กิจการของอัครทูต13
1ตอนนี้คริสตจักรในเมืองอันทิโอกมีผู้เผยพระวจนะและอาจารย์ได้แก่ บารนาบัส สิเมโอนหรือที่มีอีกชื่อว่านิเกอร์ ลูสิอัสชาวไซรีน มานาเอน (ผู้ที่เติบโตขึ้นมาพร้อมกับเฮโรดเจ้าเมือง) และเซาโล2ขณะที่พวกเขากำลังนมัสการองค์พระผู้เป็นเจ้าและอดอาหาร พระวิญญาณบริสุทธิ์ก็พูดว่า “จงแยกบารนาบัสกับเซาโลไว้สำหรับงานที่เราเรียกให้เขาทำ”3หลังจากอดอาหารและอธิษฐานแล้ว พวกเขาวางมือบนบารนาบัสและเซาโล แล้วส่งทั้งสองออกไป
ทันใดนั้นหมอกและความมืดเข้ามาปกคลุมเอลีมาส และเขาเริ่มคลำหาคนจูงมือ12เมื่อผู้ว่าเห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ก็เกิดความเชื่อเพราะอัศจรรย์ใจในคำสอนเรื่ององค์พระผู้เป็นเจ้า
หลังจากนั้นพระเจ้าได้ให้พวกผู้วินิจฉัยมาปกครองพวกเขา จนถึงสมัยของผู้เผยพระวจนะซามูเอล21จากนั้นประชาชนขอร้องให้มีกษัตริย์ พระองค์จึงมอบซาอูลลูกชายของคีชจากเผ่าเบนยามิน ให้ปกครองอยู่สี่สิบปี22หลังจากปลดซาอูล พระเจ้าตั้งดาวิดขึ้นเป็นกษัตริย์ และพระองค์ยืนยันเกี่ยวกับดาวิดว่า ‘เราได้พบว่าดาวิดลูกชายของเจสซีเป็นคนที่เราพอใจยิ่งนัก เขาจะทำทุกสิ่งที่เราต้องการ’23จากเชื้อสายของดาวิดนี้เอง พระเจ้านำพระเยซูพระผู้ช่วยให้รอดมาให้ชนอิสราเอลตามสัญญา24ก่อนที่พระเยซูมา ยอห์นประกาศเรื่องการกลับใจ และการรับบัพติศมาให้คนอิสราเอลทั้งหมด25เมื่อยอห์นทำงานใกล้สำเร็จแล้วก็พูดว่า ‘ท่านคิดว่าข้าพเจ้าเป็นใคร ข้าพเจ้าไม่ใช่ผู้ที่ท่านหา แต่ผู้หนึ่งจะมาหลังจากข้าพเจ้า ซึ่งข้าพเจ้าไม่คู่ควรแม้แต่จะแก้เชือกรองเท้าของพระองค์’26พี่น้องลูกหลานของอับราฮัม และท่านที่ไม่ใช่ยิวผู้ยำเกรงพระเจ้า เรื่องราวแห่งความรอดนี้ก็ส่งมาเพื่อพวกเรา27ชาวเยรูซาเล็มและผู้มีอำนาจปกครอง เขาไม่รู้ว่าพระเยซูเป็นผู้ใด แต่ที่พวกเขาประณามพระองค์ ก็เป็นไปตามคำของผู้เผยพระวจนะ ที่อ่านกันทุกวันสะบาโต28ทั้งๆ ที่หาเหตุให้รับโทษประหารไม่ได้เลย เขาก็ยังขอให้ปีลาตฆ่าพระองค์29เมื่อพวกเขาทำทุกอย่างตามที่มีเขียนไว้เกี่ยวกับพระองค์แล้ว เขาก็นำร่างลงจากไม้กางเขน และวางไว้ในอุโมงค์30แต่พระเจ้าให้พระองค์ฟื้นจากความตาย31และพวกที่เคยเดินทางกับพระองค์จากกาลิลีมาเยรูซาเล็ม ได้เห็นพระองค์เป็นเวลาหลายวัน ตอนนี้พวกเขาเป็นพยานเรื่องของพระองค์กับประชาชนของเรา32เราขอแจ้งข่าวประเสริฐกับท่าน คือ สิ่งที่พระเจ้าได้สัญญากับบรรพบุรุษของเราไว้33พระองค์ได้ทำให้เกิดขึ้น เพื่อพวกเราที่เป็นลูกหลาน ด้วยการให้พระเยซูฟื้นขึ้นตามที่เขียนในสดุดีบทที่สองว่า‘เจ้าเป็นลูกของเราวันนี้เราได้เป็นพ่อของเจ้า’ 34พระเจ้าให้พระองค์ฟื้นจากความตายเพื่อจะไม่เน่าเปื่อยเลย ดังที่พระเจ้าได้กล่าวว่า‘เราจะให้พรบริสุทธิ์และมั่นคง ที่เราสัญญาไว้กับดาวิดแก่พวกเจ้า’ 35และอีกตอนหนึ่งว่า‘พระองค์จะไม่ปล่อยให้องค์บริสุทธิ์ของพระองค์เน่าเปื่อย’ 36เมื่อดาวิดรับใช้ตามประสงค์ของพระเจ้าในชั่วอายุของเขาแล้ว เขาก็ล่วงหลับไป ถูกฝังไว้กับบรรพบุรุษ และร่างกายของเขาก็เน่าสลายไป37แต่ผู้ที่พระเจ้าให้ฟื้นขึ้นนั้นไม่เน่าเปื่อย38ฉะนั้น เพื่อนทั้งหลาย ข้าพเจ้าอยากให้ท่านรู้ว่า โดยทางพระเยซูนี้เอง บาปจึงได้รับการอภัย นี่คือข้อความที่พระเจ้าให้ประกาศกับท่าน39ทุกคนที่เชื่อในพระองค์ถูกนับว่าเป็นผู้ชอบธรรม พ้นจากโทษบาปทุกอย่าง ซึ่งกฎบัญญัติของโมเสสทำไม่ได้40ระวังให้ดี อย่าให้สิ่งที่ผู้เผยพระวจนะได้กล่าวไว้เกิดขึ้นกับท่าน คือ41‘ดูเถิด เจ้าคนช่างเยาะเย้ยจงสงสัยและพินาศไปเพราะเราจะทำบางสิ่งในยุคของเจ้าซึ่งเจ้าจะไม่มีวันเชื่อถึงแม้ว่ามีใครบอกเจ้า’ ”42ขณะที่เปาโลกับบารนาบัสกำลังออกจากธรรมศาลา คนที่นั่นเชิญให้เขาสอนเรื่องนี้ในวันสะบาโตถัดไป43พอประชุมเสร็จแล้ว คนยิวและไม่ใช่ยิวที่มานับถือศาสนายิวหลายคน เดินตามเปาโลกับบารนาบัสไป ทั้งสองพูดคุยกับพวกเขา และกำชับให้อยู่ในพระคุณของพระเจ้าต่อไป44ในวันสะบาโตต่อมาคนเกือบทั้งเมืองพากันฟังพระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้า45พวกยิวพอเห็นฝูงชนก็อิจฉา เริ่มพูดให้ร้ายและต่อต้านสิ่งที่เปาโลพูด46เปาโลกับบารนาบัสตอบอย่างกล้าหาญว่า “เราต้องประกาศพระวจนะของพระเจ้าให้พวกท่านก่อน แต่ในเมื่อท่านปฏิเสธและไม่เห็นว่าตัวเองคู่ควรกับชีวิตนิรันดร์ เราก็จะไปหาคนที่ไม่ใช่ยิว47เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าบัญชาเราไว้ว่า‘เราทำให้เจ้า เป็นแสงสว่างให้คนที่ไม่ใช่ยิวเพื่อเจ้า จะนำความรอดไปจนถึงสุดแผ่นดินโลก’ ”48พวกคนที่ไม่ใช่ยิวพอได้ยินก็ดีใจ ยกย่องพระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้า และทุกคนที่กำหนดไว้ให้มีชีวิตนิรันดร์ก็เชื่อ49พระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้าเผยแพร่ไปทั่วเขตแคว้น50แต่พวกผู้นำยิวยุยงสตรีชนชั้นสูงผู้ยำเกรงพระเจ้า และบุรุษที่เป็นผู้นำในเมืองนั้น ให้ข่มเหงและไล่เปาโลกับบารนาบัสออกจากเขตแคว้นนั้น51ทั้งสองจึงสะบัดฝุ่นออกจากเท้าเพื่อเป็นการเตือนพวกเขา แล้วไปที่อิโคนียูม52พวกสาวกก็เต็มด้วยความยินดีและด้วยพระวิญญาณบริสุทธิ์
บนเกาะไซปรัส
4พระวิญญาณบริสุทธิ์ให้ทั้งสองลงไปที่เมืองเซลูเคีย แล้วนั่งเรือต่อไปยังเกาะไซปรัส5เมื่อถึงเมืองซาลามิส พวกเขาก็ประกาศพระวจนะของพระเจ้าในธรรมศาลาของพวกยิว ยอห์นก็อยู่ช่วยเขาด้วย6เมื่อพวกเขาเดินทางทั่วเกาะจนถึงเมืองปาโฟส ที่นั่นพวกเขาพบนักอาคมชาวยิวชื่อบารเยซูซึ่งเป็นผู้เผยพระวจนะเท็จ7บารเยซูเป็นคนของผู้ว่าราชการผู้เฉลียวฉลาดชื่อเสอร์จีอัสพอลัส ผู้ว่าส่งคนมาเชิญบารนาบัสกับเซาโล เพราะเขาอยากฟังพระวจนะของพระเจ้า8แต่เอลีมาสนักอาคม (เพราะชื่อบารเยซูมีความหมายอย่างนั้น) ขัดขวางพวกเขา และพยายามหันเหผู้ว่า เพื่อไม่ให้เกิดความเชื่อ9แล้วเซาโลที่มีอีกชื่อว่าเปาโลก็เต็มไปด้วยพระวิญญาณบริสุทธิ์ เขาจ้องไปที่เอลีมาสและพูดว่า10“เจ้าเป็นลูกของมาร ที่เต็มไปด้วยการหลอกลวงและเล่ห์เหลี่ยม เป็นศัตรูของทุกสิ่งที่ถูกต้อง เจ้าจะไม่หยุดบิดเบือนวิถีอันถูกต้องขององค์พระผู้เป็นเจ้าเลยหรือ11ตอนนี้มือขององค์พระผู้เป็นเจ้าจะลงโทษเจ้า เจ้าจะตาบอด มองไม่เห็นแสงตะวันช่วงหนึ่ง”ทันใดนั้นหมอกและความมืดเข้ามาปกคลุมเอลีมาส และเขาเริ่มคลำหาคนจูงมือ12เมื่อผู้ว่าเห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ก็เกิดความเชื่อเพราะอัศจรรย์ใจในคำสอนเรื่ององค์พระผู้เป็นเจ้า
ที่เมืองอันทิโอกแคว้นปิสิเดีย
13เปาโลกับพวกนั่งเรือจากเมืองปาโฟสไปที่เมืองเปอร์กาในแคว้นปัมฟีเลีย ที่นั่นยอห์นแยกจากพวกเขาและกลับไปยังเยรูซาเล็ม14จากเปอร์กาพวกเขาเดินทางต่อไปยังอันทิโอกในปิสิเดีย ในวันสะบาโตก็เข้าไปนั่งในธรรมศาลาของพวกยิว15หลังจากอ่านหนังสือกฎบัญญัติและหนังสือผู้เผยพระวจนะแล้ว พวกหัวหน้าธรรมศาลาก็ให้คนมาบอกว่า “พี่น้อง ถ้าท่านมีคำพูดให้กำลังใจคนที่มาประชุมก็เชิญพูดเถิด”16เปาโลยืนขึ้นโบกมือแล้วกล่าวว่า “ชนอิสราเอลและท่านที่ไม่ใช่ยิวผู้นมัสการพระเจ้า โปรดฟังข้าพเจ้า17พระเจ้าของชนชาติอิสราเอลเลือกบรรพบุรุษของเรา ให้เจริญรุ่งเรืองขณะที่ยังอยู่ในอียิปต์ พระองค์นำเขาออกจากประเทศนั้นด้วยฤทธิ์เดชอันยิ่งใหญ่18พระองค์อดทนกับความประพฤติ ของพวกเขาตลอดสี่สิบปีในถิ่นทุรกันดาร19พระองค์ทำลายเจ็ดชนชาติในคานาอัน และมอบดินแดนของพวกเขาให้กับอิสราเอลเป็นมรดก20เหตุการณ์ทั้งหมดนี้เกิดในช่วง 450 ปีหลังจากนั้นพระเจ้าได้ให้พวกผู้วินิจฉัยมาปกครองพวกเขา จนถึงสมัยของผู้เผยพระวจนะซามูเอล21จากนั้นประชาชนขอร้องให้มีกษัตริย์ พระองค์จึงมอบซาอูลลูกชายของคีชจากเผ่าเบนยามิน ให้ปกครองอยู่สี่สิบปี22หลังจากปลดซาอูล พระเจ้าตั้งดาวิดขึ้นเป็นกษัตริย์ และพระองค์ยืนยันเกี่ยวกับดาวิดว่า ‘เราได้พบว่าดาวิดลูกชายของเจสซีเป็นคนที่เราพอใจยิ่งนัก เขาจะทำทุกสิ่งที่เราต้องการ’23จากเชื้อสายของดาวิดนี้เอง พระเจ้านำพระเยซูพระผู้ช่วยให้รอดมาให้ชนอิสราเอลตามสัญญา24ก่อนที่พระเยซูมา ยอห์นประกาศเรื่องการกลับใจ และการรับบัพติศมาให้คนอิสราเอลทั้งหมด25เมื่อยอห์นทำงานใกล้สำเร็จแล้วก็พูดว่า ‘ท่านคิดว่าข้าพเจ้าเป็นใคร ข้าพเจ้าไม่ใช่ผู้ที่ท่านหา แต่ผู้หนึ่งจะมาหลังจากข้าพเจ้า ซึ่งข้าพเจ้าไม่คู่ควรแม้แต่จะแก้เชือกรองเท้าของพระองค์’26พี่น้องลูกหลานของอับราฮัม และท่านที่ไม่ใช่ยิวผู้ยำเกรงพระเจ้า เรื่องราวแห่งความรอดนี้ก็ส่งมาเพื่อพวกเรา27ชาวเยรูซาเล็มและผู้มีอำนาจปกครอง เขาไม่รู้ว่าพระเยซูเป็นผู้ใด แต่ที่พวกเขาประณามพระองค์ ก็เป็นไปตามคำของผู้เผยพระวจนะ ที่อ่านกันทุกวันสะบาโต28ทั้งๆ ที่หาเหตุให้รับโทษประหารไม่ได้เลย เขาก็ยังขอให้ปีลาตฆ่าพระองค์29เมื่อพวกเขาทำทุกอย่างตามที่มีเขียนไว้เกี่ยวกับพระองค์แล้ว เขาก็นำร่างลงจากไม้กางเขน และวางไว้ในอุโมงค์30แต่พระเจ้าให้พระองค์ฟื้นจากความตาย31และพวกที่เคยเดินทางกับพระองค์จากกาลิลีมาเยรูซาเล็ม ได้เห็นพระองค์เป็นเวลาหลายวัน ตอนนี้พวกเขาเป็นพยานเรื่องของพระองค์กับประชาชนของเรา32เราขอแจ้งข่าวประเสริฐกับท่าน คือ สิ่งที่พระเจ้าได้สัญญากับบรรพบุรุษของเราไว้33พระองค์ได้ทำให้เกิดขึ้น เพื่อพวกเราที่เป็นลูกหลาน ด้วยการให้พระเยซูฟื้นขึ้นตามที่เขียนในสดุดีบทที่สองว่า‘เจ้าเป็นลูกของเราวันนี้เราได้เป็นพ่อของเจ้า’ 34พระเจ้าให้พระองค์ฟื้นจากความตายเพื่อจะไม่เน่าเปื่อยเลย ดังที่พระเจ้าได้กล่าวว่า‘เราจะให้พรบริสุทธิ์และมั่นคง ที่เราสัญญาไว้กับดาวิดแก่พวกเจ้า’ 35และอีกตอนหนึ่งว่า‘พระองค์จะไม่ปล่อยให้องค์บริสุทธิ์ของพระองค์เน่าเปื่อย’ 36เมื่อดาวิดรับใช้ตามประสงค์ของพระเจ้าในชั่วอายุของเขาแล้ว เขาก็ล่วงหลับไป ถูกฝังไว้กับบรรพบุรุษ และร่างกายของเขาก็เน่าสลายไป37แต่ผู้ที่พระเจ้าให้ฟื้นขึ้นนั้นไม่เน่าเปื่อย38ฉะนั้น เพื่อนทั้งหลาย ข้าพเจ้าอยากให้ท่านรู้ว่า โดยทางพระเยซูนี้เอง บาปจึงได้รับการอภัย นี่คือข้อความที่พระเจ้าให้ประกาศกับท่าน39ทุกคนที่เชื่อในพระองค์ถูกนับว่าเป็นผู้ชอบธรรม พ้นจากโทษบาปทุกอย่าง ซึ่งกฎบัญญัติของโมเสสทำไม่ได้40ระวังให้ดี อย่าให้สิ่งที่ผู้เผยพระวจนะได้กล่าวไว้เกิดขึ้นกับท่าน คือ41‘ดูเถิด เจ้าคนช่างเยาะเย้ยจงสงสัยและพินาศไปเพราะเราจะทำบางสิ่งในยุคของเจ้าซึ่งเจ้าจะไม่มีวันเชื่อถึงแม้ว่ามีใครบอกเจ้า’ ”42ขณะที่เปาโลกับบารนาบัสกำลังออกจากธรรมศาลา คนที่นั่นเชิญให้เขาสอนเรื่องนี้ในวันสะบาโตถัดไป43พอประชุมเสร็จแล้ว คนยิวและไม่ใช่ยิวที่มานับถือศาสนายิวหลายคน เดินตามเปาโลกับบารนาบัสไป ทั้งสองพูดคุยกับพวกเขา และกำชับให้อยู่ในพระคุณของพระเจ้าต่อไป44ในวันสะบาโตต่อมาคนเกือบทั้งเมืองพากันฟังพระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้า45พวกยิวพอเห็นฝูงชนก็อิจฉา เริ่มพูดให้ร้ายและต่อต้านสิ่งที่เปาโลพูด46เปาโลกับบารนาบัสตอบอย่างกล้าหาญว่า “เราต้องประกาศพระวจนะของพระเจ้าให้พวกท่านก่อน แต่ในเมื่อท่านปฏิเสธและไม่เห็นว่าตัวเองคู่ควรกับชีวิตนิรันดร์ เราก็จะไปหาคนที่ไม่ใช่ยิว47เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าบัญชาเราไว้ว่า‘เราทำให้เจ้า เป็นแสงสว่างให้คนที่ไม่ใช่ยิวเพื่อเจ้า จะนำความรอดไปจนถึงสุดแผ่นดินโลก’ ”48พวกคนที่ไม่ใช่ยิวพอได้ยินก็ดีใจ ยกย่องพระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้า และทุกคนที่กำหนดไว้ให้มีชีวิตนิรันดร์ก็เชื่อ49พระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้าเผยแพร่ไปทั่วเขตแคว้น50แต่พวกผู้นำยิวยุยงสตรีชนชั้นสูงผู้ยำเกรงพระเจ้า และบุรุษที่เป็นผู้นำในเมืองนั้น ให้ข่มเหงและไล่เปาโลกับบารนาบัสออกจากเขตแคว้นนั้น51ทั้งสองจึงสะบัดฝุ่นออกจากเท้าเพื่อเป็นการเตือนพวกเขา แล้วไปที่อิโคนียูม52พวกสาวกก็เต็มด้วยความยินดีและด้วยพระวิญญาณบริสุทธิ์
Biblica, Inc.