เอเสเคียล7
จุดจบมาถึงแล้ว
1ถ้อยคำของพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าความว่า2“บุตรมนุษย์เอ๋ย พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตพูดแก่ดินแดนอิสราเอลดังนี้ว่า‘จุดจบ! จุดจบมาเหนือสี่มุมของแผ่นดินแล้ว3วาระสุดท้ายมาถึงเจ้าแล้วเราจะระบายความโกรธลงเหนือเจ้าเราจะพิพากษาเจ้าตามความประพฤติของเจ้าและจะตอบแทนการกระทำอันน่าชิงชังทั้งสิ้นของเจ้า4เราจะไม่เหลียวแลเจ้าด้วยความเอ็นดูสงสารหรือไว้ชีวิตเจ้าเราจะตอบแทนเจ้าให้สาสมกับความประพฤติและการกระทำอันน่าชิงชังในหมู่พวกเจ้าอย่างแน่นอนแล้วเจ้าจะรู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์’5พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตพูดดังนี้ว่า‘ภัยพิบัติ! ภัยพิบัติอย่างที่ไม่เคยได้ยินมาก่อน !มันจะมาถึง!6จุดจบมาถึงแล้ว!จุดจบมาถึงแล้ว!มันก่อตัวขึ้นมาเล่นงานเจ้ามันมาถึงแล้ว!7ความพินาศมาเหนือเจ้าเหนือเจ้าผู้อาศัยอยู่ในดินแดนถึงเวลาแล้ว! วันนั้นใกล้เข้ามาแล้ว!บนภูเขาทั้งหลายจะมีแต่ความโกลาหลอลหม่าน ไม่ใช่ความชื่นชมยินดี8เรากำลังจะระบายโทสะลงเหนือเจ้าและระบายความโกรธต่อเจ้าเราจะพิพากษาเจ้าตามความประพฤติของเจ้าและจะตอบแทนเจ้าให้สาสมกับการกระทำอันน่าชิงชังทั้งสิ้นของเจ้า9เราจะไม่เหลียวแลเจ้าด้วยความเอ็นดูสงสารหรือไว้ชีวิตเจ้าเราจะตอบแทนเจ้าให้สาสมกับความประพฤติและการกระทำอันน่าชิงชังในหมู่พวกเจ้า’เมื่อนั้นเจ้าจะรู้ว่าเราผู้เป็นพระยาห์เวห์นี่แหละที่ลงโทษพวกเจ้า10‘วันนั้นมาถึงแล้ว!มันมาถึงแล้ว!หายนะปะทุขึ้นแล้วไม้เรียวผลิดอกแล้วและความหยิ่งยโสก็เบ่งบาน!11ความทารุณก็เติบโตเป็น ไม้เรียวเพื่อลงโทษความชั่วร้ายไม่มีใครในชนชาตินั้นไม่มีสักคนในฝูงชนนั้นไม่มีทรัพย์สมบัติหรือสิ่งมีค่าเหลืออยู่เลย12เวลานั้นมาถึงแล้ว!วันนั้นมาถึงแล้ว!อย่าให้ผู้ซื้อลิงโลดอย่าให้ผู้ขายเศร้าโศกเพราะพระพิโรธอยู่เหนือกลุ่มชนทั้งหมด13ผู้ขายจะไม่ได้รับที่ดินซึ่งขายไปกลับคืนมาเป็นของตนตราบเท่าที่ทั้งสองฝ่ายยังมีชีวิตอยู่เพราะนิมิตเกี่ยวกับกลุ่มชนทั้งหมดจะไม่ผันแปรเนื่องจากบาปทั้งหลายของพวกเขาจึงไม่มีแม้สักคนจะรักษาชีวิตของตนไว้ได้14แม้พวกเขาเป่าแตรและเตรียมทุกสิ่งไว้พร้อมสรรพแต่ก็จะไม่มีใครออกรบเลยเพราะโทสะของเราตกอยู่แก่กลุ่มชนทั้งหมด15นอกกรุงคือสงครามในกรุงคือโรคระบาดและการกันดารอาหารผู้ที่อยู่ในท้องทุ่งก็ตายเพราะสงครามส่วนผู้ที่อยู่ในกรุงก็ถูกกลืนกินเพราะการกันดารอาหารและโรคระบาด16คนทั้งปวงที่หนีรอดชีวิตไปได้จะหนีไปอยู่ตามภูเขาเหมือนนกพิราบตามหุบเขาพวกเขาจะร้องครวญครางเพราะบาปของตน17มือทุกมือจะอ่อนเปลี้ยและเข่าทุกเข่าจะอ่อนปวกเปียกเหมือนน้ำ18พวกเขาจะสวมใส่ผ้ากระสอบและนุ่งห่มความอกสั่นขวัญแขวนทุกใบหน้าจะถูกปิดด้วยความอัปยศอดสูและทุกศีรษะจะถูกโกน19พวกเขาจะโยนเงินทิ้งตามถนนทองของพวกเขาจะมีค่าเท่ากับสิ่งโสโครกเงินและทองของพวกเขาจะไม่สามารถช่วยเขาให้รอดได้ในวันแห่งพระพิโรธของพระยาห์เวห์มันจะไม่ช่วยแก้หิวหรือช่วยให้อิ่มท้องเพราะมันทำให้พวกเขาสะดุดล้มลงในความบาป20พวกเขาภูมิใจในเพชรพลอยอันงดงามของตนและใช้มันทำรูปเคารพที่น่ารังเกียจพวกเขาใช้มันทำเทวรูปต่ำช้าดังนั้น เราจะทำให้มันให้กลายเป็นสิ่งที่เป็นมลทินกับพวกเขา21เราจะยกความมั่งคั่งของพวกเขาให้เป็นของปล้นแก่คนต่างชาติให้เป็นของเชลยแก่คนชั่วร้ายบนโลกผู้ที่จะทำให้มันเป็นมลทิน22เราจะเบือนหน้าหนีจากประชาชนและโจรจะย่ำยีสถานที่ที่เรารักพวกมันจะเข้ามาและจะทำให้ที่นั่นเป็นมลทิน23จงเตรียมโซ่ตรวน!เพราะแผ่นดินนองเลือดและกรุงนี้เต็มไปด้วยความโหดร้ายทารุณ24เราจะนำประชาชาติที่ชั่วร้ายที่สุดมาครอบครองบ้านเรือนของพวกเขาเราจะยุติความหยิ่งยโสของผู้มีอำนาจและสถานนมัสการของพวกเขาจะถูกทำให้เป็นมลทิน25เมื่อความหวาดหวั่นพรั่นพรึงมาถึงพวกเขาจะแสวงหาสันติภาพแต่ก็ไร้ประโยชน์26หายนะโหมกระหน่ำเข้ามาครั้งแล้วครั้งเล่าและมีข่าวลือระลอกแล้วระลอกเล่าพวกเขาจะพยายามหานิมิตจากผู้เผยพระวจนะคำสอนของปุโรหิตจากกฎบัญญัติจะหมดไปคำปรึกษาของบรรดาผู้อาวุโสจะสูญสิ้นไป27กษัตริย์จะคร่ำครวญเจ้านายจะคลุมกายด้วยความสิ้นหวังและประชาชนจะมือไม้สั่นเราจะจัดการกับพวกเขาตามความประพฤติของพวกเขาและเราจะพิพากษาพวกเขาตามมาตรฐานของพวกเขาเมื่อนั้นพวกเขาจะรู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์’ ”Biblica, Inc.