เอเสเคียล24

เยรูซาเล็ม​เป็น​หม้อ​หุงต้ม

1ใน​วันที่​สิบ​เดือน​ที่​สิบ​ของ​ปี​ที่​เก้า ถ้อยคำ​ของ​พระยาห์เวห์​มาถึง​ข้าพเจ้า​ว่า2“บุตร​มนุษย์​เอ๋ย จง​บันทึก​วัน​นี้​ไว้​เพราะ​กษัตริย์​บาบิโลน​ได้​ล้อม​เยรูซาเล็ม​วัน​นี้3จง​พูด​อุปมา​แก่​พวก​ที่​ชอบ​กบฏ​นี้​ว่า พระยาห์เวห์​องค์เจ้าชีวิต​พูด​ดังนี้​ว่า‘จง​ตั้ง​หม้อ​ขึ้นแล้ว​เท​น้ำ​ใส่4ใส่​ชิ้น​เนื้อ​ลง​ไปชิ้น​เนื้อ​ดี​ๆ ทั้งหมด​คือ​เนื้อ​สะโพก​และ​เนื้อ​สัน​ขา​หน้าจง​เลือก​เอา​กระดูก​ชิ้น​ที่​ดี​ที่สุด​ใส่​ให้​เต็ม​หม้อ5คัด​แกะ​ตัว​เยี่ยม​สุด​จาก​ฝูง​มาสุม​ฟืน​ใต้​หม้อ​เพื่อ​ต้ม​กระดูกต้ม​ให้​เดือดและ​เคี่ยว​กระดูก​ใน​หม้อ​นั้น’
6เพราะ​พระยาห์เวห์​องค์เจ้าชีวิต​พูด​ดังนี้​ว่า‘วิบัติ​แก่​เมือง​ซึ่ง​นอง​เลือดวิบัติ​แก่​หม้อ​ซึ่ง​บัดนี้​ตะกรัน​เขรอะไม่​หลุด​กะเทาะ​ออก​มา!จง​เอา​เนื้อ​ออก​มา​ที​ละ​ชิ้น​ๆจะ​เอา​ชิ้น​ไหน​มา​ก่อน​ก็​ได้
7เพราะ​เมือง​นี้​ทำ​ให้​เลือด​นอง​ไป​ทั่วเธอ​เท​ลง​บน​หิน​โล่ง​เตียนไม่​ได้​เท​ลง​บน​พื้นเพื่อ​ให้​ฝุ่น​กลบ​ไว้8เพื่อ​กระตุ้น​โทสะ​และ​การ​แก้แค้นเรา​จึง​ทิ้ง​เลือด​ของ​เธอ​บน​หิน​โล่ง​เตียนเพื่อ​เลือด​นั้น​จะ​ไม่​ถูก​กลบ’
9ฉะนั้น พระยาห์เวห์​องค์เจ้าชีวิต​พูด​ดังนี้​ว่า‘วิบัติ​แก่​เมือง​ซึ่ง​นอง​เลือด!เรา​ก็​จะ​สุม​ฟืน​เป็น​กอง​สูง​เช่น​กัน10ฉะนั้น จง​สุม​ฟืน​เข้า​ไปและ​จุด​ไฟใส่​เครื่องเทศ​ต่าง​ๆ​ลง​ไปต้ม​เนื้อ​จน​สุก​ดีและ​เคี่ยว​จน​กระดูก​ไหม้11แล้ว​วาง​หม้อ​เปล่า​บน​ถ่านจน​มัน​ร้อน​และ​ทองแดง​ระอุเพื่อ​ให้​มลทิน​ของ​มัน​ละลาย​ไปและ​ตะกรัน​หนา​จะ​ถูก​เผา​ไหม้​ไป​หมด12แต่ก็​เสีย​แรง​เปล่าแม้​ไฟ​จะ​ร้อนตะกรัน​หนา​ของ​มัน​ก็​ไม่​กะเทาะ​ไป
13ขี้​ตะกรัน​ของ​เจ้า​คือ​ความ​สำส่อน เพราะ​เรา​พยายาม​ชำระ​เจ้า แต่​เจ้า​ก็​ไม่​อาจ​ชำระ​จาก​มลทิน​ได้ เจ้า​จะ​ไม่​สะอาด​อีก​จนกว่า​โทสะ​ที่​เรา​มี​ต่อ​เจ้า​สงบ​ลง’
14เรา​ผู้​เป็น​พระยาห์เวห์​ได้​ลั่น​วาจา​ไว้ ถึง​เวลา​แล้ว​ที่​เรา​จะ​ลงมือ เรา​จะ​ไม่​ยั้ง​มือ เรา​จะ​ไม่​เห็น​ใจ​หรือ​เวทนา​สงสาร เจ้า​จะ​ถูก​พิพากษา​ตาม​การ​ประพฤติ​และ​การ​กระทำ​ของ​เจ้า พระยาห์เวห์​องค์เจ้าชีวิต​ประกาศ​ดังนั้น”

ภรรยา​ของ​เอเสเคียล​สิ้น​ชีวิต

15ถ้อยคำ​ของ​พระยาห์เวห์​มาถึง​ข้าพเจ้า​ว่า16“บุตร​มนุษย์​เอ๋ย เรา​จะ​พราก​แก้วตา​ดวงใจ​ของ​เจ้า​ไป​ใน​พริบตา​เดียว แต่​อย่า​คร่ำครวญ​ร่ำไห้​หรือ​หลั่ง​น้ำตา17จง​ถอน​ใจ​เงียบ​ๆ อย่า​ไว้ทุกข์​แก่​ผู้​ตาย จง​โพก​ผ้า​ไว้​และ​สวม​รองเท้า อย่า​เอา​ผ้า​คลุม​หนวด​เครา​หรือ​กิน​อาหาร​ตาม​ธรรมเนียม​ของ​ผู้​ไว้ทุกข์”
18ข้าพเจ้า​จึง​แจ้ง​คน​ทั้งหลาย​ตาม​นั้น​ใน​ตอน​เช้า ครั้น​ตกเย็น​ภรรยา​ของ​ข้าพเจ้า​ก็​สิ้น​ชีวิต เช้า​วัน​รุ่ง​ขึ้น​ข้าพเจ้า​จึง​ทำ​ตาม​ที่​พระเจ้า​สั่ง​ไว้
19คน​ทั้งหลาย​ก็​ถาม​ข้าพเจ้า​ว่า “จะ​ไม่​บอก​หรือ​ว่า​สิ่ง​เหล่า​นี้​เกี่ยวข้อง​กับ​พวก​เรา​อย่างไร ทำไม​ท่าน​จึง​ทำ​ตัว​แบบ​นี้”
20ข้าพเจ้า​จึง​พูด​กับ​พวก​เขา​ว่า “ถ้อยคำ​ของ​พระยาห์เวห์​มา​ถึง​ข้าพเจ้า​ดังนี้​ว่า21จง​พูด​กับ​ประชาชน​อิสราเอล​ว่า ‘พระยาห์เวห์​องค์เจ้าชีวิต​พูด​ดังนี้​ว่า เรา​จะ​ย่ำยี​สถาน​นมัสการ​ของ​เรา​อัน​เป็น​ที่​มั่น​ซึ่ง​เจ้า​ภูมิใจ และ​เป็น​แก้วตา​ดวงใจ​ที่​เจ้า​แสน​รัก​นั้น ลูกชาย​ลูกสาว​ที่​เจ้า​ทิ้ง​ไว้​เบื้อง​หลัง​จะ​ล้ม​ตาย​ด้วย​ดาบ22แล้ว​เจ้า​จะ​ทำ​เหมือน​ที่​เอเสเคียล​ได้​ทำ เจ้า​จะ​ไม่​เอา​ผ้า​คลุม​หนวด​เครา​หรือ​กิน​อาหาร​ตาม​ธรรมเนียม​ของ​ผู้​ไว้ทุกข์23เจ้า​จะ​โพก​ผ้า​และ​สวม​รองเท้า เจ้า​จะ​ไม่​คร่ำครวญ​หรือ​ร้องไห้ แต่​จะ​ทรุดโทรม​ไป​เพราะ ​บาป​ของ​เจ้า​และ​โอดครวญ​ด้วยกัน24เอเสเคียล​จะ​เป็น​หมาย​สำคัญ​แก่​เจ้า เจ้า​จะ​ทำ​อย่าง​ที่​เขา​ได้​ทำ เมื่อ​เหตุการณ์​นี้​เกิดขึ้น เจ้า​จะ​รู้​ว่า​เรา​คือ​พระยาห์เวห์​องค์เจ้าชีวิต’
25สำหรับ​เจ้า บุตร​มนุษย์​เอ๋ย ใน​วันที่​เรา​ริบ​ที่​มั่น​ของ​พวก​เขา​ไป อัน​เป็น​สิ่ง​ที่​พวก​เขา​ชื่นชม​และ​ภูมิใจ และ​เป็น​สิ่ง​ชื่น​ตา​ชื่นใจ​ใฝ่​ปรารถนา​ของ​พวก​เขา พร้อม​ทั้ง​ลูก​ชาย​ลูก​สาว​ของ​พวก​เขา​ด้วย26ใน​วัน​นั้น​ผู้​ลี้​ภัย​จะ​มา​แจ้ง​ข่าว​เจ้า27ถึง​ตอน​นั้น​ปาก​ของ​เจ้า​จะ​เปิด​ออก เจ้า​จะ​พูด​กับ​พวก​เขา​และ​จะ​ไม่​เป็น​ใบ้​อีก​ต่อไป ฉะนั้น​เจ้า​จะ​เป็น​หมาย​สำคัญ​แก่​พวก​เขา และ​พวก​เขา​จะ​รู้​ว่า​เรา​คือ​พระยาห์เวห์”

Biblica, Inc.

https://app.library.bible/content/a62f327aa0179709