โยบ3
โยบพูด
1ต่อมาโยบอ้าปากสาปแช่งวันที่เขาเกิดมา2เขาพูดว่า3“ขอให้วันที่ข้าเกิดมานั้นพินาศและคืนที่พูดกันว่า ‘ตั้งท้องเป็นเด็กผู้ชาย!’4ขอให้วันนั้นกลายเป็นความมืดขอพระเจ้าเบื้องบนอย่าสนใจวันนั้นอย่าให้แสงสว่างส่องในวันนั้น5ขอให้ความมืดมนและความมืดมิดครอบงำมันไว้อีกครั้งขอให้เมฆปกคลุมเหนือมันขอให้ความมืดดำครอบคลุมมัน6ขอให้ความมืดทึบกลืนคืนที่ข้าเกิดมาขอให้ลบวันนั้นออกอย่านับรวมวันนั้นในปีหรือในเดือนเลย7ขอให้คืนนั้นเป็นหมันอย่าให้ได้ยินเสียงโห่ร้องยินดี8ขอให้คนที่สาปแช่งวันทั้งหลาย สาปแช่งวันนั้นคือคนที่พร้อมจะปลุกเรียกเลวีอาธาน9ขอให้ดาวรุ่งในเช้านั้นดับแสงขอให้มันรอแสงสว่างโดยสูญเปล่าและไม่เห็นแสงอรุณ10เพราะมันไม่ได้ปิดครรภ์แม่ของข้าให้ข้าเกิดมาเห็นความทุกข์นี้11ทำไมข้าถึงไม่พินาศตั้งแต่เกิดทำไมไม่ตายตอนออกจากท้องแม่12ทำไมจึงมีตักที่รองรับข้ามีอ้อมอกที่ให้นม13ไม่เช่นนั้นข้าคงได้นอนอย่างสงบข้าคงได้หลับและพักผ่อน14กับบรรดากษัตริย์และผู้มีอำนาจปกครองโลกผู้ได้สร้างสถานที่สำหรับตน ซึ่งบัดนี้พังทลายลง15กับบรรดาเจ้านายผู้มีทองผู้มีเงินเต็มบ้านของเขา16ทำไมข้าถึงไม่ถูกดินกลบหน้าเหมือนทารกตายในท้องเหมือนทารกที่ไม่เคยเห็นแสงตะวัน17ที่นั่นคนชั่วหยุดวุ่นวายและคนเหนื่อยอ่อนได้พักสงบ18เชลยอยู่อย่างสบายไม่ได้ยินเสียงตะคอกจากนายทาสอีก19ทั้งผู้ใหญ่ผู้น้อยอยู่ที่นั่นและพวกทาสก็เป็นอิสระจากนาย20ทำไมจึงให้แสงสว่างแก่ผู้ที่ทุกข์ยากและให้ชีวิตแก่ผู้ที่ขมขื่นใจ21แก่ผู้ที่โหยหาความตายแต่ไม่พบผู้ที่เสาะหามันยิ่งกว่าหาขุมทรัพย์ที่ซ่อนอยู่22ผู้เต็มด้วยความเปรมปรีดิ์และชื่นชมยินดีเมื่อพวกเขาถึงหลุมฝังศพ23ทำไมยังให้ชีวิตกับชายจนตรอกผู้ที่พระเจ้าปิดทางออกของชีวิตไว้24เพราะการถอนใจกลายเป็นอาหารประจำวันของข้าเสียงครวญครางของข้าพรั่งพรูออกมาเหมือนน้ำ25สิ่งที่ข้ากลัวได้มาถึงข้าแล้วสิ่งที่ข้าหวาดหวั่นก็เกิดขึ้นกับข้า26ข้าไม่มีสันติสุข ไม่มีความสงบข้าไม่ได้พักผ่อน มีแต่ความวุ่นวายเท่านั้น”Biblica, Inc.