครามแต่ไกลเสียงโห่ร้องออกศึก เสียงตะโกนของนายทัพ26เหยี่ยวบินขึ้นฟ้าและคลี่ปีกบินไปทางใต้ด้วยปัญญาของเจ้าหรือ27นกอินทรีทะยานขึ้นและสร้างรังบนที่สูงตามคำสั่งของเจ้าหรือ28มันอาศัยอยู่บนหน้าผาและพักที่นั่นยามค่ำคืนชะโงกผาคือที่มั่นของมัน29จากที่นั่นมันมองหาอาหารตาของมันมองเห็นเหยื่อแต่ไกล30ลูกของมันกินเลือดมีคนถูกเข่นฆ่าที่ไหน มันก็อยู่ที่นั่น”
Biblica, Inc.