สดุดี137
1ที่/ริมฝั่ง/แม่น้ำ/ของ/บาบิโลน เรา/นั่งลง/และ/ร่ำไห้เมื่อ/ระลึก/ถึง/ศิโยน2เรา/แขวน/พิณ/ของเรา/ไว้ที่/ต้นปอปลาร์3เพราะ/ที่นั่น ผู้/คุม/ขอให้/เรา/ร้อง/เพลงผู้/ทรมาน/เรา/สั่ง/ให้/เรา/ร้องเพลง/แห่ง/ความยินดีพวกเขา/พูด/ว่า “ไหน/ร้องเพลง/แห่ง/ศิโยน/ให้/ฟัง/สัก/บท/ซิ!”4เรา/จะ/ขับร้อง/บทเพลง/ของ/องค์/พระผู้เป็นเจ้าใน/ดินแดน/ต่างด้าว/ได้/อย่างไร?5เยรูซาเล็ม/เอ๋ย หาก/เรา/ลืม/เจ้าขอให้/มือขวา/ของเรา/ลืม/ความชำนาญ/เถิด6ขอให้/ลิ้น/ของเรา/เกาะ/ติด/เพดานปากหาก/เรา/ลืม/เจ้าหาก/เรา/ไม่ได้/ถือว่า/เยรูซาเล็ม/เป็น/สุดยอด/แห่ง/ความ/ชื่นชม/ยินดี7ข้าแต่/องค์/พระผู้เป็นเจ้า ขอ/ทรง/จดจำ/สิ่ง/ที่/ชาว/เอโดม/ได้/ทำใน/วันที่/กรุง/เยรูซาเล็ม/แตกพวกเขา/โห่ร้อง/ว่า “พัง/มัน/เลย”“ทลาย/ให้/ถึง/ราก/ถึง/โคน/เลย!”8โอ ธิดา/แห่ง/บาบิโลน เจ้า/จะ/พินาศ/ย่อยยับความสุข/มี/แก่/ผู้/ที่/คืน/สนอง/เจ้าอย่าง/สาสม/กับ/ที่/เจ้า/ได้/ทำ/กับ/เรา9แก่/ผู้/ที่/จับ/ลูก/เล็ก/เด็ก/แดง/ของเจ้าแล้ว/ฟาดลง/กับ/ก้อนหิน
Biblica, Inc.