โยบ24
1“ทำไมหนอองค์ผู้มีฤทธิ์จึงไม่กำหนดเวลาไว้เพื่อการพิพากษาทำไมคนที่รู้จักพระองค์ต้องชะเง้อหาวันเวลาเช่นนั้นโดยเปล่าประโยชน์2มีพวกคนโยกย้ายหลักเขตพวกเขาขโมยฝูงสัตว์มาเลี้ยง3พวกเขาไล่เอาลาของเด็กกำพร้าไปและยึดวัวของแม่ม่ายเป็นประกัน4พวกเขาผลักไสคนขัดสนไปให้พ้นทางและบังคับคนยากไร้ให้ต้องหลบๆ ซ่อนๆ5ดั่งลาป่าในถิ่นทุรกันดารคนยากไร้ต้องดิ้นรนหาอาหารในถิ่นทุรกันดารเพื่อเลี้ยงลูก6เขาเก็บหญ้าแห้งตามท้องทุ่งและเก็บของเหลือในสวนองุ่นของคนชั่ว7ยามค่ำคืนต้องนอนหนาวไม่มีผ้าพันกายไม่มีผ้าห่มกันหนาว8พวกเขาเปียกโชกเพราะฝนบนภูเขาและเกาะหินเพราะไม่มีที่กำบัง9ลูกกำพร้าพ่อถูกกระชากจากอกแม่เอาทารกของคนยากจนไปใช้หนี้10คนจนจึงเดินเปลือยเปล่าเพราะขาดเสื้อผ้าต้องแบกฟ่อนข้าวทั้งๆ ที่ยังหิว11เขาคั้นน้ำมันมะกอกในดงมะกอก และย่ำน้ำองุ่นทั้งๆ ที่ยังกระหาย12เสียงครวญครางของคนใกล้ตายดังมาจากตัวเมืองวิญญาณของผู้บาดเจ็บร้องวิงวอนขอความช่วยเหลือแต่พระเจ้าไม่เห็นเอาผิดกับใคร13มีคนที่กบฏต่อความสว่างผู้ไม่รู้จักวิถีของความสว่างหรืออยู่ในทางนั้น14เมื่อสิ้นแสงตะวัน ฆาตกรก็ลุกขึ้นฆ่าคนจนและคนขัดสนยามค่ำคืนก็ลอบออกไปเหมือนขโมย15ตาของคนคบชู้เฝ้าดูเวลาพลบค่ำเขาคิดว่า ‘ไม่มีใครเห็นข้า’และปกปิดใบหน้าไว้16ในความมืด พวกขโมยงัดแงะบ้านแต่ตอนกลางวันก็เก็บตัวไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับความสว่าง17สำหรับพวกเขาทุกคน เที่ยงคืนคือยามเช้าเขาเป็นเพื่อนกับความมืดมิดอันน่าสยดสยอง18ถึงกระนั้นเขาก็เป็นฟองบนผิวน้ำที่ดินส่วนของเขาถูกสาปแช่งจึงไม่มีใครไปที่สวนองุ่นของเขา19ความร้อนระอุแห้งแล้งดูดซับหิมะที่ละลายไปฉันใดหลุมฝังศพก็พรากคนที่ทำบาปไปฉันนั้น20ครรภ์มารดาลืมพวกเขาตัวหนอนรุมกินเขาไม่มีใครจำคนชั่วร้ายอีกต่อไปแต่พวกเขาถูกโค่นลงเหมือนต้นไม้21เพราะพวกเขาเอาเปรียบหญิงที่เป็นหมันไม่มีลูกและไม่ปรานีหญิงม่าย22แต่พระเจ้าลากผู้ยิ่งใหญ่ไปด้วยฤทธิ์เดชของพระองค์แม้จะเป็นปึกแผ่น แต่ก็ไม่มีความมั่นคงในชีวิต23พระองค์อาจปล่อยให้เขาพักด้วยความรู้สึกมั่นคงปลอดภัยแต่จับตาดูวิถีทางของเขา24เขาได้รับการยกย่องอยู่ชั่วครู่หนึ่ง แล้วก็ผ่านไปเขาต้องตกต่ำลงและถูกรวบไปเหมือนคนอื่นๆเขาถูกตัดออกเหมือนยอดรวงข้าว25ถ้าไม่ได้เป็นอย่างนี้ ใครจะพิสูจน์ว่าข้าพูดผิดและทำให้คำที่ข้าพูดมานี้ไร้สาระ”
Biblica, Inc.