ปฐมกาล27
1เมื่ออิสอัคชราแล้ว ดวงตาของเขาเสื่อมลงจนมองไม่เห็น เขาเรียกหาเอซาวลูกชายคนโตว่า “ลูกเอ๋ย”
เอซาวตอบว่า “ลูกอยู่นี่”2อิสอัคกล่าวว่า “ตอนนี้พ่อก็แก่แล้ว จะตายวันตายพรุ่งก็ไม่รู้3เจ้าจงเอาอาวุธของเจ้า คือลูกธนูและคันธนู แล้วออกไปที่ทุ่งกว้าง ล่าสัตว์ป่าให้พ่อ4แล้วทำอาหารรสดีแบบที่พ่อชอบ และนำมาให้พ่อกิน พ่อจะได้ให้พรเจ้าก่อนพ่อตาย”5ขณะที่อิสอัคพูดกับเอซาวลูกของเขาอยู่นั้น เรเบคาห์ก็ได้ยิน เมื่อเอซาวออกไปทุ่งกว้างเพื่อล่าสัตว์และนำกลับมา6เรเบคาห์ก็พูดกับยาโคบลูกชายของเธอว่า “แม่ได้ยินพ่อเจ้าพูดกับเอซาวพี่ชายเจ้าว่า7‘จงเอาเนื้อที่ล่ามาทำอาหารรสดีให้กิน พ่อจะได้ให้พรเจ้าต่อหน้าพระยาห์เวห์ก่อนพ่อตาย’8ลูกแม่ ฟังให้ดีและทำตามที่แม่สั่ง9ไปที่ฝูงสัตว์ คัดลูกแพะอย่างดีมาสองตัว แม่จะทำอาหารรสดีให้พ่อเจ้าอย่างที่เขาชอบ10แล้วเจ้าจงนำไปให้พ่อกิน เพื่อเขาจะได้ให้พรเจ้าก่อนตาย”11ยาโคบพูดกับเรเบคาห์แม่ของเขาว่า “แต่เอซาวพี่ชายของลูกนั้นมีขนดก ส่วนลูกมีผิวเกลี้ยง12ถ้าเกิดพ่อจับตัวลูก พ่อก็จะรู้ว่าลูกหลอกลวงท่าน และลูกจะถูกสาปแช่งแทนที่จะได้รับพร”13แม่พูดกับเขาว่า “ลูกแม่ ขอให้คำสาปแช่งนั้นตกอยู่กับแม่ จงทำตามที่แม่บอก ไปเอาลูกแพะมา”14ยาโคบจึงออกไปนำลูกแพะมาให้แม่ของเขา และแม่ก็ทำอาหารรสดีอย่างที่พ่อของเขาชอบ15แล้วเรเบคาห์หยิบเสื้อผ้าที่ดีที่สุดของเอซาว ลูกชายคนโตของเธอ ซึ่งมีอยู่ในบ้านมาสวมให้ยาโคบลูกคนเล็ก16เธอเอาหนังแพะหุ้มมือและคอที่เกลี้ยงเกลาของเขาด้วย17แล้วเธอก็ยื่นอาหารรสดีและขนมปังที่ทำให้กับยาโคบ18เขาก็ไปหาพ่อและพูดว่า “พ่อของลูก”
อิสอัคตอบว่า “มีอะไรหรือลูก เจ้าคือใคร”19ยาโคบบอกพ่อว่า “ลูกคือเอซาวลูกหัวปีของพ่อ ลูกทำตามที่พ่อสั่งแล้ว โปรดลุกขึ้นนั่งกินเนื้อที่ลูกหามาเถิด พ่อจะได้ให้พรลูก”20อิสอัคถามลูกชายว่า “ทำไมล่าสัตว์ได้เร็วนักล่ะลูก”
ยาโคบตอบว่า “ก็เพราะพระยาห์เวห์พระเจ้าของพ่อนำความสำเร็จมาให้ลูก”21แล้วอิสอัคพูดกับยาโคบว่า “ลูกพ่อ เข้ามาใกล้ๆ ให้พ่อคลำตัว จะได้รู้ว่าเจ้าเป็นเอซาวลูกของพ่อจริงหรือไม่”22ยาโคบเข้าไปใกล้อิสอัคพ่อของเขา อิสอัคจับตัวเขาแล้วพูดว่า “เสียงเป็นเสียงของยาโคบ แต่มือเป็นมือของเอซาว”23อิสอัคก็จำเขาไม่ได้ เพราะมือนั้นมีขนดก เหมือนมือของเอซาวพี่ชายเขา อิสอัคจึงเตรียมอวยพรเขา24อิสอัคถามว่า “เจ้าคือเอซาวลูกชายของพ่อจริงหรือ”
ยาโคบตอบว่า “ใช่”25อิสอัคจึงพูดว่า “ลูกพ่อ เอาเนื้อมาให้พ่อกินเถอะ พ่อจะได้ให้พรเจ้า”
ยาโคบยกอาหารมาให้ อิสอัคก็กิน ยาโคบนำเหล้าองุ่นใหม่มาให้ อิสอัคก็ดื่ม26จากนั้นอิสอัคพ่อของเขาก็พูดว่า “ลูกพ่อ มานี่สิและจูบพ่อ”27ยาโคบจึงเข้าไปจูบพ่อ เมื่ออิสอัคได้กลิ่นเสื้อผ้าที่เขาใส่ก็อวยพรเขาว่า“ใช่แล้ว กลิ่นลูกชายของเราเหมือนกลิ่นท้องทุ่งที่พระยาห์เวห์อวยพร28ขอพระเจ้าให้น้ำค้างจากฟ้าและแผ่นดินอุดมสมบูรณ์แก่เจ้าข้าวและเหล้าองุ่นใหม่มากมาย29ขอให้ชาติทั้งหลายรับใช้เจ้าและน้อมคำนับเจ้าจงเป็นนายเหนือพี่น้องของเจ้าให้ลูกชายของมารดาเจ้าน้อมคำนับเจ้าขอให้คนที่แช่งเจ้าถูกสาปแช่งและคนที่อวยพรเจ้าได้รับพร”30หลังจากอิสอัคอวยพรยาโคบจบแล้ว และยาโคบเพิ่งลาพ่อของเขา เอซาวพี่ชายเขาก็กลับมาจากการล่าสัตว์31เขาทำอาหารรสดีนำมาให้พ่อ แล้วพูดว่า “โปรดลุกขึ้นนั่งกินเนื้อที่ลูกหามาเถิด พ่อจะได้ให้พรลูก”32อิสอัคพ่อของเขาถามว่า “เจ้าเป็นใคร”
เขาตอบว่า “ลูกชายของพ่อ เอซาวลูกหัวปีของพ่อ”33อิสอัคก็ตัวสั่นรุนแรง พูดว่า “ใครกันที่ล่าเนื้อแล้วนำมาให้พ่อกิน พ่อเพิ่งกินไปก่อนเจ้ามา พ่ออวยพรเขาแล้ว และเขาจะได้รับพรแน่!”34เมื่อเอซาวได้ยินพ่อพูดเช่นนั้น เขาก็ร้องไห้เสียงดังด้วยความขมขื่น และพูดกับพ่อว่า “พ่อ ขออวยพรลูกด้วยเถิด!”35แต่อิสอัคพูดว่า “น้องชายของเจ้ามาหลอกเอาพรของเจ้าไปแล้ว”36เอซาวพูดว่า “เขาชื่อยาโคบ ก็ถูกแล้วไม่ใช่หรือ นี่เป็นครั้งที่สองที่เขาโกงลูก เขาเอาสิทธิ์ลูกหัวปีของลูกไป และคราวนี้ก็เอาพรของลูกไปอีก!” แล้วเขาถามว่า “พ่อไม่มีพรที่จะให้ลูกอีกเลยหรือ”37อิสอัคตอบเอซาวว่า “พ่อได้ตั้งให้เขาเป็นเจ้านายเหนือเจ้า ให้ญาติพี่น้องทั้งหมดของเขารับใช้เขา และให้เขาได้รับการเลี้ยงดูด้วยข้าวและเหล้าองุ่นใหม่ แล้วพ่อจะทำอะไรเพื่อเจ้าได้อีกเล่า ลูกพ่อ”38เอซาวพูดกับพ่อว่า “พ่อมีพรข้อเดียวเท่านั้นหรือ โปรดอวยพรลูกด้วย พ่อของลูก!” แล้วเอซาวก็ร้องไห้เสียงดัง39อิสอัคพ่อของเขาตอบว่า“บ้านของเจ้าจะห่างไกลจากแผ่นดินอุดมสมบูรณ์จากน้ำค้างจากฟ้าเบื้องบน40เจ้าจะมีชีวิตอยู่ด้วยดาบและจะรับใช้น้องของเจ้าแต่เมื่อเจ้าดิ้นรนทนไม่ไหวเจ้าจะเหวี่ยงแอกของเขาออกจากคอของเจ้า”41เอซาวแค้นยาโคบเพราะพรที่พ่อให้ไป เอซาวรำพึงว่า “วันไว้ทุกข์ให้พ่อก็ใกล้เข้ามาแล้ว ถึงตอนนั้นเราจะฆ่ายาโคบน้องชายของเรา”42เมื่อเรเบคาห์รู้ถึงสิ่งที่เอซาวลูกชายคนโตพูด เธอก็เรียกยาโคบลูกชายคนเล็กมาแล้วบอกว่า “เอซาวพี่ชายของเจ้ากำลังวางแผนจะฆ่าเจ้าเพื่อแก้แค้น43ลูกแม่ จงทำตามที่แม่บอก จงรีบหนีไปหาลาบันพี่ชายของแม่ที่ฮาราน44อยู่กับเขาสักพักจนกว่าพี่เจ้าจะคลายความโกรธลง45เมื่อพี่ชายของเจ้าหายโกรธ และลืมเรื่องที่เจ้าทำกับเขา แม่จะส่งคนไปตามเจ้ากลับมา แม่ไม่อยากเสียลูกทั้งสองคนในวันเดียว”46แล้วเรเบคาห์พูดกับอิสอัคว่า “ฉันเบื่อชีวิตเพราะผู้หญิงฮิตไทต์พวกนี้ ถ้ายาโคบแต่งงานกับผู้หญิงดินแดนนี้ จากผู้หญิงฮิตไทต์อย่างนี้ ฉันก็ไม่รู้จะอยู่ต่อไปทำไม”
เอซาวตอบว่า “ลูกอยู่นี่”2อิสอัคกล่าวว่า “ตอนนี้พ่อก็แก่แล้ว จะตายวันตายพรุ่งก็ไม่รู้3เจ้าจงเอาอาวุธของเจ้า คือลูกธนูและคันธนู แล้วออกไปที่ทุ่งกว้าง ล่าสัตว์ป่าให้พ่อ4แล้วทำอาหารรสดีแบบที่พ่อชอบ และนำมาให้พ่อกิน พ่อจะได้ให้พรเจ้าก่อนพ่อตาย”5ขณะที่อิสอัคพูดกับเอซาวลูกของเขาอยู่นั้น เรเบคาห์ก็ได้ยิน เมื่อเอซาวออกไปทุ่งกว้างเพื่อล่าสัตว์และนำกลับมา6เรเบคาห์ก็พูดกับยาโคบลูกชายของเธอว่า “แม่ได้ยินพ่อเจ้าพูดกับเอซาวพี่ชายเจ้าว่า7‘จงเอาเนื้อที่ล่ามาทำอาหารรสดีให้กิน พ่อจะได้ให้พรเจ้าต่อหน้าพระยาห์เวห์ก่อนพ่อตาย’8ลูกแม่ ฟังให้ดีและทำตามที่แม่สั่ง9ไปที่ฝูงสัตว์ คัดลูกแพะอย่างดีมาสองตัว แม่จะทำอาหารรสดีให้พ่อเจ้าอย่างที่เขาชอบ10แล้วเจ้าจงนำไปให้พ่อกิน เพื่อเขาจะได้ให้พรเจ้าก่อนตาย”11ยาโคบพูดกับเรเบคาห์แม่ของเขาว่า “แต่เอซาวพี่ชายของลูกนั้นมีขนดก ส่วนลูกมีผิวเกลี้ยง12ถ้าเกิดพ่อจับตัวลูก พ่อก็จะรู้ว่าลูกหลอกลวงท่าน และลูกจะถูกสาปแช่งแทนที่จะได้รับพร”13แม่พูดกับเขาว่า “ลูกแม่ ขอให้คำสาปแช่งนั้นตกอยู่กับแม่ จงทำตามที่แม่บอก ไปเอาลูกแพะมา”14ยาโคบจึงออกไปนำลูกแพะมาให้แม่ของเขา และแม่ก็ทำอาหารรสดีอย่างที่พ่อของเขาชอบ15แล้วเรเบคาห์หยิบเสื้อผ้าที่ดีที่สุดของเอซาว ลูกชายคนโตของเธอ ซึ่งมีอยู่ในบ้านมาสวมให้ยาโคบลูกคนเล็ก16เธอเอาหนังแพะหุ้มมือและคอที่เกลี้ยงเกลาของเขาด้วย17แล้วเธอก็ยื่นอาหารรสดีและขนมปังที่ทำให้กับยาโคบ18เขาก็ไปหาพ่อและพูดว่า “พ่อของลูก”
อิสอัคตอบว่า “มีอะไรหรือลูก เจ้าคือใคร”19ยาโคบบอกพ่อว่า “ลูกคือเอซาวลูกหัวปีของพ่อ ลูกทำตามที่พ่อสั่งแล้ว โปรดลุกขึ้นนั่งกินเนื้อที่ลูกหามาเถิด พ่อจะได้ให้พรลูก”20อิสอัคถามลูกชายว่า “ทำไมล่าสัตว์ได้เร็วนักล่ะลูก”
ยาโคบตอบว่า “ก็เพราะพระยาห์เวห์พระเจ้าของพ่อนำความสำเร็จมาให้ลูก”21แล้วอิสอัคพูดกับยาโคบว่า “ลูกพ่อ เข้ามาใกล้ๆ ให้พ่อคลำตัว จะได้รู้ว่าเจ้าเป็นเอซาวลูกของพ่อจริงหรือไม่”22ยาโคบเข้าไปใกล้อิสอัคพ่อของเขา อิสอัคจับตัวเขาแล้วพูดว่า “เสียงเป็นเสียงของยาโคบ แต่มือเป็นมือของเอซาว”23อิสอัคก็จำเขาไม่ได้ เพราะมือนั้นมีขนดก เหมือนมือของเอซาวพี่ชายเขา อิสอัคจึงเตรียมอวยพรเขา24อิสอัคถามว่า “เจ้าคือเอซาวลูกชายของพ่อจริงหรือ”
ยาโคบตอบว่า “ใช่”25อิสอัคจึงพูดว่า “ลูกพ่อ เอาเนื้อมาให้พ่อกินเถอะ พ่อจะได้ให้พรเจ้า”
ยาโคบยกอาหารมาให้ อิสอัคก็กิน ยาโคบนำเหล้าองุ่นใหม่มาให้ อิสอัคก็ดื่ม26จากนั้นอิสอัคพ่อของเขาก็พูดว่า “ลูกพ่อ มานี่สิและจูบพ่อ”27ยาโคบจึงเข้าไปจูบพ่อ เมื่ออิสอัคได้กลิ่นเสื้อผ้าที่เขาใส่ก็อวยพรเขาว่า“ใช่แล้ว กลิ่นลูกชายของเราเหมือนกลิ่นท้องทุ่งที่พระยาห์เวห์อวยพร28ขอพระเจ้าให้น้ำค้างจากฟ้าและแผ่นดินอุดมสมบูรณ์แก่เจ้าข้าวและเหล้าองุ่นใหม่มากมาย29ขอให้ชาติทั้งหลายรับใช้เจ้าและน้อมคำนับเจ้าจงเป็นนายเหนือพี่น้องของเจ้าให้ลูกชายของมารดาเจ้าน้อมคำนับเจ้าขอให้คนที่แช่งเจ้าถูกสาปแช่งและคนที่อวยพรเจ้าได้รับพร”30หลังจากอิสอัคอวยพรยาโคบจบแล้ว และยาโคบเพิ่งลาพ่อของเขา เอซาวพี่ชายเขาก็กลับมาจากการล่าสัตว์31เขาทำอาหารรสดีนำมาให้พ่อ แล้วพูดว่า “โปรดลุกขึ้นนั่งกินเนื้อที่ลูกหามาเถิด พ่อจะได้ให้พรลูก”32อิสอัคพ่อของเขาถามว่า “เจ้าเป็นใคร”
เขาตอบว่า “ลูกชายของพ่อ เอซาวลูกหัวปีของพ่อ”33อิสอัคก็ตัวสั่นรุนแรง พูดว่า “ใครกันที่ล่าเนื้อแล้วนำมาให้พ่อกิน พ่อเพิ่งกินไปก่อนเจ้ามา พ่ออวยพรเขาแล้ว และเขาจะได้รับพรแน่!”34เมื่อเอซาวได้ยินพ่อพูดเช่นนั้น เขาก็ร้องไห้เสียงดังด้วยความขมขื่น และพูดกับพ่อว่า “พ่อ ขออวยพรลูกด้วยเถิด!”35แต่อิสอัคพูดว่า “น้องชายของเจ้ามาหลอกเอาพรของเจ้าไปแล้ว”36เอซาวพูดว่า “เขาชื่อยาโคบ ก็ถูกแล้วไม่ใช่หรือ นี่เป็นครั้งที่สองที่เขาโกงลูก เขาเอาสิทธิ์ลูกหัวปีของลูกไป และคราวนี้ก็เอาพรของลูกไปอีก!” แล้วเขาถามว่า “พ่อไม่มีพรที่จะให้ลูกอีกเลยหรือ”37อิสอัคตอบเอซาวว่า “พ่อได้ตั้งให้เขาเป็นเจ้านายเหนือเจ้า ให้ญาติพี่น้องทั้งหมดของเขารับใช้เขา และให้เขาได้รับการเลี้ยงดูด้วยข้าวและเหล้าองุ่นใหม่ แล้วพ่อจะทำอะไรเพื่อเจ้าได้อีกเล่า ลูกพ่อ”38เอซาวพูดกับพ่อว่า “พ่อมีพรข้อเดียวเท่านั้นหรือ โปรดอวยพรลูกด้วย พ่อของลูก!” แล้วเอซาวก็ร้องไห้เสียงดัง39อิสอัคพ่อของเขาตอบว่า“บ้านของเจ้าจะห่างไกลจากแผ่นดินอุดมสมบูรณ์จากน้ำค้างจากฟ้าเบื้องบน40เจ้าจะมีชีวิตอยู่ด้วยดาบและจะรับใช้น้องของเจ้าแต่เมื่อเจ้าดิ้นรนทนไม่ไหวเจ้าจะเหวี่ยงแอกของเขาออกจากคอของเจ้า”41เอซาวแค้นยาโคบเพราะพรที่พ่อให้ไป เอซาวรำพึงว่า “วันไว้ทุกข์ให้พ่อก็ใกล้เข้ามาแล้ว ถึงตอนนั้นเราจะฆ่ายาโคบน้องชายของเรา”42เมื่อเรเบคาห์รู้ถึงสิ่งที่เอซาวลูกชายคนโตพูด เธอก็เรียกยาโคบลูกชายคนเล็กมาแล้วบอกว่า “เอซาวพี่ชายของเจ้ากำลังวางแผนจะฆ่าเจ้าเพื่อแก้แค้น43ลูกแม่ จงทำตามที่แม่บอก จงรีบหนีไปหาลาบันพี่ชายของแม่ที่ฮาราน44อยู่กับเขาสักพักจนกว่าพี่เจ้าจะคลายความโกรธลง45เมื่อพี่ชายของเจ้าหายโกรธ และลืมเรื่องที่เจ้าทำกับเขา แม่จะส่งคนไปตามเจ้ากลับมา แม่ไม่อยากเสียลูกทั้งสองคนในวันเดียว”46แล้วเรเบคาห์พูดกับอิสอัคว่า “ฉันเบื่อชีวิตเพราะผู้หญิงฮิตไทต์พวกนี้ ถ้ายาโคบแต่งงานกับผู้หญิงดินแดนนี้ จากผู้หญิงฮิตไทต์อย่างนี้ ฉันก็ไม่รู้จะอยู่ต่อไปทำไม”
Biblica, Inc.