1 โครินธ์14
ความเข้าใจเรื่องการนมัสการ
1จงดำเนินตามวิถีแห่งความรักและกระตือรือร้นใฝ่หาของประทานฝ่ายวิญญาณโดยเฉพาะการเผยพระวจนะ2เพราะคนที่พูดภาษาแปลกๆ ไม่ได้พูดกับมนุษย์ แต่พูดกับพระเจ้า อันที่จริงไม่มีใครเข้าใจสิ่งที่เขาพูด เพราะเขาพูดข้อความล้ำลึกโดยพระวิญญาณ3แต่คนที่เผยพระวจนะก็พูดกับผู้คนเพื่อทำให้พวกเขาเข้มแข็งขึ้น เพื่อให้กำลังใจและปลอบโยน4คนที่พูดภาษาแปลกๆ เสริมสร้างตัวเอง แต่คนที่เผยพระวจนะเสริมสร้างคริสตจักร5ข้าพเจ้าอยากให้ท่านทุกคนพูดภาษาแปลกๆ ได้ แต่ยิ่งกว่านั้นข้าพเจ้าอยากให้เผยพระวจนะได้ คนที่เผยพระวจนะก็ยิ่งใหญ่กว่าคนที่พูดภาษาแปลกๆ เว้นแต่เขาแปลภาษานั้นๆ ได้ เพื่อคริสตจักรจะได้รับการเสริมสร้าง6พี่น้องทั้งหลาย หากข้าพเจ้ามาหาท่านและพูดภาษาแปลกๆ แล้วข้าพเจ้าจะเป็นประโยชน์อะไรแก่ท่าน เว้นแต่จะนำการเปิดเผยหรือความรู้ การเผยพระวจนะ หรือถ้อยคำเตือนสอนมาให้7แม้แต่สิ่งที่ไม่มีชีวิตก็เปล่งเสียงได้ เช่นขลุ่ยหรือพิณ ใครจะรู้ทำนองเพลงได้หากไม่เล่นตามโน้ตให้ชัดเจน8และถ้าแตรศึกเป่าเรียกไม่ชัดเจน ใครจะพร้อมออกรบ9พวกท่านก็เช่นกัน หากพูดด้วยถ้อยคำที่คนไม่เข้าใจ ใครจะรู้ว่าท่านกำลังพูดอะไร คำพูดของท่านก็จะลอยหายไปในอากาศ10ไม่ต้องสงสัยเลยว่าในโลกมีหลายภาษา แต่ไม่มีภาษาใดที่ปราศจากความหมาย11ถ้าข้าพเจ้าไม่เข้าใจความหมายสิ่งที่คนหนึ่งพูด ข้าพเจ้ากับคนนั้นก็พูดต่างภาษากัน12พวกท่านก็เช่นกัน ในเมื่อท่านใฝ่หาของประทานฝ่ายวิญญาณ ก็จงพยายามเป็นเลิศในของประทานซึ่งเสริมสร้างคริสตจักร13ด้วยเหตุนี้ ใครพูดภาษาแปลกๆ ได้ ก็ควรอธิษฐานขอให้เขาแปลสิ่งที่พูดได้ด้วย14เพราะถ้าข้าพเจ้าอธิษฐานด้วยภาษาแปลกๆ จิตวิญญาณของข้าพเจ้าอธิษฐาน แต่ไม่มีผลต่อความคิดของข้าพเจ้า15ดังนั้นข้าพเจ้าควรทำอย่างไร ข้าพเจ้าจะอธิษฐานด้วยจิตวิญญาณ แต่ก็จะอธิษฐานด้วยความเข้าใจเช่นกัน ข้าพเจ้าจะร้องเพลงด้วยจิตวิญญาณ แต่ก็จะร้องเพลงด้วยความเข้าใจเช่นกัน16ถ้าพวกท่านสรรเสริญพระเจ้าในพระวิญญาณ แล้วคนที่ไม่เข้าใจ จะกล่าว “อาเมน” ตอบรับการขอบคุณพระเจ้าของท่านได้อย่างไร ในเมื่อเขาไม่รู้ว่าท่านพูดอะไร17ท่านอาจขอบคุณพระเจ้าได้ดี แต่ไม่ได้เสริมสร้างคนอื่น18ข้าพเจ้าขอบคุณพระเจ้าที่พูดภาษาแปลกๆ ได้มากกว่าพวกท่านทุกคน19แต่ในคริสตจักรข้าพเจ้าขอพูดแค่ห้าคำที่เข้าใจได้เพื่อสอนคนอื่น ดีกว่าพูดหมื่นคำเป็นภาษาแปลกๆ20พี่น้องทั้งหลาย เลิกคิดแบบเด็กๆ ได้แล้ว ในเรื่องความชั่วจงเป็นทารก แต่ในด้านความคิดจงเป็นผู้ใหญ่21ตามที่มีเขียนไว้ในกฎบัญญัติว่าองค์พระผู้เป็นเจ้ากล่าวว่า“เราจะพูดกับชนชาตินี้ผ่านทางคนต่างภาษาผ่านริมฝีปากของคนต่างชาติแต่กระนั้นเขาก็ยังจะไม่ฟังเรา” 22ดังนั้นการพูดภาษาแปลกๆ จึงเป็นหมายสำคัญสำหรับคนที่ไม่เชื่อ ไม่ใช่ผู้เชื่อ แต่การเผยพระวจนะนั้นสำหรับผู้เชื่อไม่ใช่คนที่ไม่เชื่อ23ด้วยเหตุนี้หากทั้งคริสตจักรมาประชุมกันและทุกคนพูดภาษาแปลกๆ แล้ว คนที่ไม่เข้าใจ หรือคนที่ไม่เชื่อเข้ามา จะไม่หาว่าท่านเสียสติไปหรือ24แต่ถ้าหากคนที่ไม่เชื่อหรือคนที่ไม่เข้าใจเข้ามาขณะที่ทุกคนกำลังเผยพระวจนะ พวกเขาก็จะสำนึกได้ว่าพวกเขาเป็นคนบาปและตกอยู่ภายใต้การพิพากษา25และความลับต่างๆ ในใจเขาจะถูกเปิดเผย ดังนั้นเขาจะกราบลงนมัสการพระเจ้าและร้องว่า “พระเจ้าอยู่ท่ามกลางพวกท่านจริงๆ”การนมัสการอย่างมีระเบียบ
26พี่น้องทั้งหลาย แล้วเราจะพูดอะไร เมื่อพวกท่านมาประชุมกัน แต่ละคนมีเพลงสดุดี หรือคำเตือนสอน การเปิดเผย ภาษาแปลกๆ หรือการแปลภาษาแปลกๆ ทั้งหมดนี้ต้องทำเพื่อให้คริสตจักรเข้มแข็งขึ้น27หากใครจะพูดภาษาแปลกๆ จงพูดแค่สองคนหรืออย่างมากที่สุดสามคน โดยพูดทีละคนและต้องมีคนแปล28หากไม่มีคนแปล ผู้พูดควรอยู่เงียบๆ ในคริสตจักร พูดกับตัวเองและกับพระเจ้า29ส่วนคนที่เผยพระวจนะควรพูดสักสองหรือสามคน และให้คนอื่นๆ ไตร่ตรองสิ่งที่เขาพูดให้ดี30หากมีการเปิดเผยแก่บางคนที่นั่งอยู่ ให้ผู้พูดคนแรกนิ่งก่อน31เพราะว่าพวกท่านทั้งหมดจะได้เผยพระวจนะทีละคน เพื่อให้ทุกคนได้รับคำสอนและกำลังใจ32วิญญาณของผู้เผยพระวจนะย่อมอยู่ในการควบคุมของผู้เผยพระวจนะ33เพราะพระเจ้าไม่ใช่พระเจ้าแห่งความวุ่นวาย แต่เป็นพระเจ้าแห่งความสงบสุข ตามที่ปฏิบัติกันในที่ประชุมท่ามกลางคนขององค์พระผู้เป็นเจ้า34ผู้หญิงควรนิ่งเงียบในคริสตจักร พวกเธอไม่ได้รับอนุญาตให้พูด แต่ต้องยอมทำตามที่กฎบัญญัติกล่าวไว้35ถ้าอยากถามเรื่องใด ควรถามสามีที่บ้าน เป็นเรื่องน่าอายที่ผู้หญิงจะพูดขึ้นมาในคริสตจักร 36พระวจนะของพระเจ้าเกิดมาจากพวกท่านหรือ พระวจนะมีมาถึงท่านพวกเดียวหรือ37ถ้าใครคิดว่าตนเป็นผู้เผยพระวจนะหรือมีของประทานโดยพระวิญญาณ ก็ให้เขายอมรับว่าข้อความที่ข้าพเจ้าเขียนมานี้ เป็นพระบัญญัติขององค์พระผู้เป็นเจ้า38ถ้าเขาละเลยเรื่องนี้ ตัวเขาเองจะถูกละเลย 39เหตุฉะนั้นพี่น้องทั้งหลาย จงกระตือรือร้นในการเผยพระวจนะ และอย่าห้ามการพูดภาษาแปลกๆ40แต่ควรทำทุกสิ่งอย่างเหมาะสมและเป็นระเบียบBiblica, Inc.