เยเรมีย์25
เจ็ดสิบปีแห่งการตกเป็นเชลย
1ถ้อยคำของพระเจ้าเกี่ยวกับประชาชนของยูดาห์มาถึงเยเรมีย์ในปีที่สี่ในสมัยของเยโฮยาคิมลูกชายของกษัตริย์โยสิยาห์แห่งยูดาห์ ซึ่งเป็นปีแรกที่กษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์แห่งบาบิโลนขึ้นครองราชย์2ผู้เผยพระวจนะเยเรมีย์จึงกล่าวกับชาวยูดาห์และชาวเยรูซาเล็มว่า3ตลอด 23 ปีตั้งแต่ปีที่สิบสามในสมัยของโยสิยาห์ลูกชายของกษัตริย์อาโมนแห่งยูดาห์จนถึงวันนี้ ได้มีถ้อยคำของพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าเรื่อยๆ และข้าพเจ้าก็ถ่ายทอดให้พวกท่านฟังครั้งแล้วครั้งเล่า แต่ท่านก็ไม่ฟัง4และถึงแม้พระยาห์เวห์ส่งบรรดาผู้เผยพระวจนะผู้รับใช้ของพระองค์มาหาพวกท่านครั้งแล้วครั้งเล่า แต่พวกท่านก็ไม่ฟัง ไม่ใส่ใจ5พวกผู้เผยพระวจนะพูดว่า “พวกเจ้าแต่ละคน จงหันกลับจากวิถีและความประพฤติชั่วร้ายเถิด แล้วเจ้าจะอยู่ในดินแดนที่พระยาห์เวห์ยกให้เจ้าและบรรพบุรุษของเจ้าตลอดไป6อย่าไปติดตาม รับใช้ นมัสการพระอื่นๆ อย่ายั่วให้เราโกรธด้วยสิ่งที่มือของเจ้าเองสร้างขึ้น แล้วเราจะไม่ทำอันตรายเจ้า”7พระยาห์เวห์พูดว่า “แต่เจ้าก็ไม่ฟังเรา และกระตุ้นให้เราโกรธโดยสิ่งที่มือของเจ้าสร้างขึ้น เจ้ารนหาทุกข์ใส่ตัว”8ฉะนั้น พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์พูดว่า “เพราะเจ้าไม่ฟังถ้อยคำของเรา”9พระยาห์เวห์ประกาศว่า “เราก็จะเรียกชนชาติทั้งปวงจากทางเหนือ และกษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์แห่งบาบิโลนผู้รับใช้ของเรามาชุมนุมกัน เราจะนำพวกเขามาต่อสู้ดินแดนและผู้อาศัย ตลอดจนชนชาติต่างๆ ที่รายรอบอยู่ เราจะทำลายล้าง พวกเจ้าให้หมดสิ้น ทำให้เจ้าเป็นเป้าของความสยดสยอง การดูถูกและความหายนะตลอดกาล10เราจะกำจัดเสียงรื่นเริง เสียงเจ้าบ่าวเจ้าสาว เสียงโม่แป้ง และแสงตะเกียงไปจากเจ้า11ดินแดนทั้งหมดนี้จะกลายเป็นซากทิ้งร้างว่างเปล่า และชนชาติเหล่านี้จะรับใช้กษัตริย์บาบิโลนเป็นเวลาเจ็ดสิบปี”12พระยาห์เวห์ประกาศว่า “แต่เมื่อครบเจ็ดสิบปีแล้ว เราจะลงโทษกษัตริย์บาบิโลนและชนชาติของเขา คือแผ่นดินของชาวบาบิโลน เพราะความผิดของพวกเขา เราจะทำให้มันรกร้างตลอดไป13เราจะนำทุกสิ่งที่เราลั่นวาจาไว้มาสู่ดินแดนนั้น ทุกสิ่งที่เขียนในหนังสือนี้และเยเรมีย์พยากรณ์ไว้เกี่ยวกับชนชาติทั้งปวง14พวกเขาจะตกเป็นทาสของกษัตริย์ยิ่งใหญ่จากชนชาติต่างๆ เราจะตอบแทนเขาตามการกระทำ และผลงานจากน้ำมือของเขา”ถ้วยแห่งความโกรธ
15พระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอลพูดกับข้าพเจ้าว่า “จงรับถ้วยที่เต็มด้วยเหล้าองุ่นแห่งความโกรธนี้จากมือของเรา และให้ประชาชาติทั้งปวงที่เราใช้เจ้าไปหาดื่มจากถ้วยนี้16เมื่อดื่มแล้ว พวกเขาจะโซซัดโซเซและคลุ้มคลั่งไป เพราะดาบที่เราจะส่งมาท่ามกลางพวกเขา”17ฉะนั้นข้าพเจ้าจึงรับถ้วยจากมือของพระยาห์เวห์ และให้มวลประชาชาติที่พระองค์ส่งข้าพเจ้าไปหานั้นดื่มจากถ้วยนี้18เยรูซาเล็มและเมืองต่างๆ ของยูดาห์ พร้อมทั้งกษัตริย์และขุนนาง จะถูกทำให้เป็นซากรกร้าง เป็นเป้าของความสยดสยอง เป็นคำดูหมิ่น และคำสาปแช่ง เหมือนที่เป็นอยู่ทุกวันนี้19ทั้งฟาโรห์กษัตริย์แห่งอียิปต์ ขุนนาง ข้าราชการ และราษฎรทั้งปวง20ตลอดจนคนต่างด้าวทั้งปวงซึ่งอยู่ที่นั่น รวมทั้งกษัตริย์ทั้งปวงแห่งดินแดนอูส และแห่งฟีลิสเตีย (ผู้ครองอัชเคโลน กาซา เอโครน และประชาชนซึ่งเหลืออยู่ที่อัชโดด)21ทั้งเอโดม โมอับ และอัมโมน22กษัตริย์ทั้งปวงแห่งไทระและไซดอน บรรดากษัตริย์แห่งภูมิภาคซึ่งอยู่อีกฟากหนึ่งของทะเล23เดดาน เทมา บูส และคนทั้งปวงในที่ไกลโพ้น 24กษัตริย์อาระเบียทั้งปวงและของชนเร่ร่อนเผ่าต่างๆ ในทะเลทราย25กษัตริย์ทั้งปวงแห่งศิมรี เอลาม และมีเดีย26เหล่ากษัตริย์ของดินแดนทางเหนือทั้งใกล้และไกล จากแดนหนึ่งไปสู่อีกแดนหนึ่งและทั่วอาณาจักรทั้งปวงของโลก และในที่สุดกษัตริย์เชชัก เองก็จะดื่มจากถ้วยนี้ด้วย27“จงบอกพวกเขาว่า ‘พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ พระเจ้าแห่งอิสราเอลพูดว่า จงดื่ม จงเมามาย อาเจียน และล้มจนลุกขึ้นอีกไม่ได้เพราะดาบที่เราจะส่งมาในหมู่พวกเจ้า’28แต่หากพวกเขาไม่ยอมรับถ้วยนี้จากมือของเจ้ามาดื่ม จงบอกเขาว่า ‘พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์พูดดังนี้ว่า เจ้าต้องดื่ม!29ดูเถิด เรากำลังเริ่มต้นนำหายนะมาสู่เมืองซึ่งใช้ชื่อของเรา ส่วนเจ้าจะลอยนวลไปได้หรือ ไม่เลย เจ้าจะไม่พ้นโทษเพราะเราจะสั่งให้ดาบลงเหนือทุกคนบนโลก’ พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ประกาศดังนั้น30บัดนี้ จงพยากรณ์ถ้อยคำเหล่านี้กับพวกเขา จงบอกเขาว่า‘พระยาห์เวห์จะเปล่งเสียงกัมปนาทจากเบื้องบนพระองค์จะเปล่งเสียงจากที่พำนักอันบริสุทธิ์และส่งเสียงดังสนั่นต่อสู้ดินแดนของพระองค์พระองค์จะเปล่งเสียงเหมือนเสียงคนย่ำองุ่นจะเปล่งเสียงดังต่อทุกคนบนโลก31ความโกลาหลจะดังก้องไปถึงสุดปลายแผ่นดินโลกเพราะพระยาห์เวห์จะดำเนินคดีกับชนชาติทั้งหลายจะพิพากษาลงโทษมวลมนุษยชาติจะประหารคนชั่วด้วยดาบ’ ”พระยาห์เวห์ประกาศดังนั้น32พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์พูดว่า“ดูเถิด! ภัยพิบัติกำลังแพร่ไปจากชาติหนึ่งไปยังอีกชาติหนึ่งพายุใหญ่กำลังปั่นป่วนขึ้นจากทุกมุมโลก33ในเวลานั้น คนที่พระยาห์เวห์ประหารจะเกลื่อนกลาดอยู่ทุกหนทุกแห่ง จากสุดปลายโลกด้านหนึ่งถึงอีกด้านหนึ่ง จะไม่มีใครร้องไห้ หรือรวบรวมศพไปฝังไว้ แต่ทิ้งไว้บนพื้นเหมือนมูลสัตว์34พวกผู้เลี้ยงแกะ จงร่ำไห้และคร่ำครวญเถิดพวกผู้นำฝูงแกะ จงเกลือกกลิ้งไปในฝุ่นธุลีเพราะถึงเวลาที่เจ้าจะถูกสังหารแล้วเจ้าจะล้มตายเหมือนแกะตัวผู้ที่ดีที่สุด 35พวกผู้เลี้ยงแกะไม่รู้จะหนีไปที่ไหนพวกผู้นำฝูงแกะไม่รู้จะหลบไปที่ใด36จงฟังเสียงร้องของพวกผู้เลี้ยงแกะเสียงร่ำไห้ของบรรดาผู้นำฝูงแกะเพราะพระยาห์เวห์กำลังทำลายทุ่งหญ้าของพวกเขา37ท้องทุ่งอันสงบสุขจะถูกทิ้งร้างเพราะความเกรี้ยวโกรธของพระยาห์เวห์38พระองค์จะมาจากที่พำนักเหมือนราชสีห์และดินแดนของพวกเขาจะถูกทิ้งร้างเพราะดาบ ของผู้กดขี่ข่มเหงและเพราะเกรี้ยวโกรธของพระองค์”Biblica, Inc.