อพยพ15
บทเพลงของโมเสสและมิเรียม
1โมเสสและชาวอิสราเอลจึงร้องเพลงนี้ถวายแด่พระยาห์เวห์ว่า“ข้าพเจ้าจะร้องเพลงถวายแด่พระยาห์เวห์เพราะพระองค์เป็นที่เทิดทูนสูงส่งพระองค์เหวี่ยงทั้งม้าและทหารม้าลงในทะเล2พระยาห์เวห์เป็นกำลังและปราการ ของข้าพเจ้าพระองค์ได้มาเป็นความรอดของข้าพเจ้าพระองค์เป็นพระเจ้าของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจะสรรเสริญพระองค์พระองค์เป็นพระเจ้าของบรรพบุรุษของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจะเทิดทูนพระองค์3พระยาห์เวห์เป็นนักรบนามของพระองค์คือพระยาห์เวห์4พระองค์เหวี่ยงรถม้าศึกและกองทัพของฟาโรห์ลงในทะเลนายทหารฝีมือดีที่สุดของฟาโรห์จมน้ำตายในทะเลแดง 5น้ำลึกหลากท่วมพวกเขาพวกเขาจมดิ่งลงในห้วงลึกเหมือนก้อนหินก้อนหนึ่ง6พระยาห์เวห์มือขวาของพระองค์มีฤทธิ์เดชน่าเกรงขามพระยาห์เวห์มือขวาของพระองค์ขยี้ศัตรูแหลกลาญ7ด้วยความยิ่งใหญ่สูงสุดของพระองค์พระองค์คว่ำพวกที่ตั้งตนเป็นปฏิปักษ์ต่อพระองค์พระองค์ระบายความโกรธเผาผลาญพวกเขาเหมือนไฟเผาตอข้าว8โดยพายุเกรี้ยวกราดที่พัดออกจากจมูกของพระองค์น้ำก็แยกตั้งขึ้นน้ำที่ซัดสาดตั้งตระหง่านดั่งกำแพงน้ำลึกตั้งขึ้นที่ใจกลางทะเล9ศัตรูโอ้อวดว่า‘ข้าจะรุกไล่พวกเขา ข้าจะตามพวกเขาทันแล้วเอาของที่ยึดได้มาแบ่งกันข้าจะกลืนกินพวกเขาข้าจะชักดาบออกมาและมือของข้าจะทำลายพวกเขา’10แต่พระองค์ระบายลมหายใจของพระองค์ทะเลก็ท่วมพวกเขาเขาจมดิ่งลงในห้วงน้ำใหญ่เหมือนก้อนตะกั่วจม11พระยาห์เวห์ในบรรดาพระทั้งปวงใครเล่าจะเสมอเหมือนพระองค์ผู้ใดเสมอเหมือนพระองค์ผู้ยิ่งใหญ่ในความบริสุทธิ์เกียรติสิริน่าครั่นคร้ามผู้ทำการมหัศจรรย์12พระองค์เหยียดมือขวาออกแผ่นดินโลกก็กลืนพวกศัตรูของพระองค์13โดยความรักมั่นคงของพระองค์พระองค์จะนำประชาชนที่ได้ไถ่ไว้พระองค์จะนำพวกเขาด้วยกำลังเข้าสู่ที่พำนักอันบริสุทธิ์ของพระองค์14ชนชาติทั้งหลายจะได้ยินและสะท้านกลัวความหวาดหวั่นจะจู่โจมชาวฟีลิสเตีย15บรรดาผู้นำของเอโดมจะขวัญหนีดีฝ่อผู้นำของโมอับจะตัวสั่นเทาประชาชน ชาวคานาอันจะจางหายไป16พวกเขาจะอกสั่นขวัญแขวนพระยาห์เวห์โดยกำลังแขนของพระองค์พวกเขาจะแน่นิ่งดั่งก้อนหินจนกว่าประชาชนของพระองค์จะผ่านไปจนกว่าประชาชนที่พระองค์ซื้อ ไว้จะผ่านไป17พระยาห์เวห์พระองค์จะนำประชาชนของพระองค์เข้าไปและปลูกไว้บนภูเขาอันเป็นกรรมสิทธิ์ของพระองค์คือสถานที่ซึ่งเป็นที่พำนักของพระองค์เองพระยาห์เวห์ สถานนมัสการที่มือของพระองค์ได้สถาปนาขึ้น18พระยาห์เวห์ครอบครองสืบๆ ไปเป็นนิตย์”19เมื่อม้า รถม้าศึก และพลม้า ของฟาโรห์บุกลงทะเลตามมา พระยาห์เวห์ทลายทำนบทะเลลงมาท่วมพวกเขา แต่ชาวอิสราเอลเดินบนทางแห้งข้ามทะเล20แล้วมิเรียมผู้เผยพระวจนะหญิงพี่สาวของอาโรนก็ถือรำมะนาออกมา แล้วสตรีทั้งปวงก็ถือรำมะนาตามมิเรียมออกมาร่ายรำกับเธอ21มิเรียมขับร้องว่า“จงร้องเพลงแด่พระยาห์เวห์เพราะพระองค์เป็นที่เทิดทูนสูงส่งพระองค์เหวี่ยงทั้งม้าและทหารม้าลงในทะเล”น้ำแห่งมาราห์และเอลิม
22จากนั้นโมเสสนำคนอิสราเอลเดินทางต่อไปจากทะเลแดงเคลื่อนเข้าสู่ทะเลทรายชูร์ ตลอดสามวันที่เดินทางในถิ่นทุรกันดาร พวกเขาไม่พบน้ำเลย23เมื่อพวกเขามาถึงมาราห์ พวกเขาดื่มน้ำไม่ได้เพราะน้ำที่นั่นมีรสขม (ที่นั่นจึงได้ชื่อว่ามาราห์ )24ดังนั้นประชาชนจึงบ่นโมเสสว่า “จะให้พวกเราเอาอะไรดื่ม”25แล้วโมเสสวิงวอนพระยาห์เวห์ และพระยาห์เวห์จึงสำแดงให้เขาเห็นไม้ท่อนหนึ่ง เขาโยนมันลงไปในน้ำ น้ำก็หายขมใช้ดื่มได้ที่มาราห์นี้เอง พระยาห์เวห์ออกกฎและคำสั่งต่างๆ สำหรับประชาชน และทดสอบพวกเขา26พระองค์พูดว่า “หากเจ้าตั้งใจฟังเสียงของพระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้า และทำสิ่งที่พระองค์เห็นชอบ ถ้าเจ้าเอาใจใส่ต่อคำสั่งและปฏิบัติตามกฎเกณฑ์ของพระองค์ เราจะไม่ให้โรคภัยไข้เจ็บซึ่งเกิดกับชาวอียิปต์นั้นเกิดกับเจ้า เพราะเราคือพระยาห์เวห์ผู้รักษาเจ้า”27แล้วพวกเขาก็มาถึงเอลิมซึ่งมีน้ำพุสิบสองแห่งและต้นอินทผลัมเจ็ดสิบต้น พวกเขาตั้งค่ายพักแรมที่ริมน้ำ
Biblica, Inc.