โยบ16
โยบ
1โยบจึงโต้ตอบว่า2ข้าได้ยินเรื่องแบบนี้มามากแล้วพวกเจ้าล้วนเป็นผู้ปลอบโยนที่แย่จริงๆ!3คำพูดเยิ่นเย้อของเจ้าจะไม่มีวันจบสิ้นหรือเจ้าเป็นอะไรถึงโต้แย้งไม่หยุด4ข้าก็พูดเหมือนเจ้าได้ถ้าเจ้าอยู่ในสภาพเดียวกับข้าข้าสามารถร่ายคำพูดสวยหรูมาต่อว่าเจ้าแล้วก็ส่ายหัวใส่เจ้าได้5แต่ปากข้าจะพูดให้กำลังใจเจ้าริมฝีปากข้าจะปลอบให้เจ้าคลายทุกข์6แต่แม้ข้าพูด ความเจ็บปวดนี้ก็ไม่ได้บรรเทาลงและแม้ข้านิ่งเสีย ความเจ็บปวดก็ไม่ได้หายไป7พระเจ้า เป็นพระองค์แน่นอนที่ทำให้ข้าเหนื่อยอ่อนพระองค์ทำลายทั้งครอบครัวของข้า8ที่พระองค์ทำให้ข้าทรุดโทรมลง ก็กลายเป็นหลักฐานความผ่ายผอมของข้าลุกขึ้นเป็นพยานปรักปรำข้า9พระเจ้าจู่โจมข้า ฉีกเนื้อข้าด้วยความโกรธเกรี้ยวและขบฟันใส่ข้าศัตรูจ้องข้าตาลุกวาว10ผู้คนอ้าปากเยาะเย้ยข้าเขาตบแก้มข้าด้วยความเย้ยหยันและรวมหัวกันเล่นงานข้า11พระเจ้ามอบข้าให้คนอธรรมโยนไว้ในมือของคนชั่ว12ข้าอยู่มาอย่างสงบ แต่พระองค์ฉีกข้าเป็นชิ้นๆจับคอข้าและบดขยี้ข้าจนแหลกลาญแขวนข้าไว้เป็นเป้าของพระองค์13พลธนูของพระองค์ล้อมข้าพระองค์แทงไตข้าอย่างไม่ปรานีและเทน้ำดีของข้าลงพื้น14พระองค์ระเบิดใส่ข้าครั้งแล้วครั้งเล่าพระองค์พุ่งใส่ข้าเหมือนนักรบ15ข้าเย็บผ้ากระสอบปิดผิวหนังตัวเองและฝังหน้าไว้ในฝุ่น16หน้าของข้าแดงช้ำเพราะร้องไห้รอบตาข้าเป็นวงคล้ำ17ถึงกระนั้นมือของข้าก็ปราศจากความรุนแรงและคำอธิษฐานของข้าก็บริสุทธิ์18แผ่นดินโลกเอ๋ย อย่ากลบเลือดของข้าไว้อย่าปิดเสียงร้องของข้าเลย!19บัดนี้พยานของข้าอยู่ในสวรรค์ผู้สนับสนุนข้าอยู่เบื้องบน20ผู้อ้อนวอนแทนข้าคือเพื่อนของข้า ขณะที่ข้าหลั่งน้ำตาต่อพระเจ้า21ผู้นั้นช่วยวิงวอนพระเจ้าแทนมนุษย์เหมือนเพื่อนช่วยอ้อนวอนแทนกัน22อีกไม่กี่ปี ข้าก็จะไปสู่เส้นทางที่ไม่ได้หวนกลับมาอีกBiblica, Inc.