เพลง/คร่ำครวญ1
1โอ กรุง/ที่/เคย/มี/พลเมือง/หนาแน่นกลับ/อ้างว้าง/เสีย/แล้ว!กรุง/ที่/เคย/ยิ่งใหญ่/ใน/หมู่/ประชาชาติกลับ/เป็น/เหมือน/หญิงม่าย/เสีย/แล้ว!กรุง/ซึ่ง/เคยเป็น/ราชินี/ใน/หมู่/แว่นแคว้น/ต่างๆกลับ/ตก/เป็น/ทาส/เสีย/แล้ว2ยามค่ำคืน/เธอ/ร่ำไห้/อย่าง/ขมขื่นน้ำตา/ไหล/อาบ/แก้มใน/บรรดา/คน/รัก/ของ/เธอไม่มี/สัก/คน/ที่/ปลอบโยน/เธอสหาย/ทั้งปวง/ก็/ทรยศ/เธอพวกเขา/กลับกลาย/เป็น/ศัตรู/ของ/เธอ3หลังจาก/ทุกข์/ลำเค็ญ/และ/กรำ/งาน/หนักยูดาห์/ก็/ตก/เป็น/เชลยเธอ/ไป/อยู่/ท่ามกลาง/ประชาชาติ/ต่างๆไม่/พบ/ที่พักพิงบรรดา/ผู้/ตาม/ล่า/เธอ/ก็/ไล่ทัน/เธอใน/ยามที่/เธอ/ทุกข์เข็ญ4ถนน/หนทาง/สู่/ศิโยน/คร่ำครวญ/หวนไห้เพราะ/ไม่มี/ใคร/มา/งาน/เทศกาล/ตาม/กำหนดประตู/เมือง/ทั้งหมด/ก็/เริศร้างบรรดา/ปุโรหิต/ของ/เธอ/ทอดถอน/ใจบรรดา/หญิงสาว/ของ/เธอ/ก็/โศกเศร้าตัวเธอ/เอง/ก็/ทุกข์/ทรมาน/ขมขื่น5ศัตรู/ของ/เธอ/กลับกลาย/เป็น/นายอริ/ทั้งหลาย/ของ/เธอ/เบิกบาน/สำราญใจเพราะ/องค์พระผู้เป็นเจ้า/ทรงนำ/ความทุกข์/ระทม/มา/ให้/เธอเพราะ/บาป/มากมาย/ของ/เธอลูก/เล็ก/เด็ก/แดง/ของ/เธอตกไป/เป็น/เชลย/ต่อหน้า/ศัตรู6ความ/โอ่อ่า/ตระการ/ทั้งปวงพราก/ไป/จาก/ธิดา/แห่ง/ศิโยน เสีย/แล้วเจ้านาย/ของ/เธอ/เป็น/เหมือน/กวางที่/หา/ทุ่งหญ้า/ไม่ได้ต้อง/หนีไป/ต่อหน้า/นัก/ล่าอย่าง/อ่อนแรง7ใน/ยาม/ทุกข์/ลำเค็ญ/และ/ต้อง/ระหกระเหินเยรูซาเล็ม/ก็/หวน/ระลึก/ถึง/สิ่ง/เลอเลิศที่/เธอ/เคยมี/ใน/วัน/เก่า/ก่อนเมื่อ/พลเมือง/ของ/เธอ/ตกอยู่ใน/เงื้อมมือ/ของ/ศัตรูไม่มี/ใคร/ช่วย/เหลือ/เธอเหล่าศัตรู/มองดู/เธอและ/หัวเราะ/เยาะ/ความ/ย่อยยับ/ของ/เธอ8เยรูซาเล็ม/ได้/ทำ/บาป/อย่าง/ใหญ่หลวงดังนั้น/เธอ/จึง/แปดเปื้อน/มลทินบรรดา/คน/ที่/เคย/ยกย่อง/เธอ/ก็/เหยียดหยาม/เธอเพราะ/เห็น/ความ/เปลือยเปล่า/ของ/เธอเธอ/เอง/สะอื้นไห้และ/หันหน้า/หนี9ความ/โสโครก/ฝัง/แน่น/ใน/อาภรณ์/ของ/เธอเธอ/ไม่/ใส่ใจ/อนาคต/ของ/เธอความล่มจม/ของ/เธอ/น่าใจหายไม่มี/ใคร/ปลอบโยน/เธอ“ข้าแต่/องค์/พระผู้เป็นเจ้า โปรด/ทอดพระเนตร/ความทุกข์/ลำเค็ญ/ของ/ข้าพระองค์เพราะ/ศัตรู/ชนะ/เสีย/แล้ว”10ศัตรู/ฉวย/สิ่ง/ล้ำค่าของ/เธอ/ไป/หมดเธอ/เห็น/คน/ต่างชาติ/บุก/เข้ามาใน/สถาน/นมัสการ/ของ/เธอล้วนแต่/เป็น/ชนชาติ/ต่างๆ ซึ่ง/พระองค์/สั่ง/ห้ามไม่ให้/เข้ามา/ท่ามกลาง/ชุมนุม/ประชากร/ของ/พระองค์11พลเมือง/ของ/เธอ/สะอื้น/ไห้ขณะ/เสาะหา/อาหารเอา/ของ/มีค่า/ออกมา/แลก/อาหารเพื่อ/ประทัง/ชีวิต“ข้าแต่/องค์/พระผู้เป็นเจ้า โปรด/ทอดพระเนตร/และ/ทรง/ใคร่ครวญ/ดูเถิดเพราะ/ข้าพระองค์/ถูก/เหยียดหยาม”12“พวก/ท่าน/ที่/ผ่านไป/ผ่านมา ไม่/รู้สึกรู้สา/อะไร/บ้าง/เลย/หรือ?จง/มองไป/รอบๆ เถิดมี/ความทุกข์/ใด/บ้าง/เหมือน/ทุกข์ที่/เกิด/แก่/ข้าพเจ้าทุกข์/ซึ่ง/องค์พระผู้เป็นเจ้า/ทรง/บันดาล/แก่/ข้าพเจ้า/ใน/วัน/แห่ง/พระ/พิโรธ/อัน/รุนแรง?13“พระองค์/ทรงส่ง/ไฟ/ลง/มา/จาก/เบื้องบนไฟนั้น/แผดเผา/อยู่/ใน/กระดูก/ของ/ข้าพเจ้าพระองค์/ทรงวาง/ตาข่าย/ดัก/เท้า/ของ/ข้าพเจ้าและ/ทำให้/ข้าพเจ้า/หันกลับพระองค์/ทรง/ทิ้ง/ข้าพเจ้า/ไว้ให้/ระบม/ไข้/และ/อ่อน/ระโหย/โรยแรง/วันยังค่ำ14“พระองค์/ทรง/ถัก/บาป/ของ/ข้าพเจ้าเป็น/เชือก/มัด/ข้าพเจ้า/เข้า/กับ/แอก/ของ/การ/เป็น/เชลย บาป/เหล่านั้น/อยู่/ที่/คอ/ของ/ข้าพเจ้าและ/องค์/พระผู้เป็นเจ้า/ทรง/กระทำให้/กำลัง/วัง/ชา/ของ/ข้าพเจ้า/เหือดหายพระองค์/ทรงมอบ/ข้าพเจ้า/ไว้/ใน/มือ/ของ/คน/เหล่านั้นซึ่ง/ข้าพเจ้า/ไม่อาจ/ต่อกร/ได้15“องค์/พระผู้เป็นเจ้า/ทรง/ทอดทิ้ง/นักรบ/ทั้งปวงที่/อยู่/ท่ามกลาง/ข้าพเจ้าพระองค์/ทรง/ระดมพล/มา/ต่อสู้/ข้าพเจ้าเพื่อ บดขยี้/พวก/คน/หนุ่ม/ของ/ข้าพเจ้าองค์/พระผู้เป็นเจ้า/ทรง/เหยียบย่ำ/ธิดา/พรหมจารี/แห่ง/ยูดาห์ ดั่ง/องุ่น/ใน/บ่อ/ย่ำ/องุ่น16“ด้วยเหตุนี้ ข้าพเจ้า/จึง/ร่ำไห้น้ำตา/หลั่ง/รินไม่มี/ใคร/อยู่/ใกล้ๆ คอย/ปลอบโยนไม่มี/ใคร/ช่วย/กู้/ดวง/วิญญาณ/ของ/ข้าพเจ้าลูกๆ ของ/ข้าพเจ้า/สิ้นเนื้อประดาตัวเพราะ/ศัตรู/ชนะ/เขา”17ศิโยน/ยื่น/มือ/ออกแต่/ไม่มี/ใคร/ปลอบโยน/เธอองค์พระผู้เป็นเจ้า/ทรง/บัญชา/ยาโคบ/ไว้/แล้ว/ว่าให้/เพื่อนบ้าน/ของเขา/กลายเป็น/ศัตรูเยรูซาเล็ม/กลายเป็นของ/โสโครก/ใน/หมู่/พวกเขา18“องค์พระผู้เป็นเจ้า/ทรง/ชอบธรรมกระนั้น/ข้าพเจ้า/ก็/กบฏ/ต่อ/พระ/บัญชา/ของ/พระองค์ฟัง/เถิด ประชาชาติ/ทั้งปวงจง/มองดู/ความทุกข์/ลำเค็ญ/ของ/ข้าพเจ้าคน/หนุ่มสาว/ของ/ข้าพเจ้าตก/ไป/เป็น/เชลย19“ข้าพเจ้า/ร้องเรียก/บรรดา/พันธมิตร/ของ/ข้าพเจ้าแต่/พวกเขา/ก็/ทรยศ/หักหลัง/ข้าพเจ้าบรรดา/ปุโรหิต/และ/ผู้/อาวุโส/ทั้งหลาย/ของ/ข้าพเจ้าพินาศ/ย่อยยับ/ใน/กรุงขณะ/พวกเขา/ค้นหา/อาหารเพื่อ/ประทัง/ชีวิต20“ข้าแต่/องค์/พระผู้เป็นเจ้า โปรด/ทอดพระเนตร/เถิดว่า/ข้าพระองค์/ทุกข์ยาก/มาก/เพียงไร!จิตใจ/ร้อนรุ่ม ดวงใจ/สับสน/วุ่นวาย/อยู่/ภายในเพราะ/ข้าพระองค์/ได้/กบฏ/อย่าง/ที่สุดนอกบ้าน/มี/แต่/คมดาบ/คร่าชีวิต/ลูกหลานใน/บ้าน/มี/แต่/ความตาย21“ผู้/คน/ได้ยิน/เสียง/ครวญคราง/ของ/ข้าพระองค์แต่/ไม่มี/ใคร/ปลอบโยน/ข้าพระองค์ศัตรู/ทั้งปวง/ได้ยิน/ถึง/ความ/ทุกข์ยาก/ลำเค็ญ/ของ/ข้าพระองค์ก็/กระหยิ่ม/ลิงโลด/ใน/สิ่ง/ที่/พระองค์/ได้/ทรงทำขอ/ทรงนำ/วัน/นั้น/ที่/ทรง/ประกาศ/ไว้/มาถึงเพื่อ/พวกเขา/จะ/ได้/เป็น/เหมือน/ข้าพระองค์22“ขอให้/ความ/ชั่วร้าย/ของ/พวกเขา/มา/อยู่/ต่อหน้า/พระองค์ขอ/ทรง/จัดการ/กับ/พวกเขาอย่างที่/พระองค์/ได้/ทรง/จัดการ/กับ/ข้าพระองค์เพราะ/บาป/ทั้งสิ้น/ของ/ข้าพระองค์เสียง/ครวญคราง/ของ/ข้าพระองค์/มากมาย/นักและ/ดวงใจ/ของ/ข้าพระองค์/อ่อน/ระโหย/ไป”
Biblica, Inc.