เยเรมีย์17
1“บาปของยูดาห์ถูกสลักไว้ด้วยปากกาเหล็กจารึกไว้ด้วยปลายเพชรลงบนแผ่นหัวใจของเขาและบนเชิงงอนที่แท่นบูชาของพวกเขา2แม้แต่ลูกหลานของเขาก็ระลึกถึงแท่นบูชาและเสาเจ้าแม่อาเชราห์ ข้างต้นไม้ที่แผ่กิ่งก้านสาขาและบนเนินเขาสูงทั้งหลาย3ภูเขาของเราในดินแดนนั้นและทรัพย์สมบัติทั้งหมดของพวกเจ้า ตลอดจนสถานบูชาบนที่สูงของเจ้าเราจะให้ศัตรูมาริบไปเพราะบาปทั่วแดนของเจ้า4โดยความผิดของเจ้าเองเจ้าจะสูญเสียกรรมสิทธิ์ที่เรามอบให้เราจะส่งเจ้าไปเป็นทาสของศัตรูในดินแดนซึ่งเจ้าไม่รู้จักเพราะเจ้าจุดไฟโทสะของเรามันจะเผาผลาญตลอดไป”5พระยาห์เวห์พูดว่า“คำสาปแช่งเป็นของผู้ที่วางใจในมนุษย์ผู้ดึงพละกำลังจากเนื้อหนังและใจออกห่างพระยาห์เวห์6คนนั้นจะเป็นเหมือนพุ่มไม้ในถิ่นทุรกันดารมองไม่เห็นความเจริญรุ่งเรืองที่มาถึงพวกเขาจะอาศัยในถิ่นแห้งแล้งของทะเลทรายในแผ่นดินเค็มที่ไม่มีใครอาศัย7แต่พระพรเป็นของผู้ที่วางใจในพระยาห์เวห์ผู้ที่มีความเชื่อมั่นในพระองค์8พวกเขาจะเหมือนต้นไม้ที่ปลูกริมน้ำซึ่งหยั่งรากลงไปริมธารไม่กลัวความร้อนที่มาถึงใบของมันเขียวขจีอยู่เสมอมันไม่วิตกในปีที่แห้งแล้งและไม่หยุดออกผล”9จิตใจเป็นตัวล่อลวงเหนือสิ่งอื่นใดและเสื่อมทรามจนสุดจะแก้ใครจะเข้าใจจิตใจนั้นได้10“เราคือพระยาห์เวห์ผู้สำรวจจิตใจและตรวจสอบความคิดเพื่อให้รางวัลแต่ละคนตามการกระทำและตามความประพฤติของเขา”11คนที่ร่ำรวยด้วยวิธีทุจริตก็เหมือนนกกระทาฟักไข่ที่มันไม่ได้วางเมื่อถึงวัยกลางคน ทรัพย์สมบัติก็จากพวกเขาไปและในบั้นปลายเขาจะกลายเป็นคนโง่12สถานนมัสการของเราเป็นบัลลังก์อันรุ่งเรืองได้รับการเทิดทูนไว้ตั้งแต่ต้น13พระยาห์เวห์ผู้เป็นความหวังของอิสราเอลทุกคนที่ละทิ้งพระองค์จะอัปยศอดสูคนที่หันไปจากพระองค์จะถูกจารึกไว้ในธุลีดินเพราะเขาละทิ้งพระยาห์เวห์ผู้เป็นน้ำพุที่ให้ชีวิต14พระยาห์เวห์ โปรดรักษา แล้วข้าพเจ้าจะหายดีขอช่วย แล้วข้าพเจ้าจะรอดเพราะพระองค์คือผู้ที่ข้าพเจ้าสรรเสริญ15พวกเขาพร่ำพูดกับข้าพเจ้าว่า“ไหนล่ะ ถ้อยคำของพระยาห์เวห์ให้มันเป็นไปตามนั้น เดี๋ยวนี้สิ!”16ข้าพเจ้าไม่ได้หนีจากการเป็นคนเลี้ยงแกะของพระองค์พระองค์รู้ว่าข้าพเจ้าไม่ได้ปรารถนาวันแห่งความสิ้นหวังสิ่งที่ข้าพเจ้าบอกพวกเขา ก็แจ้งอยู่ต่อหน้าพระองค์17ขออย่าเป็นเหตุให้ข้าพเจ้าคร้ามกลัวพระองค์เป็นที่ลี้ภัยของข้าพเจ้าในวันแห่งภัยพิบัติ18ขอให้ผู้กดขี่ข่มเหงข้าพเจ้าต้องอับอายแต่ขอปกป้องข้าพเจ้าจากความอัปยศให้พวกเขาอกสั่นขวัญแขวนแต่ขอคุ้มครองข้าพเจ้าจากความหวาดหวั่นขอนำวันแห่งภัยพิบัติมาสู่พวกเขาและทำลายเขาด้วยหายนะสองเท่า
รักษาวันสะบาโต
19พระยาห์เวห์พูดกับข้าพเจ้าว่า “จงไปยืนอยู่ที่ประตูเมืองประชาชน ซึ่งกษัตริย์ยูดาห์เข้าออก และยืนที่ประตูอื่นๆ ทั้งหมดของเยรูซาเล็มด้วย20จงบอกพวกเขาว่า ‘จงฟังถ้อยคำของพระยาห์เวห์ กษัตริย์ยูดาห์ ชนยูดาห์และชาวเยรูซาเล็มทั้งสิ้น ผู้ผ่านเข้าออกประตูเหล่านี้’21พระยาห์เวห์พูดดังนี้ว่า ‘จงระวังอย่าแบกสิ่งของในวันสะบาโต หรือนำสิ่งใดผ่านเข้าออกประตูของเยรูซาเล็ม22อย่าแบกสิ่งใดออกจากบ้านเรือนของเจ้า หรือกระทำกิจการงานใดๆ ในวันสะบาโต แต่จงรักษาวันสะบาโตให้บริสุทธิ์ตามที่เราได้สั่งบรรพบุรุษของเจ้า23แต่คนเหล่านั้นไม่ฟัง ไม่ใส่ใจ พวกเขาดื้อดึงหัวแข็ง ไม่ยอมใส่ใจและรับฟังคำตักเตือน’24พระยาห์เวห์ประกาศว่า ‘แต่ถ้าพวกเจ้าใส่ใจเชื่อฟังเรา และไม่แบกสิ่งใดผ่านประตูในวันสะบาโต แต่รักษาวันสะบาโตให้บริสุทธิ์โดยไม่ทำงานใดๆ ในวันนั้น25เมื่อนั้น กษัตริย์ผู้ครองบัลลังก์ของดาวิด จะผ่านเข้าประตูเมืองนี้พร้อมเหล่าขุนนาง พวกเขาจะนั่งรถม้าศึกและขี่ม้า ติดตามด้วยชนยูดาห์และชาวเยรูซาเล็ม และเมืองนี้จะมีคนอาศัยอยู่ตลอดไป26ผู้คนจะมาจากเมืองต่างๆ ของยูดาห์ และหมู่บ้านรอบเยรูซาเล็ม จากเขตแดนของเบนยามินและเชิงเขาตะวันตก จากแถบเนินเขาและเนเกบ จะนำเครื่องเผาบูชาทั้งตัวและเครื่องบูชา ธัญบูชา เครื่องหอม และนำเครื่องบูชาขอบคุณมาสู่บ้านของพระยาห์เวห์27แต่หากพวกเจ้าไม่เชื่อฟังเรา ที่จะรักษาวันสะบาโตให้บริสุทธิ์ หากเจ้ายังบรรทุกของผ่านประตูเมืองทั้งหลายของเยรูซาเล็มในวันสะบาโต เราก็จะจุดไฟไม่รู้ดับที่ประตูเมืองเหล่านั้น ซึ่งจะเผาผลาญป้อมปราการของเมืองนั้นจนหมดสิ้น’ ”Biblica, Inc.