กิจการของอัครทูต22
1“พ่อและพี่ชายทั้งหลาย โปรดฟังคำชี้แจงของข้าพเจ้า”2เมื่อพวกนั้นได้ยินเปาโลพูดเป็นภาษาอารเมคก็เงียบกริบ
แล้วเปาโลจึงพูดว่า3“ข้าพเจ้าเป็นยิว เกิดที่เมืองทาร์ซัสในแคว้นซิลีเซีย แต่เติบโตขึ้นในเมืองนี้ ข้าพเจ้าเป็นศิษย์ของกามาลิเอล และได้รับการอบรมอย่างถี่ถ้วนในกฎบัญญัติของบรรพบุรุษของเรา ข้าพเจ้ามีใจกระตือรือร้นเพื่อพระเจ้าเช่นเดียวกับพวกท่านในวันนี้4ข้าพเจ้าเคยข่มเหงพวกผู้ติดตาม ‘ทางนั้น’ จนตาย จับทั้งผู้ชายและผู้หญิงแล้วโยนเข้าคุก5มหาปุโรหิตกับสมาชิกสภาทั้งหมดเป็นพยานได้ ข้าพเจ้าถึงกับขอให้พวกเขาออกจดหมายไปถึงชาวยิวในเมืองดามัสกัส แล้วไปที่นั่นเพื่อจับคนพวกนี้เป็นนักโทษ ให้มารับโทษที่เยรูซาเล็ม6ประมาณเที่ยง ตอนเกือบจะถึงดามัสกัส ทันใดนั้นก็มีแสงเจิดจ้าจากฟ้าสว่างวาบรอบตัวข้าพเจ้า7ข้าพเจ้าล้มลงกับพื้นและได้ยินเสียงพูดว่า ‘เซาโล! เซาโล! เจ้าข่มเหงเราทำไม’8ข้าพเจ้าถามว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้า พระองค์เป็นใคร’
พระองค์ตอบว่า ‘เราคือเยซูแห่งนาซาเร็ธผู้ที่เจ้ากำลังข่มเหง’9คนที่ไปด้วยกันเห็นแสงสว่างนั้น แต่ไม่เข้าใจเสียงที่พูดกับข้าพเจ้า10ข้าพเจ้าถามว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้า ข้าพเจ้าควรทำอย่างไร’
องค์พระผู้เป็นเจ้าพูดว่า ‘จงลุกขึ้น เข้าไปในดามัสกัส ที่นั่นจะมีคนบอกสิ่งที่มอบหมายให้เจ้าทำ’11คนที่ไปด้วยจูงมือข้าพเจ้าพาเข้าดามัสกัส เพราะแสงจ้านั้นทำให้ข้าพเจ้าตาบอด12มีชายคนหนึ่งชื่ออานาเนียมาหาข้าพเจ้า เขาเคร่งครัดในกฎบัญญัติ และเป็นที่นับถือของชาวยิวที่นั่นมาก13เขายืนข้างๆ ข้าพเจ้าและพูดว่า ‘พี่เซาโล มองเห็นได้อีกเถิด!’ วินาทีนั้นเอง ข้าพเจ้าก็มองเห็นเขา14แล้วเขาพูดว่า ‘พระเจ้าของบรรพบุรุษของเราได้เลือกท่านให้รู้ความประสงค์ของพระองค์ ให้ได้เห็นองค์ผู้ชอบธรรม และให้ได้ยินเสียงของพระองค์15ท่านจะเป็นพยานของพระองค์กับทุกคนถึงสิ่งที่ท่านได้เห็นและได้ยิน16แต่ตอนนี้ท่านมัวรีรออะไร ลุกขึ้น รับบัพติศมา ล้างบาปของท่าน และร้องเรียกนามของพระองค์’17เมื่อกลับมาเยรูซาเล็ม ขณะกำลังอธิษฐานอยู่ในวิหาร ข้าพเจ้าก็เข้าสู่ภวังค์18และเห็นองค์พระผู้เป็นเจ้าพูดว่า ‘เร็วเข้า! ออกไปจากเยรูซาเล็มเดี๋ยวนี้ เพราะคนที่นี่จะไม่เชื่อคำพยานของเจ้าเกี่ยวกับเรา’19ข้าพเจ้าตอบว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้า คนเหล่านี้รู้อยู่ว่าข้าพเจ้าไปตามธรรมศาลา เพื่อจับคนที่เชื่อพระองค์ขังคุกและเฆี่ยนตี20เมื่อสเทเฟนผู้พลีชีพเพื่อความเชื่อ ถูกฆ่า ข้าพเจ้าก็ยืนอยู่ที่นั่น เห็นดีด้วย ทั้งยังเฝ้าเสื้อผ้าให้พวกที่ฆ่าเขา’21แล้วองค์พระผู้เป็นเจ้าจึงพูดกับข้าพเจ้าว่า ‘ไปเถิด เราจะส่งเจ้าไปไกล ไปหาคนที่ไม่ใช่ยิว’ ”
เปาโลตอบว่า “ใช่”28นายพันจึงว่า “เราต้องจ่ายเงินมากทีเดียวกว่าจะได้สัญชาติโรมัน”
เปาโลตอบว่า “แต่ข้าพเจ้าเป็นพลเมืองโรมันโดยกำเนิด”29พวกที่กำลังจะไต่สวนเปาโลจึงถอยไปทันที นายพันเองก็ตกใจ เมื่อรู้ว่าได้ล่ามโซ่เปาโลซึ่งเป็นพลเมืองโรมัน
แล้วเปาโลจึงพูดว่า3“ข้าพเจ้าเป็นยิว เกิดที่เมืองทาร์ซัสในแคว้นซิลีเซีย แต่เติบโตขึ้นในเมืองนี้ ข้าพเจ้าเป็นศิษย์ของกามาลิเอล และได้รับการอบรมอย่างถี่ถ้วนในกฎบัญญัติของบรรพบุรุษของเรา ข้าพเจ้ามีใจกระตือรือร้นเพื่อพระเจ้าเช่นเดียวกับพวกท่านในวันนี้4ข้าพเจ้าเคยข่มเหงพวกผู้ติดตาม ‘ทางนั้น’ จนตาย จับทั้งผู้ชายและผู้หญิงแล้วโยนเข้าคุก5มหาปุโรหิตกับสมาชิกสภาทั้งหมดเป็นพยานได้ ข้าพเจ้าถึงกับขอให้พวกเขาออกจดหมายไปถึงชาวยิวในเมืองดามัสกัส แล้วไปที่นั่นเพื่อจับคนพวกนี้เป็นนักโทษ ให้มารับโทษที่เยรูซาเล็ม6ประมาณเที่ยง ตอนเกือบจะถึงดามัสกัส ทันใดนั้นก็มีแสงเจิดจ้าจากฟ้าสว่างวาบรอบตัวข้าพเจ้า7ข้าพเจ้าล้มลงกับพื้นและได้ยินเสียงพูดว่า ‘เซาโล! เซาโล! เจ้าข่มเหงเราทำไม’8ข้าพเจ้าถามว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้า พระองค์เป็นใคร’
พระองค์ตอบว่า ‘เราคือเยซูแห่งนาซาเร็ธผู้ที่เจ้ากำลังข่มเหง’9คนที่ไปด้วยกันเห็นแสงสว่างนั้น แต่ไม่เข้าใจเสียงที่พูดกับข้าพเจ้า10ข้าพเจ้าถามว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้า ข้าพเจ้าควรทำอย่างไร’
องค์พระผู้เป็นเจ้าพูดว่า ‘จงลุกขึ้น เข้าไปในดามัสกัส ที่นั่นจะมีคนบอกสิ่งที่มอบหมายให้เจ้าทำ’11คนที่ไปด้วยจูงมือข้าพเจ้าพาเข้าดามัสกัส เพราะแสงจ้านั้นทำให้ข้าพเจ้าตาบอด12มีชายคนหนึ่งชื่ออานาเนียมาหาข้าพเจ้า เขาเคร่งครัดในกฎบัญญัติ และเป็นที่นับถือของชาวยิวที่นั่นมาก13เขายืนข้างๆ ข้าพเจ้าและพูดว่า ‘พี่เซาโล มองเห็นได้อีกเถิด!’ วินาทีนั้นเอง ข้าพเจ้าก็มองเห็นเขา14แล้วเขาพูดว่า ‘พระเจ้าของบรรพบุรุษของเราได้เลือกท่านให้รู้ความประสงค์ของพระองค์ ให้ได้เห็นองค์ผู้ชอบธรรม และให้ได้ยินเสียงของพระองค์15ท่านจะเป็นพยานของพระองค์กับทุกคนถึงสิ่งที่ท่านได้เห็นและได้ยิน16แต่ตอนนี้ท่านมัวรีรออะไร ลุกขึ้น รับบัพติศมา ล้างบาปของท่าน และร้องเรียกนามของพระองค์’17เมื่อกลับมาเยรูซาเล็ม ขณะกำลังอธิษฐานอยู่ในวิหาร ข้าพเจ้าก็เข้าสู่ภวังค์18และเห็นองค์พระผู้เป็นเจ้าพูดว่า ‘เร็วเข้า! ออกไปจากเยรูซาเล็มเดี๋ยวนี้ เพราะคนที่นี่จะไม่เชื่อคำพยานของเจ้าเกี่ยวกับเรา’19ข้าพเจ้าตอบว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้า คนเหล่านี้รู้อยู่ว่าข้าพเจ้าไปตามธรรมศาลา เพื่อจับคนที่เชื่อพระองค์ขังคุกและเฆี่ยนตี20เมื่อสเทเฟนผู้พลีชีพเพื่อความเชื่อ ถูกฆ่า ข้าพเจ้าก็ยืนอยู่ที่นั่น เห็นดีด้วย ทั้งยังเฝ้าเสื้อผ้าให้พวกที่ฆ่าเขา’21แล้วองค์พระผู้เป็นเจ้าจึงพูดกับข้าพเจ้าว่า ‘ไปเถิด เราจะส่งเจ้าไปไกล ไปหาคนที่ไม่ใช่ยิว’ ”
เปาโลพลเมืองโรมัน
22ฝูงชนฟังเปาโลถึงตอนนี้ก็ร้องตะโกนว่า “กำจัดเขาจากแผ่นดิน! เขาสมควรตาย!”23ขณะที่พวกเขากำลังร้องตะโกน เหวี่ยงเสื้อคลุมออกและซัดฝุ่นขึ้นไปในอากาศ24นายพันสั่งให้นำเปาโลไปในค่ายทหาร ให้เฆี่ยนและไต่สวนว่า ทำไมผู้คนจึงตะโกนใส่เขาอย่างนั้น25เมื่อพวกเขาจับเปาโลมัดกับเสาเพื่อจะเฆี่ยน เปาโลก็พูดกับนายร้อยที่ยืนอยู่ตรงนั้นว่า “การเฆี่ยนพลเมืองโรมันที่ยังไม่ได้ถูกตัดสินว่ามีความผิด นี่ถูกต้องตามกฎหมายหรือ”26เมื่อนายร้อยได้ยินอย่างนั้นก็ไปรายงานนายพัน และถามว่า “ท่านกำลังจะทำอะไร ชายคนนี้เป็นพลเมืองโรมัน”27นายพันไปหาเปาโลและถามว่า “จงบอกเรา เจ้าเป็นพลเมืองโรมันหรือ”เปาโลตอบว่า “ใช่”28นายพันจึงว่า “เราต้องจ่ายเงินมากทีเดียวกว่าจะได้สัญชาติโรมัน”
เปาโลตอบว่า “แต่ข้าพเจ้าเป็นพลเมืองโรมันโดยกำเนิด”29พวกที่กำลังจะไต่สวนเปาโลจึงถอยไปทันที นายพันเองก็ตกใจ เมื่อรู้ว่าได้ล่ามโซ่เปาโลซึ่งเป็นพลเมืองโรมัน
เปาโลต่อหน้าสภาแซนเฮดริน
30นายพันอยากรู้ให้แน่ชัดว่าทำไมพวกยิวกล่าวหาเปาโล วันรุ่งขึ้นจึงสั่งปล่อยตัวเขา และเรียกประชุมพวกหัวหน้าปุโรหิตกับทั้งสภาแซนเฮดริน จากนั้นก็นำเปาโลมายืนอยู่ต่อหน้าพวกเขาBiblica, Inc.