อิสยาห์51
ความรอดนิรันดร์สำหรับศิโยน
1“จงฟังเรา ผู้ขวนขวายหาความชอบธรรมและผู้แสวงหาพระยาห์เวห์จงมองดูหินที่เจ้าถูกสกัดออกมาดูเหมืองหินที่เจ้าถูกขุดออกมา2จงมองดูอับราฮัมบรรพบุรุษของเจ้าและซาราห์ผู้ให้กำเนิดเจ้าเมื่อครั้งเราเรียกเขา เขาเป็นชายเพียงคนเดียวและเราก็อวยพรเขา และให้เขามีลูกมากมาย3พระยาห์เวห์จะปลอบโยนศิโยนอย่างแน่นอนและจะมองดูซากหักพังของศิโยนด้วยความสงสารพระองค์จะทำให้ทะเลทรายของศิโยนเป็นเหมือนสวนเอเดนที่ทิ้งร้างของเธอเหมือนสวนของพระยาห์เวห์ที่นั่นจะมีความปลาบปลื้มยินดีมีการขอบคุณพระเจ้าและเสียงร้องเพลง4จงฟังเราเถิด ประชาชนของเราฟังเราเถิด ชนชาติของเราคำสั่งจะออกมาจากเราความยุติธรรมของเราจะเป็นแสงสว่างแก่ชนชาติทั้งมวล5ความชอบธรรมของเรารีบรุดเข้ามาความรอดของเรากำลังมาถึงแล้วแขนของเราจะนำความยุติธรรมมาให้ชนชาติต่างๆหมู่เกาะจะเฝ้าคอยเราและรอคอยด้วยหวังในฤทธิ์เดชของเรา6จงเงยหน้าขึ้นมองฟ้าสวรรค์และมองดูโลกเบื้องล่างฟ้าสวรรค์จะลับหายไปเหมือนควันโลกจะเปื่อยยุ่ยไปเหมือนเสื้อผ้าและชาวโลกจะตายไปเหมือนแมลงวันแต่ความรอดของเราจะดำรงอยู่เป็นนิตย์ความชอบธรรมของเราจะไม่สิ้นสุดเลย7จงฟังเรา เจ้าผู้รู้ว่าอะไรถูกต้องประชาชนผู้ยึดถือคำสั่งของเราไว้ในใจอย่ากลัวการตำหนิติเตียนของมนุษย์อย่าหวาดหวั่นกับคำดูถูกของเขา8เพราะแมลงจะแทะกินเขาเหมือนเสื้อผ้าหนอนจะกัดกินเขาเหมือนผ้าขนสัตว์แต่ความชอบธรรมของเราจะดำรงอยู่ตลอดกาลความรอดของเราจะยั่งยืนสืบไปทุกชั่วอายุ9จงตื่น! ตื่นเถิด! แขนของพระยาห์เวห์จงสวมพละกำลังให้ตัวเองจงตื่นขึ้น เหมือนในวันที่ผ่านมาเหมือนในสมัยโบราณไม่ใช่พระองค์หรือที่ฟันราหับออกเป็นชิ้นๆและแทงสัตว์ร้ายตัวนั้นทะลุ10ไม่ใช่พระองค์หรือที่ทำให้ทะเลแห้งเหือดคือทำให้ห้วงสมุทรอันลึกแห้งไปผู้ทำทางไว้ในทะเลลึกเพื่อผู้ที่พระองค์ไถ่ไว้จะข้ามฟากไปได้11คนที่พระยาห์เวห์ได้ช่วยให้รอดจะกลับมาพวกเขาจะเดินร้องเพลงเข้าศิโยนมีความยินดีนิรันดร์เป็นมงกุฎประดับศีรษะพวกเขาจะยินดีและเปรมปรีดิ์ความทุกข์และการทอดถอนใจจะหมดไป12เรานี่แหละเป็นผู้ปลอบโยนเจ้าเจ้าเป็นใครจึงไปกลัวมนุษย์ธรรมดามนุษย์ที่เป็นเพียงต้นหญ้า13เจ้าเป็นใครจึงลืมพระยาห์เวห์พระผู้สร้างของเจ้าผู้คลี่ฟ้าสวรรค์ออกมาและผู้วางฐานรากของโลกเรื่องอะไรเจ้าถึงต้องหวั่นกลัวอยู่ทุกวันเพราะความเกรี้ยวกราดของผู้ข่มเหงผู้มุ่งสู่หายนะไหนล่ะความเกรี้ยวกราดของผู้ข่มเหง14นักโทษผู้หวาดกลัวจะได้รับการปลดปล่อยในไม่ช้าพวกเขาจะไม่ตายในคุกและจะไม่ขาดอาหาร15เพราะเราคือพระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้าผู้กวนทะเลทำให้คลื่นคำรามพระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์คือนามของพระองค์16เราได้ใส่วาจาของเราไว้ในปากเจ้าและบังเจ้าไว้ด้วยร่มเงาแห่งมือของเราเราเป็นผู้สถาปนาฟ้าสวรรค์ไว้ในที่ของมันเป็นผู้วางฐานรากของโลกและเป็นผู้กล่าวกับศิโยนว่า ‘เจ้าเป็นประชาชนของเรา’ ”จอกแห่งความโกรธของพระยาห์เวห์
17ตื่นเถิด ตื่นเถิด!จงลุกขึ้นเถิดเยรูซาเล็มเจ้าผู้ได้ดื่มจากถ้วยแห่งความโกรธของพระเจ้าซึ่งอยู่ในมือของพระยาห์เวห์เจ้าดื่มจนถึงตะกอนก้นถ้วยซึ่งทำให้ผู้คนโซเซ18ท่ามกลางลูกทั้งหมดที่เธอคลอดมาไม่มีสักคนที่จะนำทางเธอท่ามกลางลูกทั้งหมดที่เธอเลี้ยงมาไม่มีสักคนที่จะจูงมือเธอ19ภัยพิบัติซ้ำเติมเหล่านี้เกิดขึ้นกับเจ้าใครเล่าจะปลอบโยนเจ้าได้หายนะและความพินาศ ความอดอยากและคมดาบใครเล่าจะปลอบโยนเจ้าได้ 20ลูกๆ ของเจ้าเป็นลมไปแล้วพวกเขานอนอยู่ทั่วทุกมุมถนนประหนึ่งละมั่งติดอยู่ในตาข่ายพวกเขาท่วมท้นไปด้วยความโกรธของพระยาห์เวห์และการกำราบจากพระเจ้าของเจ้า21ฉะนั้นจงฟังสิ่งนี้เถิด เจ้าผู้ทุกข์ทรมานที่มึนเมาแต่ไม่ใช่ด้วยฤทธิ์เหล้าองุ่น22พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตพระเจ้าของเจ้าผู้ปกป้องประชาชนของพระองค์ พูดว่า“ดูเถิด เราได้นำถ้วยที่ทำให้เจ้าโซเซออกไปจากมือของเจ้าเจ้าจะไม่ต้องดื่มจากถ้วยนั้นคือถ้วยแห่งความโกรธของเราอีก23เราจะเอาถ้วยนั้นใส่ในมือของผู้ทรมานเจ้าผู้พูดกับเจ้าว่า‘นอนหมอบราบสิ เราจะได้เดินย่ำเจ้า’เจ้าได้ทำให้หลังของเจ้าเหมือนพื้นดินเหมือนพื้นถนนให้เดินย่ำ”Biblica, Inc.