สุภาษิต7
คำเตือน/เรื่อง/หญิง/แพศยา
1ลูกเอ๋ย จง/ปฏิบัติ/ตาม/คำ/ของเราจง/สะสม/คำบัญชา/ของเรา/ไว้/กับ/ตัว2จง/ทำ/ตาม/คำบัญชา/ของเรา และ/เจ้า/จะ/มี/ชีวิต/อยู่จง/รักษา/คำสอน/ของเรา/ไว้/ดั่ง/แก้วตา3จง/พัน/มัน/ไว้/รอบ/นิ้ว/เป็น/เครื่องเตือน/ใจและ/จง/จารึก/มัน/ไว้/ใน/ดวงใจ4จง/กล่าว/แก่/ปัญญา/ว่า “เธอ/เป็น/พี่สาว/ของ/ฉัน”จง/เรียก/ความ/เข้าใจ/ว่า “ญาติ/ของ/ฉัน”5สิ่ง/เหล่านี้/จะ/คุ้มกัน/เจ้า/จาก/หญิง/แพศยาจาก/คำ/ออดอ้อน/เย้ายวน/ของ/หญิง/เสเพล6เพราะ/ครั้งหนึ่ง/เรา/ยืนอยู่/ที่/หน้าต่าง/บ้าน/ของเราเรา/มอง/ลอด/หน้าต่าง/ลง/ไป7เรา/มองลง/ไป/ใน/หมู่คน/อ่อน/ต่อ/โลกเรา/สังเกต/เห็น/ชายหนุ่ม/คน/หนึ่ง/ที่ไม่รู้/จัก/คิด8เขา/เดินไป/ตาม/ถนน/แถว/บ้าน/ของ/นางเดินไป/ตามทาง/สู่/บ้าน/ของ/นาง9ใกล้/สิ้น/วัน ยาม/โพล้เพล้ขณะ/ค่ำคืน/ย่าง/เข้ามา10ดูสิ! หญิง/คน/หนึ่ง/ออกมา/พบ/เขาแต่งตัว/เยี่ยง/โสเภณี/และ/มี/เจตนา/แอบแฝง/ใน/ใจ11(นาง/พูดพล่าม/ไร้/ยางอายอยู่/ไม่/ติด/บ้าน12เดี๋ยว/ไป/ที่/ถนน เดี๋ยว/อยู่/ที่/ลานเมืองคอย/ซุ่ม/ดัก/อยู่/ทุกมุม/เมือง)13นาง/โผ/เข้า/กอด/เขา จูบ/เขาและ/พูด/หน้าตา/เฉย/ว่า14“ฉัน/มี/เครื่องเซ่น รออยู่/ที่/บ้านวันนี้/ฉันได้/แก้บน/หลาย/เรื่อง/แล้ว15ดังนั้น/ฉัน/จึง/ออกมา/พบ/เธอฉัน/ตามหา/เธอ แล้ว/ฉัน/ก็/พบ/เธอ16ฉัน/ปู/เตียง/ไว้ด้วย/ผ้าลินิน/สี/สวย/จาก/อียิปต์17ประพรม/ด้วย/มดยอบกฤษณา/และ/อบเชย18มา/สิ ให้/เรา/เริง/รัก/ดื่มด่ำ/กัน/ถึง/พรุ่งนี้/เช้า/เลยให้/เรา/เริง/สำราญ/ด้วย/ความรัก19สามี/ของ/ฉัน/ไม่/อยู่/บ้านเขา/เดินทาง/ไป/แดน/ไกล20เขา/เอา/เงิน/ไป/เต็ม/กระเป๋ากว่า/จะ/กลับมา/ก็/วันเพ็ญ”21นาง/โอ้โลม/เขา/ด้วย/คำหวาน/หูออดอ้อน/จน/เขา/เสีย/ที22เขา/ก็/เดิน/ต้อยๆ ตาม/นาง/ไป/ทันทีเหมือน/วัว/ถูก/จูง/เข้า/โรง/ฆ่า/สัตว์เหมือน/กวาง ก้าวไป/ติดกับ 23จนกระทั่ง/ถูก/ปัก/ด้วย/ธนู/ลึก/ไป/ถึง/ตับเหมือน/นก/บิน/ไป/หา/กับดักไม่รู้ว่า/ความตาย/รออยู่/ข้างหน้า24ลูก/ทั้งหลาย/เอ๋ย บัดนี้/จง/ฟัง/เรา/เถิดจง/ใส่ใจ/ถ้อยคำ/ของเรา25อย่า/ปล่อย/ใจ/ไป/ตาม/ทาง/ของ/นางอย่า/หลง/ไป/ตามทาง/นั้น26เพราะ/เหยื่อ/ที่/นาง/ฟาดฟัน/ลง/นั้น/มากมาย/นักแม้แต่/คน/ยิ่งใหญ่/ก็/ตาย/เพราะ/นาง27บ้าน/ของ/นาง/เป็น/ทางหลวง/สู่/หลุม/ศพนำไป/ถึง/ห้อง/แห่ง/ความตายBiblica, Inc.