2ซามูเอล19
1เมื่อมีคนมาบอกโยอาบว่า “กษัตริย์กำลังร่ำไห้และคร่ำครวญถึงอับซาโลม”2และเมื่อทั้งกองทัพได้ยินว่า “กษัตริย์กำลังเศร้าโศกเสียใจเรื่องลูกชาย” ความปลื้มปีติในชัยชนะใหญ่หลวงในวันนั้นก็กลับกลายเป็นความโศกสลด3ทั้งกองทัพค่อยๆ เคลื่อนเข้าสู่กรุงอย่างเงียบเหงาเหมือนคนที่เข้ามาอย่างอับอายเพราะหนีจากการรบ4ดาวิดซบหน้าลงกับมือคร่ำครวญว่า “อับซาโลมลูกของพ่อ! อับซาโลมลูกของพ่อ ลูกของพ่อ!”5โยอาบจึงเข้าไปในบ้านเพื่อไปหากษัตริย์ เขาพูดว่า “วันนี้ท่านทำให้คนของท่าน ผู้ได้ปกป้องชีวิตของท่านรวมทั้งชีวิตของลูกชาย ลูกสาว ภรรยา และสนมไว้นั้นรู้สึกอัปยศอดสู6ท่านรักอาลัยพวกที่ชิงชังท่าน แต่เกลียดชังคนที่รักท่าน ในวันนี้ท่านแสดงให้เห็นชัดว่าบรรดานายทัพ และเหล่าทหารล้วนไม่มีความหมายอะไรเลยสำหรับท่าน หากอับซาโลมมีชีวิตอยู่และพวกข้าพเจ้าตายไปหมด ท่านคงจะพอใจ7บัดนี้ขอออกไปให้กำลังใจแก่พวกทหาร ข้าพเจ้าขอสาบานโดยอ้างพระยาห์เวห์ว่า หากท่านไม่ไปจะไม่เหลือพวกเขาแม้แต่คนเดียวในคืนนี้ นี่จะเป็นสิ่งเลวร้ายสำหรับท่าน ยิ่งกว่าที่ท่านเคยประสบภัยพิบัติใดมาตลอดชีวิต”8กษัตริย์จึงออกไปนั่งอยู่ที่ประตูเมือง และเมื่อมีคนมาบอกเหล่าทหารว่า “กษัตริย์นั่งอยู่ที่ประตูเมือง” พวกเขาก็พากันมาอยู่ต่อหน้ากษัตริย์
ขณะเดียวกันคนอิสราเอลก็หนีกลับบ้านของตน
ชาวยูดาห์พากันมาที่กิลกาลเพื่อพบกษัตริย์และนำเขาข้ามแม่น้ำจอร์แดน16ฝ่ายชิเมอีลูกชายของเกรา คนเบนยามินจากบาฮูริมรีบรุดมาสมทบกับคนยูดาห์เพื่อพบกษัตริย์ดาวิด17คนที่มากับชิเมอีคือคนเบนยามินหนึ่งพันคน พร้อมทั้งศิบาผู้ดูแลบ้านเรือนของซาอูล ลูกชายทั้งสิบห้าคนและคนใช้ยี่สิบคนของศิบา พวกเขารีบรุดมายังแม่น้ำจอร์แดนที่กษัตริย์อยู่18พวกเขากุลีกุจอพาคนในครอบครัวของกษัตริย์ข้ามฟาก และทำสิ่งใดๆ ให้ตามที่กษัตริย์ปรารถนา
เมื่อชิเมอีลูกชายของเกราข้ามแม่น้ำจอร์แดนมา เขาหมอบกราบลงต่อหน้ากษัตริย์ดาวิด19และพูดว่า “ขอเจ้านายโปรดอภัยโทษแก่ข้าพเจ้า และอย่าจดจำความผิดพลาดที่ผู้รับใช้ของท่านทำเมื่อครั้งที่ท่านออกจากเยรูซาเล็มเลย20เพราะผู้รับใช้สำนึกว่าได้ทำบาปไปแล้ว ข้าพเจ้าจึงมาที่นี่ในวันนี้เป็นคนแรกสุดของเผ่าโยเซฟที่มาพบกษัตริย์ผู้เป็นเจ้านายของข้าพเจ้า”21อาบีชัยลูกชายของเศรุยาห์พูดว่า “ชิเมอีไม่สมควรตายหรอกหรือที่ได้บังอาจแช่งด่ากษัตริย์ที่พระยาห์เวห์เจิมตั้งไว้”22ดาวิดพูดว่า “ลูกชายของเศรุยาห์เอ๋ย เจ้าเกี่ยวข้องอะไรกับเรื่องนี้ เจ้ามีสิทธิ์อะไรมาก้าวก่าย! ควรหรือที่จะมีใครในอิสราเอลถูกประหารในวันนี้ ข้าไม่รู้หรือว่าวันนี้ข้าคือกษัตริย์ของอิสราเอล”23แล้วกษัตริย์จึงพูดกับชิเมอีว่า “ข้าไว้ชีวิตเจ้า” และสาบานรับรอง24เมฟีโบเชทหลานชายของซาอูลก็มาพบกษัตริย์ด้วย เขาไม่ได้ดูแลเท้าหรือซักเสื้อผ้าหรือขริบเคราเลยตั้งแต่วันที่กษัตริย์จากไปจวบจนกลับมาโดยสวัสดิภาพ25เมื่อเมฟีโบเชทเดินทางจากเยรูซาเล็มมาพบ กษัตริย์ถามว่า “เมฟีโบเชท ทำไมเจ้าจึงไม่ไปกับข้า”26เขาพูดว่า “กษัตริย์ผู้เป็นเจ้านายของข้าพเจ้า เพราะข้าพเจ้าขาพิการจึงสั่งศิบาว่า ‘จงจัดอานลาให้ข้าพเจ้าได้ไปกับกษัตริย์’ แต่ศิบาทรยศ27เขาใส่ร้ายหาว่าข้าพเจ้าไม่ยอมไป แต่ท่านเป็นเหมือนทูตของพระเจ้า ขอทำต่อข้าพเจ้าตามที่เห็นชอบเถิด28เชื้อสายทั้งหมดของปู่ข้าพเจ้า ไม่สมควรได้รับสิ่งใดจากท่านนอกจากความตาย แต่ท่านกลับให้เกียรติร่วมโต๊ะกินอาหาร ดังนั้นควรหรือที่ข้าพเจ้าจะปริปากขออะไรจากกษัตริย์อีก”29ดาวิดพูดว่า “จะพูดให้มากความไปทำไม เจ้ากับศิบาจงแบ่งที่ดินกัน”30เมฟีโบเชทพูดว่า “ให้เขาเอาไปทั้งหมดเถิด ในเมื่อท่านกลับมาโดยปลอดภัยเช่นนี้แล้ว”31บารซิลลัยชาวกิเลอาดก็มาจากเมืองโรเกลิมด้วยเพื่อตามข้ามแม่น้ำจอร์แดนพร้อมกับกษัตริย์และส่งเขาจากที่นั่น32บารซิลลัยชรามาก อายุได้แปดสิบปีแล้ว เขาได้นำเสบียงอาหารมาให้ขณะกษัตริย์พักอยู่ที่มาหะนาอิม เพราะเขาร่ำรวยมาก33กษัตริย์พูดกับบารซิลลัยว่า “ข้ามมาอยู่กับข้าที่กรุงเยรูซาเล็มเถิด ข้าจะดูแลท่านเอง”34แต่บารซิลลัยตอบว่า “ข้าพเจ้าจะอยู่ไปได้อีกกี่ปีหรือที่ข้าพเจ้าจะตามกษัตริย์ไปยังกรุงเยรูซาเล็ม35บัดนี้ข้าพเจ้าอายุแปดสิบปีแล้ว อะไรดีไม่ดีจะแยกแยะได้หรือ กินดื่มอะไรจะลิ้มรสได้หรือ เสียงนักร้องชายหญิงจะได้ยินหรือ ควรหรือที่ผู้รับใช้ของท่านจะไปเพิ่มภาระให้แก่ท่าน36ข้าพเจ้าจะขอตามข้ามแม่น้ำจอร์แดนไปเท่านั้น ท่านจะปูนบำเหน็จให้ทำไมเล่า37ข้าพเจ้าขอกลับไปตายที่บ้านเกิดเมืองนอน ใกล้ๆ อุโมงค์ฝังศพของพ่อแม่ แต่นี่คือคิมฮามผู้รับใช้ของท่าน ขอให้เขาตามท่านไป ขอปฏิบัติต่อเขาตามที่เห็นชอบเถิด”38กษัตริย์ดาวิดพูดว่า “คิมฮามจะไปกับข้า ข้าจะปฏิบัติต่อเขาตามที่ท่านเห็นสมควร สิ่งใดที่ท่านปรารถนาจากข้า ข้าจะทำให้ท่าน”39ดังนั้นประชาชนทั้งหมดจึงข้ามแม่น้ำจอร์แดน แล้วกษัตริย์ก็ข้ามไป กษัตริย์จูบและให้พรแก่บารซิลลัย แล้วบารซิลลัยก็กลับบ้าน40เมื่อกษัตริย์ข้ามไปยังกิลกาล และคิมฮามตามเขาไปด้วย กำลังพลยูดาห์ทั้งหมดและทหารอิสราเอลครึ่งหนึ่งคอยอยู่ที่นั่นแล้ว41แล้วคนอิสราเอลทั้งหมดมาพบกษัตริย์และพูดว่า “เหตุใดพี่น้องชาวยูดาห์จึงชิงตัดหน้าเชิญกษัตริย์กับคนในครอบครัวและกองกำลังทั้งหมดของกษัตริย์ข้ามแม่น้ำจอร์แดนไปก่อน”42คนยูดาห์ทั้งหมดโต้ตอบว่า “เราทำเช่นนั้นก็เพราะกษัตริย์เกี่ยวโยงใกล้ชิดกับพวกเรา ทำไมเรื่องแค่นี้พวกท่านต้องโกรธด้วย เรากินเสบียงใดๆ ของกษัตริย์หรือ มีสิ่งใดที่เราฉกฉวยมาเป็นของตนหรือ”43คนอิสราเอลโต้กลับว่า “พวกเรามีสิทธิ์ในองค์กษัตริย์สิบส่วน ดังนั้นเราจึงมีสิทธิ์ในกษัตริย์ดาวิดมากกว่าพวกท่าน อย่างนั้นแล้วทำไมพวกท่านไม่ไว้หน้าพวกเรา เราเป็นพวกแรกใช่ไหมที่พูดถึงเรื่องการเชิญกษัตริย์กลับมา”
แต่คนยูดาห์อ้างสิทธิ์ของตนอย่างหนักแน่นยิ่งกว่าคนอิสราเอล
ขณะเดียวกันคนอิสราเอลก็หนีกลับบ้านของตน
ดาวิดกลับกรุงเยรูซาเล็ม
9ผู้คนถกเถียงกันทั่วทุกเผ่าของอิสราเอลว่า “กษัตริย์ได้ช่วยกู้เราให้พ้นจากมือของศัตรู ช่วยเราให้พ้นจากมือของชาวฟีลิสเตีย แต่บัดนี้เขาหนีออกจากประเทศเพื่อเอาชีวิตรอดจากอับซาโลม10และอับซาโลมผู้ที่พวกเราเจิมตั้งให้ปกครองเรา ก็สิ้นชีวิตแล้วในสงคราม ทำไมเราไม่มาพูดถึงเรื่องเชิญกษัตริย์กลับมา”11กษัตริย์ดาวิดส่งข่าวไปถึงปุโรหิตศาโดกและปุโรหิตอาบียาธาร์ว่า “จงถามบรรดาผู้อาวุโสของยูดาห์ว่า ‘ทำไมท่านเป็นพวกสุดท้ายที่เชิญกษัตริย์กลับวังของพระองค์ เพราะว่ากษัตริย์ได้ยินสิ่งที่พวกท่านพูดกันทั่วอิสราเอล12พวกท่านเป็นญาติพี่น้อง เป็นเลือดเนื้อเชื้อไขเดียวกันแท้ๆ ทำไมจึงกลายเป็นพวกสุดท้ายที่มาเชิญกษัตริย์กลับ’13และให้ไปบอกอามาสาว่า ‘เจ้าก็เป็นเลือดเนื้อเชื้อไขเดียวกับข้าไม่ใช่หรือ ขอพระเจ้าจัดการกับข้าอย่างสาหัส หากเจ้าไม่ได้เป็นแม่ทัพของข้าแทนโยอาบไปตลอดชีวิต’ ”14ดาวิดชนะใจบรรดาคนยูดาห์ ดังนั้นพวกเขาจึงมีมติเป็นเอกฉันท์ พวกเขาส่งถ้อยคำถึงกษัตริย์ว่า “ขอกลับมาหาพวกข้าพเจ้า ทั้งตัวท่านและบรรดาคนของท่านด้วย”15กษัตริย์จึงกลับและมาถึงแม่น้ำจอร์แดนชาวยูดาห์พากันมาที่กิลกาลเพื่อพบกษัตริย์และนำเขาข้ามแม่น้ำจอร์แดน16ฝ่ายชิเมอีลูกชายของเกรา คนเบนยามินจากบาฮูริมรีบรุดมาสมทบกับคนยูดาห์เพื่อพบกษัตริย์ดาวิด17คนที่มากับชิเมอีคือคนเบนยามินหนึ่งพันคน พร้อมทั้งศิบาผู้ดูแลบ้านเรือนของซาอูล ลูกชายทั้งสิบห้าคนและคนใช้ยี่สิบคนของศิบา พวกเขารีบรุดมายังแม่น้ำจอร์แดนที่กษัตริย์อยู่18พวกเขากุลีกุจอพาคนในครอบครัวของกษัตริย์ข้ามฟาก และทำสิ่งใดๆ ให้ตามที่กษัตริย์ปรารถนา
เมื่อชิเมอีลูกชายของเกราข้ามแม่น้ำจอร์แดนมา เขาหมอบกราบลงต่อหน้ากษัตริย์ดาวิด19และพูดว่า “ขอเจ้านายโปรดอภัยโทษแก่ข้าพเจ้า และอย่าจดจำความผิดพลาดที่ผู้รับใช้ของท่านทำเมื่อครั้งที่ท่านออกจากเยรูซาเล็มเลย20เพราะผู้รับใช้สำนึกว่าได้ทำบาปไปแล้ว ข้าพเจ้าจึงมาที่นี่ในวันนี้เป็นคนแรกสุดของเผ่าโยเซฟที่มาพบกษัตริย์ผู้เป็นเจ้านายของข้าพเจ้า”21อาบีชัยลูกชายของเศรุยาห์พูดว่า “ชิเมอีไม่สมควรตายหรอกหรือที่ได้บังอาจแช่งด่ากษัตริย์ที่พระยาห์เวห์เจิมตั้งไว้”22ดาวิดพูดว่า “ลูกชายของเศรุยาห์เอ๋ย เจ้าเกี่ยวข้องอะไรกับเรื่องนี้ เจ้ามีสิทธิ์อะไรมาก้าวก่าย! ควรหรือที่จะมีใครในอิสราเอลถูกประหารในวันนี้ ข้าไม่รู้หรือว่าวันนี้ข้าคือกษัตริย์ของอิสราเอล”23แล้วกษัตริย์จึงพูดกับชิเมอีว่า “ข้าไว้ชีวิตเจ้า” และสาบานรับรอง24เมฟีโบเชทหลานชายของซาอูลก็มาพบกษัตริย์ด้วย เขาไม่ได้ดูแลเท้าหรือซักเสื้อผ้าหรือขริบเคราเลยตั้งแต่วันที่กษัตริย์จากไปจวบจนกลับมาโดยสวัสดิภาพ25เมื่อเมฟีโบเชทเดินทางจากเยรูซาเล็มมาพบ กษัตริย์ถามว่า “เมฟีโบเชท ทำไมเจ้าจึงไม่ไปกับข้า”26เขาพูดว่า “กษัตริย์ผู้เป็นเจ้านายของข้าพเจ้า เพราะข้าพเจ้าขาพิการจึงสั่งศิบาว่า ‘จงจัดอานลาให้ข้าพเจ้าได้ไปกับกษัตริย์’ แต่ศิบาทรยศ27เขาใส่ร้ายหาว่าข้าพเจ้าไม่ยอมไป แต่ท่านเป็นเหมือนทูตของพระเจ้า ขอทำต่อข้าพเจ้าตามที่เห็นชอบเถิด28เชื้อสายทั้งหมดของปู่ข้าพเจ้า ไม่สมควรได้รับสิ่งใดจากท่านนอกจากความตาย แต่ท่านกลับให้เกียรติร่วมโต๊ะกินอาหาร ดังนั้นควรหรือที่ข้าพเจ้าจะปริปากขออะไรจากกษัตริย์อีก”29ดาวิดพูดว่า “จะพูดให้มากความไปทำไม เจ้ากับศิบาจงแบ่งที่ดินกัน”30เมฟีโบเชทพูดว่า “ให้เขาเอาไปทั้งหมดเถิด ในเมื่อท่านกลับมาโดยปลอดภัยเช่นนี้แล้ว”31บารซิลลัยชาวกิเลอาดก็มาจากเมืองโรเกลิมด้วยเพื่อตามข้ามแม่น้ำจอร์แดนพร้อมกับกษัตริย์และส่งเขาจากที่นั่น32บารซิลลัยชรามาก อายุได้แปดสิบปีแล้ว เขาได้นำเสบียงอาหารมาให้ขณะกษัตริย์พักอยู่ที่มาหะนาอิม เพราะเขาร่ำรวยมาก33กษัตริย์พูดกับบารซิลลัยว่า “ข้ามมาอยู่กับข้าที่กรุงเยรูซาเล็มเถิด ข้าจะดูแลท่านเอง”34แต่บารซิลลัยตอบว่า “ข้าพเจ้าจะอยู่ไปได้อีกกี่ปีหรือที่ข้าพเจ้าจะตามกษัตริย์ไปยังกรุงเยรูซาเล็ม35บัดนี้ข้าพเจ้าอายุแปดสิบปีแล้ว อะไรดีไม่ดีจะแยกแยะได้หรือ กินดื่มอะไรจะลิ้มรสได้หรือ เสียงนักร้องชายหญิงจะได้ยินหรือ ควรหรือที่ผู้รับใช้ของท่านจะไปเพิ่มภาระให้แก่ท่าน36ข้าพเจ้าจะขอตามข้ามแม่น้ำจอร์แดนไปเท่านั้น ท่านจะปูนบำเหน็จให้ทำไมเล่า37ข้าพเจ้าขอกลับไปตายที่บ้านเกิดเมืองนอน ใกล้ๆ อุโมงค์ฝังศพของพ่อแม่ แต่นี่คือคิมฮามผู้รับใช้ของท่าน ขอให้เขาตามท่านไป ขอปฏิบัติต่อเขาตามที่เห็นชอบเถิด”38กษัตริย์ดาวิดพูดว่า “คิมฮามจะไปกับข้า ข้าจะปฏิบัติต่อเขาตามที่ท่านเห็นสมควร สิ่งใดที่ท่านปรารถนาจากข้า ข้าจะทำให้ท่าน”39ดังนั้นประชาชนทั้งหมดจึงข้ามแม่น้ำจอร์แดน แล้วกษัตริย์ก็ข้ามไป กษัตริย์จูบและให้พรแก่บารซิลลัย แล้วบารซิลลัยก็กลับบ้าน40เมื่อกษัตริย์ข้ามไปยังกิลกาล และคิมฮามตามเขาไปด้วย กำลังพลยูดาห์ทั้งหมดและทหารอิสราเอลครึ่งหนึ่งคอยอยู่ที่นั่นแล้ว41แล้วคนอิสราเอลทั้งหมดมาพบกษัตริย์และพูดว่า “เหตุใดพี่น้องชาวยูดาห์จึงชิงตัดหน้าเชิญกษัตริย์กับคนในครอบครัวและกองกำลังทั้งหมดของกษัตริย์ข้ามแม่น้ำจอร์แดนไปก่อน”42คนยูดาห์ทั้งหมดโต้ตอบว่า “เราทำเช่นนั้นก็เพราะกษัตริย์เกี่ยวโยงใกล้ชิดกับพวกเรา ทำไมเรื่องแค่นี้พวกท่านต้องโกรธด้วย เรากินเสบียงใดๆ ของกษัตริย์หรือ มีสิ่งใดที่เราฉกฉวยมาเป็นของตนหรือ”43คนอิสราเอลโต้กลับว่า “พวกเรามีสิทธิ์ในองค์กษัตริย์สิบส่วน ดังนั้นเราจึงมีสิทธิ์ในกษัตริย์ดาวิดมากกว่าพวกท่าน อย่างนั้นแล้วทำไมพวกท่านไม่ไว้หน้าพวกเรา เราเป็นพวกแรกใช่ไหมที่พูดถึงเรื่องการเชิญกษัตริย์กลับมา”
แต่คนยูดาห์อ้างสิทธิ์ของตนอย่างหนักแน่นยิ่งกว่าคนอิสราเอล
Biblica, Inc.