1 พงศ์กษัตริย์18
เอลียาห์กับโอบาดีห์
1หลังจากนั้นเป็นเวลานาน ถ้อยคำของพระยาห์เวห์มาถึงเอลียาห์ในปีที่สามว่า “จงไปแสดงตัวต่ออาหับ เราจะให้ฝนตกลงมา”2เอลียาห์จึงไปแสดงตัวต่ออาหับในเวลานั้นการกันดารอาหารในสะมาเรียรุนแรงมาก3อาหับรับสั่งเรียกโอบาดีห์ผู้จัดการดูแลวังให้มาหา (โอบาดีห์เป็นผู้เชื่อที่เข้มแข็งในพระยาห์เวห์4เมื่อครั้งเยเซเบลเข่นฆ่าผู้เผยพระวจนะของพระยาห์เวห์ โอบาดีห์ช่วยเหลือผู้เผยพระวจนะหนึ่งร้อยคนให้ไปหลบซ่อนตัวอยู่ในถ้ำสองแห่ง แห่งละห้าสิบคนและจัดส่งอาหารกับน้ำให้)5อาหับพูดกับโอบาดีห์ว่า “จงไปยังตาน้ำหุบเขาทุกแห่งทั่วดินแดน พวกเราอาจจะพบหญ้าพอประทังชีวิตม้าและล่อ จะได้ไม่ต้องฆ่าสัตว์ของพวกเรา”6ทั้งสองจึงแบ่งกันออกไปสำรวจดู อาหับไปทางหนึ่ง โอบาดีห์ไปอีกทางหนึ่ง7ขณะเดินไปตามทาง เอลียาห์ก็มาพบเขา โอบาดีห์จำเอลียาห์ได้ จึงหมอบคำนับลงกับพื้นและกล่าวว่า “นี่เป็นท่านเอลียาห์เจ้านายของข้าพเจ้าจริงๆ หรือ”8เอลียาห์ตอบว่า “ถูกแล้ว ไปบอกกษัตริย์เถิดว่า ‘เอลียาห์อยู่ที่นี่’ ”9โอบาดีห์ถามว่า “ข้าพเจ้าทำอะไรผิดหรือ ท่านจึงจะส่งข้าพเจ้าผู้รับใช้ของท่านไปให้อาหับประหาร10พระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านมีชีวิตอยู่แน่ฉันใด ก็ไม่มีชาติใดหรืออาณาจักรใดที่นายหัวของข้าพเจ้าไม่ได้ส่งคนไปค้นหาตัวท่านฉันนั้น และทุกครั้งที่มีชาติใดหรืออาณาจักรใดบอกว่าท่านไม่ได้อยู่ที่นั่น เขาก็จะให้คนเหล่านั้นสาบานว่าไม่พบท่าน11มาตอนนี้ท่านบอกให้ข้าพเจ้าไปบอกเจ้านายว่า ‘เอลียาห์อยู่ที่นี่’12แต่เมื่อข้าพเจ้าไปแล้ว ก็ไม่รู้ว่าพระวิญญาณของพระยาห์เวห์จะมารับตัวท่านไปไหน หากข้าพเจ้าไปบอกแล้วอาหับไม่พบท่าน ก็จะประหารข้าพเจ้า ทั้งๆ ที่ข้าพเจ้าผู้รับใช้ของท่านได้ปรนนิบัตินมัสการพระยาห์เวห์มาตั้งแต่ยังหนุ่มๆ13ท่านไม่เคยได้ยินหรือว่า เมื่อครั้งเยเซเบลเข่นฆ่าผู้เผยพระวจนะของพระยาห์เวห์นั้น ข้าพเจ้าได้ซ่อนตัวผู้เผยพระวจนะของพระยาห์เวห์ร้อยคนในถ้ำสองแห่ง แห่งละห้าสิบคน และจัดส่งอาหารกับน้ำให้14มาตอนนี้ท่านบอกให้ไปบอกว่า ‘เอลียาห์อยู่ที่นี่’ กษัตริย์จะประหารชีวิตข้าพเจ้าแน่!”15เอลียาห์กล่าวว่า “พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ที่ข้ารับใช้มีชีวิตอยู่แน่ฉันใด ข้าก็จะแสดงตัวต่ออาหับในวันนี้อย่างแน่นอนฉันนั้น”
เอลียาห์บนภูเขาคารเมล
16โอบาดีห์จึงไปพบอาหับและบอกเขา อาหับก็ออกมาพบเอลียาห์17เมื่ออาหับเห็นเอลียาห์ก็พูดว่า “นี่หรือเจ้าคนที่นำความเดือดร้อนมาสู่คนอิสราเอล”18เอลียาห์ตอบว่า “ไม่ใช่ข้าพเจ้า ท่านกับครอบครัวพ่อของท่านต่างหากที่นำความเดือดร้อนมาสู่คนอิสราเอล ท่านได้ละทิ้งคำสั่งของพระยาห์เวห์ ไปติดตามพระบาอัล19บัดนี้จงรวมประชาชนจากทั่วอิสราเอลมาพบข้าพเจ้าบนภูเขาคารเมล พร้อมทั้งผู้ทำนายของพระบาอัล 450 คน และผู้ทำนายของเจ้าแม่อาเชราห์ 400 คน ซึ่งกินอาหารร่วมโต๊ะกับเยเซเบล”20อาหับจึงส่งข่าวไปทั่วทั้งอิสราเอล และเรียกบรรดาผู้ทำนายมาชุมนุมบนภูเขาคารเมล21เอลียาห์มาอยู่ต่อหน้าประชาชนและกล่าวว่า “พวกท่านจะเหยียบเรือสองแคมไปนานสักเท่าใด หากพระยาห์เวห์เป็นพระเจ้า จงติดตามพระองค์ แต่หากพระบาอัลเป็นพระเจ้า ก็ไปติดตามเขาเถิด”แต่ประชาชนไม่พูดอะไร22เอลียาห์จึงกล่าวว่า “ข้าเป็นผู้เผยพระวจนะของพระยาห์เวห์เพียงคนเดียวที่เหลืออยู่ แต่ฝ่ายพระบาอัลมีผู้ทำนายถึง 450 คน23จงนำวัวหนุ่มมาสองตัว ให้ผู้ทำนายของพระบาอัลเลือกไปตัวหนึ่ง สับเป็นท่อนๆ วางบนฟืนที่แท่นบูชา แต่ไม่ต้องจุดไฟ แล้วข้าจะเตรียมวัวอีกตัว นำมาวางบนฟืนโดยไม่จุดไฟเช่นกัน24จากนั้นพวกเจ้าจงร้องออกนามพระของพวกเจ้า ส่วนข้าจะร้องออกนามพระยาห์เวห์ พระเจ้าองค์ที่ตอบโดยส่งไฟมานั่นแหละคือพระเจ้าที่แท้จริง”
และคนทั้งปวงก็กล่าวว่า “สิ่งที่ท่านพูดนั้นดีแล้ว”25เอลียาห์กล่าวกับผู้ทำนายของพระบาอัลว่า “พวกเจ้าลงมือก่อนสิเพราะมีกันหลายคน จงเลือกวัวไปตัวหนึ่ง จัดเตรียมแล้วร้องเรียกพระของเจ้า แต่อย่าจุดไฟ”26พวกเขาจึงรับวัวไปจัดเตรียม
แล้วพวกเขาร้องเรียกพระบาอัลตั้งแต่เช้าจนเที่ยง ร้องตะโกนว่า “พระบาอัล โปรดตอบเถิด!” แต่ไม่มีใครตอบอะไรเลย พวกเขาก็ร่ายรำไปรอบๆ แท่นที่สร้างขึ้น27ตอนเที่ยงเอลียาห์ก็เริ่มถากถางพวกเขาว่า “ตะโกนดังขึ้นอีกหน่อย! ก็บาอัลเป็นพระเจ้านี่! บางทีอาจจะกำลังเข้าสมาธิ หรือเข้าห้องน้ำอยู่ หรือกำลังเดินทาง ไม่ก็หลับไป ต้องช่วยกันปลุกให้ตื่น”28ฉะนั้นพวกเขายิ่งร้องตะโกนดังขึ้น เอาดาบและหอกมาเชือดเนื้อตัวเองตามพิธีจนเลือดไหล29เที่ยงวันผ่านไป พวกเขาส่งเสียงตลอดบ่ายจนถึงเวลาถวายเครื่องบูชาในตอนเย็น แต่ไม่มีเสียงตอบรับ ไม่มีคำตอบอะไรเลย ไม่มีใครสนใจ30เอลียาห์จึงกล่าวแก่เหล่าประชาชนว่า “มาที่นี่เถิด” พวกเขาก็มา เอลียาห์ซ่อมแท่นบูชาของพระยาห์เวห์ซึ่งถูกทำให้พังทลาย31เอลียาห์นำหินมาสิบสองก้อน แต่ละก้อนแทนแต่ละเผ่าซึ่งสืบเชื้อสายมาจากยาโคบ ผู้ซึ่งพระยาห์เวห์ได้พูดไว้ว่า “อิสราเอลจะเป็นนามของเจ้า”32เขาใช้หินสร้างแท่นบูชาในนามพระยาห์เวห์และขุดร่องรอบแท่นพอที่จะใส่เมล็ดพืชได้สองซีห์ 33เขาเรียงฟืนบนแท่น และสับวัวหนุ่มตัวนั้นเป็นท่อนๆ วางบนฟืน แล้วสั่งว่า “จงตักน้ำให้เต็มสี่ถัง เทลงบนเครื่องบูชากับฟืน”34เขากล่าวว่า “จงทำอีกครั้ง” พวกเขาก็ปฏิบัติตาม
แล้วเขาสั่งว่า “ทำเป็นครั้งที่สาม” พวกเขาก็ทำตามเป็นครั้งที่สาม35น้ำนั้นไหลรอบแท่นเต็มร่องที่ขุดไว้36พอถึงเวลาถวายเครื่องบูชา ผู้เผยพระวจนะเอลียาห์เดินมาข้างหน้าและอธิษฐานว่า “พระยาห์เวห์พระเจ้าของอับราฮัม อิสอัค และอิสราเอล ขอให้เป็นที่ทราบทั่วกันในวันนี้ว่าพระองค์เป็นพระเจ้าของคนอิสราเอล และข้าพเจ้าเป็นผู้รับใช้ของพระองค์ และกระทำทั้งหมดนี้ตามคำสั่งของพระองค์37พระยาห์เวห์ขอตอบข้าพเจ้า โปรดตอบเถิดเพื่อประชาชนเหล่านี้จะได้รู้ว่าพระยาห์เวห์เป็นพระเจ้าและพระองค์นำจิตใจของพวกเขากลับมาหาพระองค์”38ทันใดนั้นเองไฟของพระยาห์เวห์ก็ตกลงมา และเผาเครื่องบูชา ฟืน หิน และพื้นดินตรงนั้น และแม้แต่ในร่องรอบแท่นก็มีไฟเลียอยู่บนผิวน้ำ39เมื่อประชาชนเห็นดังนั้น ก็ซบหน้าลงร้องว่า “พระยาห์เวห์เป็นพระเจ้า! พระยาห์เวห์เป็นพระเจ้า!”40แล้วเอลียาห์ก็สั่งพวกเขาว่า “จงจับกุมตัวผู้ทำนายของพระบาอัลไว้ อย่าให้หนีรอดไปได้แม้แต่คนเดียว” แล้วพวกเขาก็เข้าจับกุม เอลียาห์นำตัวบรรดาผู้ทำนายไปประหารที่หุบเขาคีโชน41จากนั้นเอลียาห์พูดกับอาหับว่า “เชิญไปกินและดื่มเถิด เพราะมีเสียงฝนห่าใหญ่”42อาหับจึงไปกินและดื่ม แต่เอลียาห์ปีนขึ้นบนยอดเขาคารเมล แล้วเขาโน้มตัวลงถึงพื้นดิน และซบหน้าลงระหว่างเข่า43เขาสั่งคนรับใช้ว่า “จงไปและมองไปทางทะเล”
เขาก็ไปและกลับมาบอกเอลียาห์ว่า “ข้าพเจ้าไม่เห็นอะไรเลย”
เอลียาห์สั่งให้เขากลับไปดูจนครบเจ็ดครั้ง44ในครั้งที่เจ็ด คนใช้นั้นรายงานว่า “มีเมฆเล็กๆ ขนาดราวฝ่ามือเคลื่อนขึ้นมาจากทะเล”
เอลียาห์จึงกล่าวว่า “จงไปบอกอาหับว่า ‘จงเตรียมรถม้าแล้วลงจากภูเขา ไม่อย่างนั้นจะติดฝนแล้วไปไม่ได้’ ”45ไม่ช้าท้องฟ้าก็มืดทะมึนด้วยเมฆ พายุและฝนเริ่มโหมกระหน่ำ อาหับรีบไปยังยิสเรเอล46ฤทธิ์เดชของพระยาห์เวห์ลงมาเหนือเอลียาห์ เขาก็คาดเอวทับเสื้อคลุมให้กระชับ แล้ววิ่งนำหน้าอาหับมาตลอดทางจนถึงเมืองยิสเรเอล
Biblica, Inc.