เยเรมีย์22
การพิพากษาพวกกษัตริย์ผู้ชั่วร้าย
1พระยาห์เวห์พูดว่า “จงไปที่วังของกษัตริย์ยูดาห์และประกาศว่า2‘จงฟังถ้อยคำของพระยาห์เวห์ กษัตริย์ยูดาห์ผู้นั่งบนบัลลังก์ของดาวิด พวกข้าราชการและประชาชนที่ผ่านเข้าออกประตูเหล่านี้3พระยาห์เวห์พูดดังนี้ว่า จงทำสิ่งที่ถูกต้องและเที่ยงธรรม ช่วยผู้ที่ถูกปล้นชิงจากเงื้อมมือของผู้ที่ข่มเหง อย่าทำผิดหรือทำร้ายคนต่างชาติ ลูกกำพร้าพ่อ หรือหญิงม่าย และอย่าทำให้ผู้บริสุทธิ์ต้องหลั่งเลือดที่นี่4เพราะหากเจ้าปฎิบัติตามคำสั่งเหล่านี้อย่างรอบคอบ กษัตริย์ที่นั่งบนบัลลังก์ของดาวิดจะได้นั่งรถม้าศึกหรือขี่ม้าผ่านเข้าออกประตูวังนี้ พร้อมด้วยข้าราชการและราษฎรทั้งหลาย5แต่หากเจ้าไม่เชื่อฟังคำสั่งนี้ พระยาห์เวห์ประกาศว่า เราขอสาบานในนามของเราเองว่า วังแห่งนี้จะกลายเป็นซากหักพัง’ ”6เพราะพระยาห์เวห์พูดถึงวังของกษัตริย์ยูดาห์ว่า“แม้เจ้าจะเป็นเหมือนกิเลอาดสำหรับเราเหมือนยอดเขาแห่งเลบานอนเราก็จะทำให้เจ้าเหมือนถิ่นทุรกันดารเหมือนเมืองซึ่งไม่มีใครอยู่อาศัย7เราจะส่งผู้ทำลายมาเล่นงานเจ้าแต่ละคนถืออาวุธของตนมาเขาจะรื้อคานไม้สนซีดาร์ชั้นดีของเจ้าออกและโยนเข้ากองไฟ8ผู้คนจากหลายชนชาติจะเดินผ่านซากหักพังของเมืองนี้และถามกันว่า ‘ทำไมหนอพระยาห์เวห์จึงทำกับเมืองใหญ่ถึงเพียงนี้’9คำตอบที่จะได้ก็คือ ‘เพราะประชาชนละทิ้งพันธสัญญาของพระยาห์เวห์พระเจ้าของเขา ไปรับใช้นมัสการพระอื่นๆ’10อย่าร่ำไห้ให้กษัตริย์ที่ตายหรือคร่ำครวญถึงการสูญเสียของเขาแต่จงร้องไห้ขมขื่นให้บรรดาคนที่ตกเป็นเชลยเพราะเขาจะไม่ได้กลับมาเห็นบ้านเกิดเมืองนอนอีกแล้ว11เพราะพระยาห์เวห์พูดถึงชัลลูม ลูกชายของโยสิยาห์ ผู้ครองยูดาห์ต่อจากโยสิยาห์ผู้เป็นพ่อ แต่ต้องไปจากที่แห่งนี้ว่า เขาจะไม่ได้กลับมาอีก12เขาจะตายในที่ซึ่งถูกจับเป็นเชลย เขาจะไม่ได้เห็นดินแดนนี้อีก13วิบัติแก่เขาซึ่งสร้างวังของตนจากความอธรรมต่อเติมห้องชั้นบนจากความอยุติธรรมทำให้คนของเขาทำงานโดยไม่ได้อะไรไม่จ่ายค่าแรงให้พวกเขา14เขาพูดว่า ‘เราจะสร้างวังให้ใหญ่โตมีห้องชั้นบนกว้างใหญ่’เขาจึงเจาะหน้าต่างบานใหญ่กรุด้วยไม้สนซีดาร์และตกแต่งด้วยสีแดง15เจ้าได้เป็นกษัตริย์เพราะเจ้าสะสมไม้สนซีดาร์มากหรือพ่อของเจ้ากินดีอยู่ดีไม่ใช่หรือเขาได้ทำสิ่งที่ถูกต้องและยุติธรรมเพราะเหตุนี้ เขาจึงอยู่เย็นเป็นสุข16เขาตัดสินคดีของคนยากจนและคนขัดสนอย่างยุติธรรมเขาจึงอยู่เย็นเป็นสุขนี่คือความหมายของการรู้จักเราไม่ใช่หรือ”พระยาห์เวห์ประกาศดังนั้น17“แต่ทั้งตาทั้งใจของเจ้ามุ่งหาผลกำไรทุจริตการหลั่งเลือดของผู้บริสุทธิ์การกดขี่และการรีดไถ”18ฉะนั้น พระยาห์เวห์พูดถึงเยโฮยาคิมลูกชายกษัตริย์โยสิยาห์แห่งยูดาห์ว่า“ผู้คนจะไม่ร่ำไห้อาลัยให้เขาว่า‘อนิจจา พี่น้องของเรา!’ผู้คนจะไม่ร่ำไห้อาลัยให้เขาว่า‘อนิจจา นายเหนือหัว! อนิจจา พระองค์!’19ศพของเขาจะฝังเหมือนลาตัวหนึ่งคือถูกลากไปโยนทิ้งนอกประตูเมืองเยรูซาเล็ม20จงขึ้นไปบนภูเขาเลบานอนและป่าวร้องจงเปล่งเสียงในบาชานจงร้องออกมาจากอาบาริมเพราะพันธมิตรทั้งหมดของเจ้าถูกบดขยี้แล้ว21เราเตือนเจ้าตั้งแต่เจ้ายังรู้สึกมั่นคงแต่เจ้าตอบว่า ‘ข้าพเจ้าจะไม่ฟัง!’เจ้าเป็นแบบนี้มาตั้งแต่เด็กคือไม่เชื่อฟังเรา22ลมจะพัดคนเลี้ยงแกะทุกคนของเจ้าไปและพันธมิตรของเจ้าจะตกเป็นเชลยแล้วเจ้าจะอับอายขายหน้าเพราะความชั่วช้าของเจ้า23เจ้าผู้อาศัยใน ‘ตำหนักเลบานอน ’ผู้พักสบายในเรือนไม้สนซีดาร์เจ้าจะร้องครวญครางเท่าใด เมื่อความเจ็บปวดมาถึงเหมือนความเจ็บปวดของหญิงคลอดลูก!”24พระยาห์เวห์พูดว่า “เรามีชีวิตอยู่ฉันใด แม้ว่าเจ้าเยโฮยาคีน ลูกชายกษัตริย์เยโฮยาคิมแห่งยูดาห์ เป็นแหวนตราบนมือขวาของเรา เราจะยังถอดเจ้าออกฉันนั้น25เราจะมอบเจ้าไว้ในมือของคนที่ต้องการฆ่าเจ้า ผู้ที่เจ้าหวาดกลัว คือกษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์แห่งบาบิโลนและชาวบาบิโลน 26เราจะเหวี่ยงเจ้าและแม่ของเจ้าออกจากบ้านเกิดเมืองนอน และพวกเจ้าจะตายที่นั่น27เจ้าจะไม่ได้กลับมายังดินแดนที่เจ้าปรารถนาจะกลับมาอีก”28เยโฮยาคีนผู้นี้เป็นหม้อแตกที่ถูกดูหมิ่นเป็นสิ่งที่ไม่มีใครต้องการใช่ไหมเหตุใดเขากับลูกๆ จึงถูกเหวี่ยงออกไปยังดินแดนที่พวกเขาไม่รู้จัก29โอแผ่นดิน แผ่นดินเอ๋ย แผ่นดินจงฟังถ้อยคำของพระยาห์เวห์!30พระยาห์เวห์พูดว่า“จงบันทึกถึงชายผู้นี้ราวกับว่าเขาไร้ทายาท เป็นผู้ที่จะไม่เจริญตลอดชีวิตเพราะไม่มีลูกคนไหนของเขาเจริญรุ่งเรืองหรือจะได้นั่งบนบัลลังก์ของดาวิดหรือปกครองในยูดาห์อีกต่อไป”Biblica, Inc.