เฉลยธรรมบัญญัติ32
1ฟ้าสวรรค์เอ๋ย ฟังเถิดที่ข้าพเจ้าจะกล่าวแผ่นดินโลกเอ๋ย จงสดับวาจาจากปากของข้าพเจ้า2ขอให้คำสอนของข้าพเจ้าพรั่งพรูลงมาดั่งฝนและให้ถ้อยคำของข้าพเจ้าหยาดหยดมาดุจน้ำค้างเหมือนสายฝนโปรยปรายลงบนหญ้าอ่อนเหมือนฝนชุ่มรินรดพืชพันธุ์เขียวสด3ข้าพเจ้าจะประกาศนามของพระยาห์เวห์ขอสดุดีความยิ่งใหญ่ของพระเจ้าของเรา!4พระองค์เป็นพระศิลา กิจการของพระองค์สมบูรณ์พร้อมและวิถีทางของพระองค์ล้วนยุติธรรมพระเจ้าผู้สัตย์ซื่อผู้ไม่ทำสิ่งที่ผิดใดๆ เลยพระองค์ชอบธรรมและยุติธรรม5พวกเขาทำตัวเสื่อมทรามและไม่ได้เป็นลูกของพระองค์พวกเขาทำตัวน่าอับอายโดยเป็นคนรุ่นที่วิปริตและกลับกลอก6ท่านตอบสนองต่อพระยาห์เวห์เช่นนี้หรือประชาชนที่โง่เขลาเบาปัญญาพระเจ้าไม่ใช่พระบิดาพระผู้สร้างของท่าน ผู้ก่อร่างสร้างท่านขึ้นมาหรือ7จงระลึกถึงวันคืนเก่าก่อนคิดถึงชั่วอายุตั้งแต่อดีตนานมาถามพ่อของท่านดูเถิด เขาจะบอกท่านได้ถามพวกผู้อาวุโสเถิด พวกเขาจะอธิบายให้ท่านฟัง8เมื่อองค์ผู้สูงสุดมอบมรดกแก่ชนชาติต่างๆเมื่อพระองค์แบ่งแยกมวลมนุษยชาติพระองค์กำหนดเขตแดนสำหรับชนชาติทั้งหลายตามจำนวนบุตรทั้งหลายของอิสราเอล 9ส่วนของพระยาห์เวห์คือประชาชนของพระองค์ยาโคบคือส่วนกรรมสิทธิ์ของพระองค์10พระองค์พบเขาในถิ่นทุรกันดารที่ถูกทิ้งร้างและเต็มไปด้วยเสียงโหยหวนพระองค์ปกป้องและดูแลเขาพระองค์พิทักษ์เขาดั่งแก้วตาดวงใจของพระองค์11เหมือนนกอินทรีตะกุยรังของมันและบินร่อนอยู่เหนือลูกอ่อนกางปีกออกรองรับประคับประคองพาลูกบินไป12พระยาห์เวห์ผู้เดียวนำเขาไปไม่มีพระต่างด้าวอยู่กับเขา13พระองค์ทำให้เขาทะยานไปตามเบื้องสูงแห่งแผ่นดินและเลี้ยงดูเขาด้วยผลผลิตจากท้องทุ่งพระองค์บำรุงเลี้ยงเขาด้วยน้ำผึ้งจากศิลาและด้วยน้ำมันจากหินผา14ด้วยน้ำนมและนมข้นจากฝูงสัตว์และด้วยแพะแกะอ้วนพีกับแกะผู้ชั้นเยี่ยมแห่งบาชานและข้าวสาลีที่ดีที่สุดเขาดื่มน้ำองุ่นสีแดงก่ำที่มีฟอง15เยชูรูน อ้วนพีขึ้นก็พยศครั้นอิ่มหนำก็อ้วนใหญ่ ขนเป็นมันปลาบเขาทอดทิ้งพระเจ้าผู้สร้างเขาปฏิเสธพระศิลาพระผู้ช่วยให้รอดของตน16พวกเขายั่วยุให้พระองค์อิจฉาด้วยพระต่างด้าวของเขาและยั่วโทสะพระองค์ด้วยรูปเคารพอันน่าชิงชังทั้งหลาย17พวกเขาเซ่นสังเวยแก่พระเทียมเท็จซึ่งไม่ใช่พระเจ้าเป็นพระซึ่งเขาไม่เคยรู้จักพระซึ่งเพิ่งปรากฏพระซึ่งบรรพบุรุษของท่านไม่เกรงกลัว18ท่านได้ทอดทิ้งพระศิลาผู้ให้กำเนิดท่านท่านลืมพระเจ้าผู้ให้ท่านเกิดมา19พระยาห์เวห์เห็นสิ่งนี้และปฏิเสธพวกเขาเพราะว่าลูกชายลูกสาวของพระองค์ทำให้พระองค์โกรธ20พระองค์พูดว่า “เราจะซ่อนหน้าจากพวกเขาและดูว่าบั้นปลายของเขาจะเป็นเช่นใดเพราะเขาเป็นคนรุ่นที่นอกลู่นอกทางลูกหลานผู้ไม่สัตย์ซื่อ21เขาทำให้เราอิจฉาด้วยสิ่งที่ไม่ใช่พระและยั่วโทสะเราด้วยรูปเคารพไร้ค่าเราจะทำให้เขาอิจฉาโดยพวกที่ไม่ใช่ชนชาติเราจะยั่วเขาให้โกรธด้วยชนชาติหนึ่งที่ไม่มีความเข้าใจ22เพราะความโกรธเกรี้ยวของเราจุดเปลวไฟซึ่งเผาถึงก้นบึ้งของแดนมรณาไฟนั้นจะเผาผลาญโลกและพืชผลทั้งปวงและบันดาลให้ภูเขาทั้งหลายลุกเป็นไฟ”23“เราจะสุมหายนะลงเหนือพวกเขาและยิงธนูเข้าใส่พวกเขา24เราจะส่งการกันดารอาหารมาต่อสู้พวกเขาส่งโรคระบาดมาล้างผลาญและภัยพิบัติร้ายแรงมาเล่นงานพวกเขาเราจะส่งเขี้ยวเล็บของสัตว์ป่ามาทำร้ายพวกเขาส่งพิษของงูร้ายซึ่งเลื้อยมาในผงคลี25ตามท้องถนนมีคมดาบปลิดชีวิตลูกหลานของพวกเขาภายในบ้านมีความหวาดหวั่นพรั่นพรึงชายหนุ่มและหญิงสาวจะพินาศทั้งทารกและคนแก่ผมหงอก26เราพูดแล้วว่าเราจะกระจายพวกเขาออกไปและลบชื่อพวกเขาจากความทรงจำของมนุษยชาติ27แต่เราหวั่นคำถากถางของศัตรูเกรงว่าปฏิปักษ์จะเข้าใจผิดและพูดว่า ‘มือของพวกเราพิชิตชัยชนะพระยาห์เวห์ไม่ได้สิ่งทั้งหมดนี้’ ”28พวกเขาเป็นชนชาติที่ไร้ความคิดขาดความรอบรู้29ถ้าเพียงแต่พวกเขาฉลาดและเข้าใจเรื่องนี้และมองออกว่าบั้นปลายของตนจะเป็นเช่นใด!30คนเดียวจะไล่คนเป็นพันได้อย่างไรหรือสองคนทำให้คนเป็นหมื่นหนีเตลิดได้อย่างไรถ้าไม่ใช่เพราะพระศิลาของพวกเขาได้ขายพวกเขาเสียแล้วถ้าไม่ใช่เพราะพระยาห์เวห์มอบพวกเขาไว้แล้ว31เพราะศิลาของชนชาติอื่นๆ ไม่เหมือนพระศิลาของเราแม้ศัตรูของเราก็ยอมรับเช่นนั้น32เถาองุ่นของพวกเขามาจากเถาองุ่นแห่งโสโดมและจากท้องทุ่งแห่งโกโมราห์ผลองุ่นของพวกเขาเต็มไปด้วยยาพิษพวงองุ่นของพวกเขามีแต่ความขมขื่น33เหล้าองุ่นของพวกเขาคือพิษงูร้ายเป็นพิษร้ายของงูเห่า34“เราเก็บงำเรื่องนี้และประทับตราเก็บไว้ในคลังของเราไม่ใช่หรือ35การแก้แค้นเป็นหน้าที่ของเราเอง เราจะคืนสนองเมื่อถึงเวลาเท้าของพวกเขาจะลื่นไถลวันแห่งหายนะของพวกเขาใกล้เข้ามาแล้วและความย่อยยับจะถาโถมเข้าใส่พวกเขา”36พระยาห์เวห์จะพิพากษาประชาชนของพระองค์และพระองค์เอ็นดูผู้รับใช้ของพระองค์เมื่อพระองค์มองเห็นพละกำลังของพวกเขาเสื่อมลงและไม่มีใครหลงเหลืออยู่ ไม่ว่าทาสหรือไท 37พระองค์จะพูดว่า “พระทั้งหลายของพวกเขาไปไหนเสียเล่าศิลาที่พวกเขาลี้ภัยไปไหนเสียแล้ว38ไหนล่ะพระที่กินไขมันของเครื่องบูชาและดื่มเหล้าองุ่นของเครื่องดื่มบูชาของพวกเขาให้พระเหล่านั้นลุกขึ้นมาช่วยพวกเจ้าสิ!ให้พระเหล่านั้นมาให้ที่พักพิงแก่พวกเจ้าสิ!39จงดูเถิด เราเองนี่แหละคือผู้นั้น!ไม่มีพระอื่นใดนอกจากเราเราทำให้ตายและเราให้ชีวิตเราทำให้บาดเจ็บและเราจะรักษาให้หายและไม่มีผู้ใดช่วยให้พ้นมือของเราไปได้40เราชูมือขึ้นฟ้าและสาบานอย่างจริงจังว่าเราดำรงอยู่นิรันดร์ฉันใด41เมื่อเราลับดาบอันวาววับของเราและเมื่อเรากุมการพิพากษาไว้ในมือเราจะแก้แค้นศัตรูของเราและตอบแทนผู้ที่เกลียดชังเราฉันนั้น42เราจะทำให้ลูกศรของเราดื่มเลือดจนเมามายส่วนดาบของเราจะกินเนื้อคือเลือดเนื้อของผู้ถูกสังหารและเชลยศีรษะของบรรดาผู้นำของศัตรู”43ชนชาติทั้งหลายเอ๋ย จงชื่นชมยินดีร่วมกับประชาชนของพระองค์เถิด เพราะพระองค์จะแก้แค้นให้แก่โลหิตของผู้รับใช้ของพระองค์พระองค์จะล้างแค้นศัตรูของพระองค์และลบมลทินบาปให้แก่ดินแดนและประชาชนของพระองค์44โมเสสมากับโยชูวา ลูกชายของนูน กล่าวเนื้อเพลงทั้งบทนี้ให้ประชาชนฟัง45เมื่อโมเสสท่องข้อความให้อิสราเอลทั้งปวงฟังจบแล้ว46ก็กล่าวแก่พวกเขาว่า “จงจำใส่ใจทุกถ้อยคำที่ข้าพเจ้าได้ประกาศแก่ท่านอย่างหนักแน่นในวันนี้ เพื่อท่านจะสั่งให้ลูกหลานใส่ใจปฏิบัติตามทุกถ้อยคำในกฎบัญญัตินี้47กฎบัญญัตินี้ไม่ได้เป็นเพียงถ้อยคำที่พูดไปเปล่าๆ แต่เป็นชีวิตของท่าน โดยกฎบัญญัตินี้ท่านจะมีชีวิตอยู่ยาวนานในดินแดนซึ่งท่านกำลังจะข้ามแม่น้ำจอร์แดนไปครอบครอง”
โมเสสจะสิ้นชีวิตบนภูเขาเนโบ
48ในวันเดียวกันนั้นพระยาห์เวห์พูดกับโมเสสว่า49“จงขึ้นไปบนภูเขาเนโบในเทือกเขาอาบาริม ในโมอับตรงข้ามเมืองเยรีโค และมองดูคานาอัน ดินแดนซึ่งเรายกให้เป็นกรรมสิทธิ์แก่ชาวอิสราเอล50บนภูเขาที่เจ้าขึ้นไปนั้น เจ้าจะตายไปอยู่ร่วมกับญาติพี่น้องของเจ้า เช่นเดียวกับอาโรนพี่ชายของเจ้าซึ่งตายที่ภูเขาโฮร์และถูกรวบไปอยู่กับญาติพี่น้องของเขา51เพราะเจ้าทั้งสองไม่ได้ให้เกียรติเราต่อหน้าชาวอิสราเอลที่สายน้ำแห่งเมรีบาห์คาเดชในถิ่นทุรกันดารศิน และไม่ได้เชิดชูความบริสุทธิ์ของเราในท่ามกลางชาวอิสราเอล52ฉะนั้นเจ้าจะเห็นดินแดนนั้นแต่ไกล เจ้าจะไม่ได้เข้าไปในดินแดนซึ่งเราจะยกให้ประชาชนอิสราเอล”Biblica, Inc.