ปัญญาจารย์9
ปลายทางร่วมกันของทุกคน
1ข้าพเจ้าจึงได้พิเคราะห์สิ่งทั้งหมดนี้ และสรุปว่า ทั้งคนชอบธรรมและคนฉลาด และการกระทำของพวกเขาล้วนอยู่ในมือของพระเจ้า แต่ไม่มีใครรู้ว่าความรักหรือความเกลียดรอคอยพวกเขาอยู่2ทุกคนมีจุดหมายปลายทางเดียวกัน ไม่ว่าคนชอบธรรมหรือคนชั่ว คนดีหรือคนเลว คนไม่เป็นมลทินหรือคนเป็นมลทิน คนถวายเครื่องบูชาหรือคนไม่ถวายสิ่งที่เกิดขึ้นกับคนดีฉันใดก็เกิดขึ้นกับคนบาปฉันนั้นสิ่งที่เกิดขึ้นกับคนที่กล่าวคำสาบานฉันใดก็เกิดขึ้นกับคนที่กลัวจะสาบานฉันนั้น3นี่เป็นสิ่งเลวร้ายในทุกสิ่งที่เกิดขึ้นภายใต้ดวงอาทิตย์ คือทุกคนมีปลายทางเดียวกัน ยิ่งกว่านั้น จิตใจของผู้คนเต็มไปด้วยความชั่วร้ายและบ้าคลั่งตลอดชีวิต และจากนั้น พวกเขาก็ตายตามคนอื่นไป4มีความหวังสำหรับคนเป็นเท่านั้น แม้แต่สุนัขเป็นๆ ก็ยังดีกว่าราชสีห์ที่ตายแล้ว!5เพราะคนเป็นรู้ว่าตนจะต้องตายแต่คนตายไม่รู้อะไรเลยไม่มีรางวัลต่อไปแม้แต่ชื่อของเขาก็ถูกลืม6ความรัก ความเกลียด และความอิจฉาของเขาล้วนผ่านพ้นไปนานแสนนานและเขาไม่มีส่วนร่วมกับสิ่งใดๆที่เกิดขึ้นภายใต้ดวงอาทิตย์อีกต่อไป7ฉะนั้นไปเถิด ไปกินอาหารของท่านอย่างยินดี และดื่มเหล้าองุ่นของท่านด้วยใจเปรมปรีดิ์ เพราะพระเจ้าอนุญาตสิ่งที่ท่านทำแล้ว8จงสวมเสื้อผ้าสีขาวเสมอ และชโลมศีรษะด้วยน้ำมัน9จงมีความสุขกับภรรยาที่ท่านรัก ตลอดวันแห่งชีวิตอันอนิจจัง ซึ่งพระเจ้าให้แก่ท่านภายใต้ดวงอาทิตย์ เพราะนี่คือส่วนในชีวิตของท่าน และในการงานตรากตรำภายใต้ดวงอาทิตย์10มือของท่านหยิบจับอะไร ก็จงทำอย่างเต็มกำลัง เพราะในแดนคนตายที่ท่านกำลังจะไปนั้น ไม่มีการทำงานหรือการวางแผน ไม่มีความรู้หรือสติปัญญา11ข้าพเจ้าเห็นสิ่งอื่นอีกภายใต้ดวงอาทิตย์คือคนว่องไวไม่ชนะการวิ่งแข่งเสมอไปคนเข้มแข็งไม่ชนะศึกเสมอไปหรือใช่ว่าคนฉลาดจะได้อาหารใช่ว่าคนปราดเปรื่องจะได้ทรัพย์สมบัติและใช่ว่าผู้รู้จะได้รับความโปรดปรานแต่เวลาและโอกาสมาถึงพวกเขาทุกคน12ยิ่งกว่านั้นไม่มีใครรู้ว่าเวลาของตนจะมาถึงเมื่อไหร่เหมือนปลาติดอยู่ในอวนอันโหดร้ายหรือนกติดบ่วงผู้คนก็ติดกับดักช่วงเวลาแห่งความชั่วร้ายที่ตกใส่เขาโดยไม่คาดคิดสติปัญญาดีกว่าความโฉดเขลา
13และภายใต้ดวงอาทิตย์ ข้าพเจ้าเห็นแบบอย่างของสติปัญญาซึ่งข้าพเจ้าประทับใจมาก14มีเมืองเล็กๆ แห่งหนึ่งซึ่งมีคนอาศัยอยู่เพียงหยิบมือเดียว และกษัตริย์อำนาจองค์หนึ่งเข้ามาโจมตี และสร้างกำแพงมหึมาล้อมรอบเมืองไว้15ในเมืองนั้นมีชายยากจนคนหนึ่งแต่ฉลาด เขาช่วยเมืองนั้นไว้ด้วยสติปัญญา แต่ไม่มีใครระลึกถึงชายยากจนคนนั้น16ข้าพเจ้าจึงกล่าวว่า “สติปัญญาดีกว่าพละกำลัง” แต่สติปัญญาของชายยากจนก็โดนดูหมิ่น ทั้งคำพูดก็ไม่มีใครรับฟัง17ถ้อยคำแผ่วเบาของคนฉลาดน่าฟังยิ่งกว่าเสียงตะโกนของผู้นำในหมู่คนโง่18สติปัญญาเหนือกว่าอาวุธสงครามแต่คนบาปคนเดียวทำลายคนดีมากมายBiblica, Inc.