ปฐมกาล8
1แต่พระเจ้าระลึกถึงโนอาห์ สัตว์ป่าและสัตว์ใช้งานทั้งหมดที่อยู่กับเขาในเรือ พระองค์จึงให้ลมพัดเหนือแผ่นดิน แล้วน้ำก็ลดลง2ตาน้ำบาดาลและประตูน้ำแห่งฟ้าสวรรค์ก็ถูกปิดและฝนก็หยุดตกจากฟ้า3น้ำจึงค่อยๆ ลดลงจากแผ่นดิน เมื่อครบ 150 วัน น้ำก็ลดลง4และในวันที่สิบเจ็ดของเดือนที่เจ็ด เรือก็ค้างอยู่บนเทือกเขาอารารัต5น้ำลดลงเรื่อยๆ จนกระทั่งวันที่หนึ่งของเดือนที่สิบ ยอดเขาก็ปรากฏให้เห็น6หลังจากสี่สิบวัน โนอาห์เปิดหน้าต่างเรือ7และปล่อยกาตัวหนึ่งไป มันบินวนเวียนไปมา จนถึงเวลาที่น้ำแห้งไปจากแผ่นดินโลก8เขาก็ปล่อยนกพิราบออกไปตัวหนึ่ง เพื่อดูว่าน้ำลดลงจนถึงผิวดินแล้วหรือยัง9แต่นกพิราบไม่พบที่ที่จะเกาะ เพราะน้ำยังท่วมอยู่ จึงกลับมาหาโนอาห์ที่เรือ เขายื่นมือออกรับนกพิราบกลับเข้ามาในเรือ10เขาคอยอีกเจ็ดวัน แล้วปล่อยนกพิราบไปจากเรืออีก11เมื่อนกพิราบกลับมาหาเขาตอนเย็น มันคาบใบมะกอกเขียวสดมาด้วย! โนอาห์จึงรู้ว่าน้ำลดลงจากแผ่นดินแล้ว12เขาคอยอีกเจ็ดวัน แล้วปล่อยนกพิราบไปอีก แต่คราวนี้มันไม่กลับมา13เมื่อวันที่หนึ่งของเดือนที่หนึ่ง ในปีที่โนอาห์มีอายุ 601 ปี น้ำก็แห้งไปจากแผ่นดิน โนอาห์เปิดหลังคาเรือออกมาดูก็เห็นว่าพื้นดินแห้ง14พอถึงวันที่ยี่สิบเจ็ดเดือนที่สอง แผ่นดินก็แห้งสนิท15แล้วพระเจ้าพูดกับโนอาห์ว่า16“เจ้ากับภรรยาของเจ้า ลูกชายกับลูกสะใภ้ของเจ้า จงออกมาจากเรือ17จงนำสิ่งมีชีวิตทุกชนิดที่อยู่กับเจ้าออกมาด้วย ทั้งนก สัตว์ต่างๆ และสัตว์เลื้อยคลาน เพื่อพวกมันจะได้มีลูกดกทวีขึ้นจนเต็มแผ่นดินโลก”18ดังนั้นโนอาห์จึงออกมาพร้อมกับลูกชาย ภรรยาและลูกสะใภ้ของเขา19สัตว์ทั้งหมด ทั้งสัตว์เลื้อยคลานและนกทุกชนิด คือทุกสิ่งที่เคลื่อนไหวบนบก ต่างทยอยออกจากเรือทีละชนิด20จากนั้นโนอาห์สร้างแท่นบูชาแด่พระยาห์เวห์เขาถวายสัตว์และนกที่ไม่เป็นมลทินจำนวนหนึ่งเป็นเครื่องเผาบูชาทั้งตัวบนนั้น21พระยาห์เวห์ได้กลิ่นอันน่าพอใจและคิดในใจว่า “เราจะไม่สาปแช่งแผ่นดินเพราะมนุษย์อีกแล้ว แม้ว่า จิตใจมนุษย์เอนเอียงจะชั่วร้ายมาตั้งแต่เด็ก เราก็จะไม่ทำลายสิ่งมีชีวิตทั้งปวงอย่างที่ได้ทำไปแล้ว22ตราบใดที่โลกยังคงอยู่ตราบนั้นจะมีฤดูหว่านและฤดูเกี่ยวความเย็นและความร้อนฤดูร้อนและฤดูหนาววันและคืนอยู่เรื่อยไป”
Biblica, Inc.