ปัญญาจารย์4
การกดขี่ การตรากตรำ การไร้มิตร
1ข้าพเจ้ามองดูและได้เห็นการกดขี่ทั้งปวงซึ่งเกิดขึ้นภายใต้ดวงอาทิตย์อีกครั้งข้าพเจ้าเห็นน้ำตาของคนที่ถูกกดขี่และไม่มีใครปลอบโยนพวกเขาอำนาจอยู่ในมือของคนที่กดขี่และไม่มีใครปลอบโยนพวกเขา2ข้าพเจ้าจึงประกาศว่าคนที่ตายไปแล้วมีความสุขกว่าคนเป็นซึ่งยังต้องมีชีวิตอยู่3แต่ดีกว่าคนทั้งสองจำพวกนั้นก็คือคนที่ไม่เคยเกิดมาที่ไม่เคยเห็นความชั่วร้ายที่ทำกันมาภายใต้ดวงอาทิตย์4และข้าพเจ้าได้เห็นว่า งานหนักและความสำเร็จทั้งสิ้นเกิดจากการอิจฉาคนอื่น นี่ก็อนิจจัง เหมือนวิ่งไล่ตามลม5คนโง่งอมืองอเท้าและทำลายตัวเอง6มีทรัพย์เพียงกำมือเดียวแต่มีความสงบสุขก็ดีกว่ามีเต็มสองมือแต่ต้องตรากตรำและคือวิ่งไล่ตามลม7ข้าพเจ้าได้เห็นอีกสิ่งที่อนิจจังภายใต้ดวงอาทิตย์8คือ ชายคนหนึ่งอยู่ตามลำพังไม่มีลูก ไม่มีพี่น้องเขาตรากตรำไม่จบสิ้นแต่ดวงตาของเขาก็ไม่พอใจทรัพย์สมบัติที่มีเขาถามตนเองว่า “ฉันตรากตรำไปเพื่อใครและฉันยอมเสียความสุขไปทำไม”นี่ก็อนิจจังเป็นเรื่องน่าสังเวช!9สองคนก็ดีกว่าคนเดียวเพราะจะได้รับผลตอบแทนจากการทำงานที่ดีกว่า10หากคนใดคนหนึ่งล้มลงอีกคนก็ช่วยให้เขาลุกขึ้นได้แต่สงสารคนที่ล้มลงและไม่มีใครช่วยให้ลุกขึ้น!11นอกจากนี้ หากสองคนนอนด้วยกัน ก็ได้ไออุ่นจากกันและกันแต่คนที่นอนอยู่คนเดียวจะอุ่นได้อย่างไร12ตัวคนเดียวอาจถูกปราบลงสองคนปกป้องกันได้เชือกสามเกลียวย่อมไม่ขาดง่ายๆความก้าวหน้าก็อนิจจัง
13เด็กหนุ่มยากจนแต่ฉลาด ก็ดีกว่ากษัตริย์ชราแต่โง่เขลา ที่ไม่ใส่ใจฟังคำเตือน14หนุ่มคนนั้นอาจไต่เต้ามาจากการเป็นคนคุกสู่การเป็นราชา หรืออาจเกิดเป็นคนยากจนในอาณาจักรของเขาเอง15ข้าพเจ้าเห็นบรรดาคนที่มีชีวิต และดำเนินอยู่ภายใต้ดวงอาทิตย์ติดตามเด็กหนุ่มคนนั้น ผู้สืบทอดบัลลังก์ของกษัตริย์16ใครต่อใครมาพบเขาไม่จบสิ้น แต่แล้วคนรุ่นต่อไปก็ขึ้นมาและไม่ยอมรับเขา นี่ก็อนิจจัง เหมือนวิ่งไล่ตามลมBiblica, Inc.