เยเรมีย์6
เยรูซาเล็มถูกล้อม
1“วิ่งหนีเอาชีวิตรอดเถิด ชาวเบนยามิน!จงหนีจากเยรูซาเล็ม!จงเป่าแตรในเทโคอา!ส่งสัญญาณขึ้นเหนือเบธฮัคเคเรม!เพราะภัยพิบัติโผล่ขึ้นมาจากทางเหนือเป็นหายนะร้ายแรง2เราจะทำลายธิดาแห่งศิโยนผู้งดงามและบอบบาง3คนเลี้ยงแกะและฝูงสัตว์ของเขาจะมาโจมตีเธอพวกเขาจะตั้งเต็นท์ล้อมเมืองแต่ละคนเลี้ยงสัตว์ของเขา4จงเตรียมทำศึกกับศิโยน!จงลุกขึ้น ให้เราบุกโจมตียามเที่ยงวัน!แต่อนิจจา กลางวันคล้อยลงแล้วและร่มเงาของยามเย็นทอดยาว5ดังนั้นจงลุกขึ้น ให้เราโจมตีตอนกลางคืนและทำลายป้อมปราการต่างๆ เสีย!”6พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์พูดว่า“จงโค่นต้นไม้แล้วก่อเนินดินเพื่อสู้กับเยรูซาเล็มกรุงนี้ต้องถูกลงโทษเพราะเต็มไปด้วยการกดขี่ข่มเหง7ดั่งบ่อน้ำปล่อยน้ำไหลออกมากรุงนี้ก็ได้ปล่อยความชั่วร้ายออกมาความรุนแรงและการทำลายล้างดังกึกก้องอยู่ในเมืองนี้ความเจ็บป่วยและบาดแผลของมันอยู่ต่อหน้าเราเสมอ8เยรูซาเล็ม จงฟังคำเตือนนี้มิฉะนั้นเราจะหันหน้าหนีจากเจ้าและทำให้ดินแดนของเจ้ารกร้างจนไม่มีใครอยู่อาศัยได้”9พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์พูดว่า“ชนอิสราเอลที่เหลือรอดอยู่ก็ต้องถูกเก็บเหมือนคนเก็บองุ่นตรวจดูองุ่นแต่ละเถาเพื่อเก็บองุ่นทุกพวง”10จะให้ข้าพเจ้าพูดและเตือนใครได้ใครจะฟังข้าพเจ้าหูของพวกเขาถูกปิด พวกเขาจึงไม่ได้ยินพระวจนะของพระยาห์เวห์ระคายหูพวกเขาพวกเขาจึงไม่อยากฟัง11แต่ความโกรธของพระยาห์เวห์ก็สุมอยู่ที่ข้าพเจ้าสุดที่ข้าพเจ้าจะอัดอั้นไว้“จงระบายออกมาที่เด็กๆ ตามถนนและคนหนุ่มที่ชุมนุมกันทั้งสามีและภรรยาก็ไม่เว้นรวมถึงคนเฒ่าคนแก่ที่ร่วงโรยไป12บ้านเรือนของเขาจะตกเป็นของคนอื่นพร้อมทั้งที่นาและภรรยาเมื่อเรายื่นมือออกต่อสู้ประชาชนที่อาศัยอยู่ในแผ่นดินนี้”พระยาห์เวห์ประกาศดังนี้13“ตั้งแต่ผู้น้อยที่สุดจนถึงผู้ใหญ่ที่สุดล้วนโลภมุ่งกำไรพวกผู้เผยพระวจนะและปุโรหิตก็ไม่ต่างกันล้วนโกหกหลอกลวง14พวกเขาทำแผลให้ประชาชนของเราราวกับว่าไม่สาหัสรุนแรงเท่าไรพวกเขากล่าวว่า ‘สันติสุข สันติสุข’ทั้งๆ ที่ไม่มีสันติสุข15พวกเขาละอายใจในพฤติกรรมอันน่ารังเกียจของตนบ้างไหมเปล่าเลย พวกเขาไม่ละอายสักนิดไม่รู้เลยว่าการมียางอายนั้นเป็นอย่างไรฉะนั้นพวกเขาจะล้มลงในหมู่ผู้ที่ล้มลงเขาจะตกต่ำลงเมื่อเราลงโทษเขา”พระยาห์เวห์พูดดังนั้น16พระยาห์เวห์พูดว่า“จงยืนที่ทางแพร่งและมองดูจงถามถึงหนทางโบราณจงถามหาหนทางที่ดี และเดินในทางนั้นแล้วจิตใจของเจ้าจะพบการพักสงบแต่เจ้าพูดว่า ‘เราจะไม่ยอมเดินทางสายนั้น’17เราตั้งยามไว้เหนือเจ้าและกล่าวว่า‘จงฟังเสียงแตร!’แต่เจ้าพูดว่า ‘เราจะไม่ฟัง’18ฉะนั้น ฟังให้ดี เจ้าชนชาติทั้งหลายพวกเจ้าที่เป็นพยานจงสังเกตว่าจะเกิดอะไรกับเขา19แผ่นดินโลก เจ้าจงฟังเรากำลังนำภัยพิบัติมาเหนือชนชาตินี้เป็นผลจากแผนชั่วของพวกเขาเองเพราะพวกเขาไม่ยอมฟังถ้อยคำของเราและได้ละทิ้งกฎบัญญัติของเรา20เราแยแสอะไรกับเครื่องหอมจากเชบาหรือเครื่องเทศอันหอมหวลจากแดนไกลเครื่องเผาบูชาทั้งตัวของเจ้าไม่เป็นที่ยอมรับเครื่องบูชาทั้งหลายของเจ้าไม่ได้ทำให้เราพอใจ”21ด้วยเหตุนี้พระยาห์เวห์จึงพูดว่า“เราจะตั้งเครื่องกีดขวางไว้ต่อหน้าชนชาตินี้ให้ทั้งพ่อแม่และลูกสะดุดล้มเพื่อนบ้านและมิตรสหายจะพินาศ”22พระยาห์เวห์พูดว่า“ดูเถิด กองทัพจะมาจากดินแดนทางเหนือชนชาติยิ่งใหญ่กำลังถูกเร่งเร้าจากทุกมุมโลก23พวกเขามีทั้งธนูและหอกโหดเหี้ยมและไร้ความเมตตาเสียงควบม้าของพวกเขาเหมือนเสียงทะเลคำรามพวกเขายกกระบวนทัพมาเพื่อโจมตีเจ้า ธิดาแห่งศิโยน”24เราได้ยินกิตติศัพท์เกี่ยวกับพวกเขาแขนขาของเราก็หมดเรี่ยวแรงความทุกข์ทรมานเกาะกุมเราเราเจ็บปวดเหมือนผู้หญิงที่กำลังคลอดลูก25อย่าออกไปที่ทุ่งนาหรือเดินตามถนนเพราะศัตรูถือดาบและมีแต่ความสยดสยองรอบด้าน26พี่น้องร่วมชาติ จงสวมผ้ากระสอบและเกลือกกลิ้งอยู่ในกองขี้เถ้าจงร้องไห้คร่ำครวญอย่างขมขื่นเหมือนสูญเสียลูกชายคนเดียวที่มีอยู่เพราะในทันทีทันใดผู้ทำลายล้างจะมาโจมตีเรา27“เราได้ทำให้เจ้าเป็นนักวิเคราะห์แร่และประชาชนของเราเป็นสินแร่เพื่อเจ้าจะสังเกตและทดสอบวิถีของพวกเขา28พวกเขาล้วนเป็นนักกบฏดื้อด้านเที่ยวนินทาว่าร้ายไปทั่วเขาเป็นเหมือนทองสัมฤทธิ์และเหล็กล้วนประพฤติตัวเสื่อมทราม29สูบลมก็สูบอย่างดุเดือดเพื่อเผาตะกั่วให้หมดไปด้วยไฟแต่การถลุงก็เปล่าประโยชน์คนชั่วไม่ได้ถูกขจัดออกไป30พวกเขาจะได้ชื่อว่าเป็น ‘เงินที่ถูกทิ้งแล้ว’เพราะพระยาห์เวห์ได้ละทิ้งพวกเขาแล้ว”Biblica, Inc.