โคโลสี2
1ข้าพเจ้าอยากให้ท่านรู้ว่าข้าพเจ้ากำลังต่อสู้ดิ้นรนขนาดไหนเพื่อท่าน เพื่อพี่น้องที่เมืองเลาดีเซีย และเพื่อทุกคนที่ยังไม่เคยพบกันมาก่อน2เป้าหมายของข้าพเจ้าคือ ให้พวกเขาจะได้รับกำลังใจและเป็นหนึ่งเดียวกันในความรัก เพื่อพวกเขาจะมีความเชื่อมั่นอันเต็มเปี่ยมซึ่งเกิดจากความเข้าใจที่แท้จริง และจะได้รู้ถึงความล้ำลึกของพระเจ้าคือพระคริสต์3ซึ่งคลังสติปัญญาและความรู้ทั้งมวลซ่อนอยู่ในพระองค์4ข้าพเจ้าบอกอย่างนี้เพื่อไม่ให้ใครมาหลอกลวงท่านด้วยข้อโต้แย้งที่ฟังเหมือนจะมีเหตุผล5เพราะถึงแม้ตัวข้าพเจ้าไม่อยู่ แต่ใจก็อยู่กับท่าน และดีใจที่เห็นว่าท่านอยู่กันอย่างเรียบร้อย และมีความเชื่อมั่นคงในพระคริสต์
ความบริบูรณ์ฝ่ายวิญญาณในพระคริสต์
6ดังนั้นในเมื่อท่านได้รับพระเยซูคริสต์เป็นองค์พระผู้เป็นเจ้าแล้ว ก็จงดำเนินชีวิตในพระองค์ต่อไป7ด้วยการหยั่งรากและเติบโตขึ้นในพระองค์ มั่นคงในความเชื่อตามที่ได้รับการสอนมา และเต็มล้นด้วยการขอบพระคุณ8จงระวังอย่าให้ใครจับท่านเป็นทาสด้วยปรัชญาอันไร้แก่นสารและหลอกลวง ที่พึ่งพาธรรมเนียมของมนุษย์และพวกวิญญาณพื้นฐานของโลกนี้ แทนที่จะพึ่งพาพระคริสต์9เพราะในพระคริสต์ ความบริบูรณ์ทั้งสิ้นของพระเจ้าดำรงอยู่ในกายของพระองค์10และท่านได้รับความบริบูรณ์ในพระคริสต์ ผู้เป็นศีรษะเหนือเทพผู้มีฤทธิ์เดชและเทพผู้มีสิทธิอำนาจทั้งสิ้น11ในพระองค์ ท่านได้เข้าสุหนัตด้วย แต่ไม่ใช่ด้วยมือมนุษย์ ตัวตนทั้งหมดของท่านที่ปกครองโดยเนื้อหนัง ถูกขจัดออกไปเมื่อท่านเข้าสุหนัตโดย พระคริสต์12ท่านถูกฝังร่วมกับพระองค์ในพิธีบัพติศมา และได้ฟื้นขึ้นจากความตายกับพระองค์ด้วย โดยความเชื่อในการงานของพระเจ้าผู้ทำให้พระองค์ฟื้นขึ้นจากความตาย13เมื่อท่านตายแล้วในความบาปและเนื้อหนังซึ่งไม่ได้เข้าสุหนัต พระเจ้าทำให้ท่าน มีชีวิตร่วมกับพระคริสต์ พระองค์อภัยบาปทั้งสิ้นของเรา14พระองค์ยกเลิกสัญญาหนี้ที่ผูกมัด ต่อต้าน และลงโทษเรา พระองค์เอาไปตรึงไว้ที่ไม้กางเขน15พระเจ้าปลดอาวุธเทพผู้มีฤทธิ์เดชและเทพผู้มีสิทธิอำนาจลง พระองค์ประจานและเอาชนะเทพเหล่านี้โดยกางเขนนั้นอิสรภาพจากกฎเกณฑ์ของมนุษย์
16เพราะฉะนั้น อย่าให้ใครมาตัดสินท่านจากสิ่งที่ท่านกินหรือดื่ม หรือเรื่องเทศกาลทางศาสนา การฉลองขึ้นหนึ่งค่ำ หรือวันสะบาโต17สิ่งเหล่านี้เป็นเงาของสิ่งที่จะมาภายหลัง ส่วนความจริงแท้อยู่ในพระคริสต์18อย่าให้ใครที่ชื่นชอบการแสร้งถ่อมตนและการบูชาทูตสวรรค์ มาตัดสิทธิ์ท่าน คนเช่นนี้เพ้อพล่ามสิ่งที่ตนเห็น ผยองด้วยความคิดไร้สาระตามจิตฝ่ายเนื้อหนัง19พวกเขาเป็นร่างกายที่ไม่ได้ยึดติดกับพระองค์ผู้เป็นศีรษะซึ่งทำให้ร่างกายได้รับการบำรุงเลี้ยง และประสานไว้ด้วยข้อต่อกับเอ็นต่างๆ ร่างกายจึงเจริญเติบโตขึ้นตามที่พระเจ้าต้องการ20ในเมื่อท่านตายกับพระคริสต์พ้นจากพวกวิญญาณของโลกนี้แล้ว ทำไมยังอยู่ใต้กฎต่างๆ ราวกับว่าท่านยังเป็นของโลก21เช่น “ห้ามหยิบ! ห้ามชิม! ห้ามแตะต้อง!”22กฎเหล่านี้เกี่ยวกับสิ่งของที่ใช้แล้วก็หมดไป เป็นเพียงคำสั่งและคำสอนของมนุษย์เท่านั้น23ที่จริงกฎพวกนี้ก็ดูเหมือนมีปัญญา ซึ่งมนุษย์นมัสการตามแนวคิดของตนเอง พวกเขาเสแสร้งถ่อมตัวและทรมานร่างกายตนเอง แต่สิ่งเหล่านี้ไม่ได้ช่วยยับยั้งกิเลสตัณหาเลยBiblica, Inc.